İşgal güçlerinin Beyrut ve güney banliyölerine (Dahiye) düzenlediği yoğun hava saldırılarının, nüfusun yoğun olduğu yerleşim alanlarını hedef alması sonucunda çoğu kadın ve çocuk olmak üzere yüzlerce kişinin hayatını kaybetmesine ve yaralanmasına yol açmıştır. Mart 2026’da hazırlanan ayrı bir raporda ise, Yahudi varlığının saldırılarında hayatını kaybedenlerin (kurbanların) %21’ini kadınların oluşturduğu belgelenmiştir.

İşgal güçlerinin saldırılarının artmasıyla birlikte, son dönemde çok sayıda insan daha güvenli görülen bölgelere göç etmek zorunda kalmıştır. Güneyde Sayda ve kuzeyde Trablus gibi şehirler, bu göç dalgasının başlıca merkezleri hâline gelmiş; ancak Lübnan devletinin kriz yönetimindeki yetersizliği ve bu tür durumlara hazırlıksız oluşu, buralardaki insani durumu daha da ağırlaştırmıştır.

Beyrut ve banliyölerinden yerinden edilen sığınmacıların yarısından fazlasını kadınlar oluşturmaktadır. Bu kadınlar, temel ihtiyaçların ciddi şekilde eksik olduğu, sağlık hizmetlerinin yetersiz kaldığı ve güvenli barınma imkânlarının bulunmadığı son derece zor şartlar altında yaşam mücadelesi vermektedir. Birçoğu kalabalık barınma merkezlerine veya açık alanlara sığınmak zorunda kalmış, ailelerini koruma sorumluluğunu ağır şartlar altında tek başına üstlenmek mecburiyetinde kalmıştır.

Yahudi varlığı, çocuk, kadın, yaşlı ve hatta sağlık ekibi demeden tüm dünyanın gözü önünde soğukkanlılıkla korkunç katliamlar işlemeye devam etmektedir; Gazze’de, Batı Şeria’da ve Lübnan’da insanı, ağacı ve taşı hedef alan cürümlerine hep birlikte şahit oluyoruz. Buna rağmen Müslümanların yöneticilerinin, ordularını halklarına yardım için seferber etmek yerine, bu ucube varlık için adeta gerçek bir “Demir Kubbe” ve koruyucu bir şemsiye görevi gördüklerini görüyoruz. En aklı başında olanlarının ise, çözüm arayışı bahanesiyle Batılı devletlerin, özellikle de bu varlığın en büyük destekçisi olan Amerika’nın yolunu tuttuklarına ve Lübnan’ı İran’la yapılan anlaşmalara dâhil etmek için canhıraş çalıştıklarına tanık oluyoruz.

Lübnan’daki Müslümanlara şunu hatırlatıyoruz: Gaspçı Yahudi varlığına ve etrafındaki bu yöneticilere bakan kimse, bu varlığın bekasının aslında bu rejimlerin bekasına bağlı olduğunu açıkça görür. Hizb-ut Tahrir’in kurucusu Şeyh Takiyyuddin en-Nebhani (Rahimehullah), şu büyük siyasi hakikati ortaya koyarken ne kadar da doğru söylemiştir: “Yahudi varlığı, İslam beldelerindeki mevcut rejimlerin bir gölgesidir.” Bugün yaşadığımız gerçek tam da budur; gölgenin varlığı, aslın varlığına bağlıdır. Ümmet için bu rejimleri kökünden söküp atmaktan başka bir kurtuluş yolu yoktur. Eğer bu yöneticilerin arasında aklı başında tek bir adam olsaydı; bu varlığı destekleyen Amerika ve diğer Batılı devletlerin böylesine bir etkisi asla olamazdı!

Defalarca ifade ettiğimiz gibi Yahudi varlığının barış anlaşmalarıyla ortadan kaldırılması mümkün değildir, zira Yahudiler kalleş ve ihanet ehlidirler. Normalleşme yoluyla da ortadan kaldırılmaları mümkün değildir. Zira o, gasıp bir varlıktır, Müslümanların topraklarını ve mukaddesatını gasp etmişlerdir. Filistin’in tamamının kurtarılması, Mescid-i Aksa’nın Yahudilerin pisliğinden temizlenmesi, ancak Raşidi Hilafet’i kurmak için ciddi bir çalışma ortaya koymakla mümkündür. Zira Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in buyurduğu gibi:

الْإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ“İmam (Halife) ancak bir kalkandır. Onun arkasında savaşılır ve onunla korunulur.” İşte o zaman Yahudi varlığının esamesi okunmayacak; dahası, Yahudi varlığından çok daha güçlü ve daha kalabalık olan sömürgeci kâfir devletler bile zillete uğratılacaklardır.

إِنَّ فِي ذَلِكَ لَذِكْرَى لِمَنْ كَانَ لَهُ قَلْبٌ أَوْ أَلْقَى السَّمْعَ وَهُوَ شَهِيدٌ“Şüphesiz ki bunda kalbi olan yahut hazır bulunup kulak veren kimseler için bir öğüt vardır.” ^{[Kâf 37]}