(ترجمه)

ناوگان دریایی‌ای که از ایتالیا به‌منظور شکستن محاصرۀ دوام‌دار غزه و رساندن کمک‌های بشردوستانه حرکت کرده بود، شام پنج‌شنبه ۳۰ اپریل، در نزدیکی جزیرۀ کریت هدف حملۀ نیروهای رژیم یهود غاصب قرار گرفت. در این حمله، بیش از ۱۷۰ غیرنظامی، به‌شمول ۲۰ شهروند ترکیه، ربوده و بازداشت شدند. هم‌چنان شبکات ارتباطی کشتی‌ها قطع گردید و به ماشین‌آلات و موتورهای آن‌ها آسیب وارد شد.

در پی این حمله، وزارت خارجۀ ترکیه با نشر بیانیۀ کتبی، این اقدام را «عمل دزدی دریایی» و تجاوز علیه قوانین بین‌المللی توصیف کرد و از سایر کشورها خواست تا موقف مشترکی در برابر آن اتخاذ نمایند. هم‌چنان پارلمان ترکیه نیز با اجماع تمامی احزاب، یادداشتی صادر کرد که در آن، این حمله «جنایت جنگی» خوانده شد و بر ضرورت اتخاذ موقفی پیشگامانه و قاطع برای محاکمۀ نیروهای اشغال‌گر در محکمه‌های بین‌المللی تأکید گردید.

اما طبق معمول، در حالی‌که حکام سرزمین‌های اسلامی سرگرم سخنان توخالی و بی‌اثر اند، «شورای صلح برای غزه» به رهبری رئیس‌جمهور امریکا، Donald Trump، این ناوگان را به تمسخر گرفته و آن را «نمایش تبلیغاتی قایق محبت» توصیف کرد. هم‌چنان امریکا از کشورهای عضو این شورا خواست تا بنادر خود را به روی این ناوگان بسته نگه‌داشته و اجازه ندهند که کشتی‌ها سوخت‌گیری نمایند.

این حمله‌ای که توسط نیروهای رژیم یهود انجام شد، نه نخستین حمله بوده و نه آخرین آن خواهد بود. پس از حمله بر کشتی «ماوی مرمره» در سال‌های گذشته و هم‌چنان حمله بر «ناوگان پایداری» در اواخر سال ۲۰۲۵م، دولت ترکیه هیچ اقدام بازدارنده‌ای انجام نداد. از همین‌رو، ما بیانیۀ وزارت خارجه و هم‌چنان یادداشت پارلمان را بی‌محتوا و فاقد ارزش عملی می‌دانیم. زیرا یادداشت پارلمان، در اصل سندی است که به حکومت اجازه و صلاحیت اقدام نظامی می‌دهد؛ اما با آن‌هم حتی روی کاغذ نیز هیچ اشاره‌ای به چنین اقدامی در آن دیده نمی‌شود. هم‌چنان ارجاع قضیه به محکمه‌های بین‌المللی، به‌جای محاسبۀ مستقیم نیروهای اشغال‌گر و درخواست مداخله از نهادها و پارلمان‌های دیگر، نشانۀ آشکار ناتوانی و عدم جدیت این دولت‌ها است. به‌ویژه آن‌که «شورای صلح» که مدعی آوردن صلح برای غزه است و ترکیه نیز در آن عضویت دارد، با این حملۀ غیرقانونی موافقت کرده است. بلکه امریکا پا را فراتر گذاشته و از کشورهای عضو خواسته است که بنادر خود را به روی این ناوگان نبندند و مانع تأمین سوخت آن شوند.

تمام آنچه رخ داده، نشان می‌دهد که این رژیم‌های وابسته به امریکا، طی دو و نیم سال گذشته غزه را بدون حمایت رها کرده‌اند و اکنون حامیان غزه را نیز تنها گذاشته‌اند. این رژیم‌ها نه توانستند از غزه محافظت کنند و نه حتی قادر شدند از اتباع خود در آب‌های بین‌المللی و «وطن آبی» دفاع نمایند. بناءً همان‌گونه که دیروز غزه بی‌یاور گذاشته شده بود، امروز نیز غزه و دوستدارانش بدون هیچ پشتیبان رها شده‌اند.

غزه و مسلمانان مخلصی که درد و دغدغۀ آن را با خود حمل می‌کنند، هیچ یاور و پناهگاهی جز الله سبحانه وتعالی ندارند. تلاش‌ها و فداکاری‌های مسلمانان صادق، نزد الله سبحانه وتعالی بی‌پاداش نخواهد ماند و بدون شک در نزد مردم غزه نیز جایگاه و اثر خود را خواهد داشت. اما رژیم یهود غاصب و امریکای کافری که ظلم و تجاوزش سراسر جهان را فرا گرفته است، جز به‌وسیلۀ دولت خلافت راشده و ارتش‌های آن متوقف نخواهد شد.

 دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر – ولایۀ ترکیه