شنبه, ۰۸ ذیقعده ۱۴۴۷هـ| ۲۰۲۶/۰۴/۲۵م
ساعت: مدینه منوره
Menu
القائمة الرئيسية
القائمة الرئيسية

سرانجام چهرۀ واقعی حسینه، "مادر بشریت" آشکار شد

حسینه به شورای امنیت سازمان ملل خبر داد که ازین بیشتر نمی‌تواند پناه‌جویان فراری روهینگیا را قبول نماید

(ترجمه)

سرانجام نقاب از چهرۀ حسینه، "مادر بشریت" برداشته شد؛ وقتی‌که "شهیدالحق" سکرتر خارجۀ بنگله‌دیش به شورای امینت سازمان ملل، روز 5 شنبه 28 فبروری 2019م گفت: «کشور بنگله‌دیش ازین بیشتر در شرایطی نیست که توانایی جادادن مردمان روهینگیا را داشته باشد.» (منبع: روز نامۀ گاردین، 1 مارچ 2019م) شیخ حسینه، "مادر ظالم بشریت" بعد از استفادۀ نامشروع سیاسی از بحران مهاجرین رو هینگیا برای رسیدن به اهداف شوم سیاسی‌اش؛ حالا تصمیم گرفته تا از رسیدگی به قضیۀ مردم روهینگیا؛ مانند لباس کهنه، شانه خالی کند. مردم، بسیار به خوبی از این حقیقت آگاه اند که حسینه از همان ابتدا به اندازۀ سر سوزن قصد کمک به مسلمانان آواره را نداشت. پناه دادن این پناه‌جویان مظلوم، صرف دلسوزی و ترحم عام مردم بود که دولت حسینه را مجبور به کمک این مردم کرد.

ما بار دیگر تذکر می‌دهیم که حسینه چطور از موقف غیرانسانی حکومت‌اش بی‌شرمانه حمایت می‌کند؛ وقتی‌که در مصاحبه‌اش با شبکۀ خبری الجزیره در سال 2012م گفت: «کشور بنگله‌دیش از جمله کشورهای پرجمعیت است و هیچ جای خالی برای پناه دادن به مردم رو هینگیا ندارد. ما نمی‌توانیم این مسئولیت سنگین را قبول نماییم؛ آن‌ها شهروندان میانمار هستند؛ لهذا این وظیفۀ آن‌هاست که با شهروندان خویش چگونه رفتار می‌کنند. من به خود این حق را نمی‌دهم که در امورات داخلی هیچ کشور دخالت کنم.» (منبع: Bdnewws24.com 28 جولای 2012م) حسینه نه تنها به این اکتفا ننمود؛ بلکه سه نهاد بین‌المللی" داکتران بدون سرحد(MSF)، مجادله با گرسنگی(َACF) و نهاد کمک‌رسانی مسلمانان انگلیس" را نیز وادار نمود تا از کمک‌های بشردوستانۀشان برای پناهنده‌گان روهینگیا در کمپ‌های منطقۀ "کاکس بازار" امتناع ورزند. وی این شایعه را پخش کرد که کارمندان این نهادها پناهنده‌گان را تشویق به شورش علیه ما می‌کنند. (منبع:شبکۀ خبری الجزیره، 2 اگست 2012م)

وقتی‌که آخرین قتل عام مسلمانان روهینگیا از 25 اگست 2017م آغاز شد، حسینه بار دیگر محافظان سرحدی بنگله‌دیش را وادار نمود تا فراری‌های روهینگیا را به طرف دریا بکشانند. حسینه که یک سیاست‌مدار مکار است، با وجود تنفر مردم از تصمیم ظالمانه‌اش، ناگهان از کمپ مهاجرین در منطقۀ "کاکس بازار" دیدار نمود، وعدۀ باز شدن مرزهایش را برای مسلمانان داد و می‌گوید: «اگر ما توانایی غذا دادن 160 میلیون مردم بنگله‌دیش را داریم، می‌توانیم 700هزار مردم روهینگیا را نیز غذا دهیم.» گویا آن مسلمانانی‌که با بسیار بی‌رحمی قربانی می‌شدند، نزد وی آمده و خواستار کمک شده‌اند؟! حسینه با این کارش بسیار به آسانی لقب "مادر بشریت" را از باداران خارجی‌اش کسب نمود؛ در حالی‌که این "مادر ظالم" اطفال روهینگیا را در شرایط دشوار و خطرناک در کمپ‌ها قرار داده است؛ اکنون که سریال بی‌فایدۀ حسینه ازین بیشتر برایش نفع رسانده نمی‌تواند، دوباره رفتار ملایمانه را که در حقیقت یک ذره‌یی مسلمانان فراری رو هینگیا را کمک نخواهد کرد، در پیش گرفته است.

ای مسلمانان! حزب التحریر هرگز از تذکر دادن خسته نخواهد شد: یگانه راه‌حل اساسی برای حفاظت از عزت و شرف زنان مسلمان روهینگیا و حفظ جان تمام برادران و خواهران مسلمان، در احیای دوبارۀ خلافت حقیقی نهفته است. امت مظلوم و رنج‌دیدۀ روهینگیا نیاز به حسینه، مادر بشریت، ندارند که با مکرهای سیاسی‌اش بحران بشریت را افزایش داده است. آن‌ها چنین مادر فریب‌کاری‌ را که به عوض اعزام ارتش‌اش برای حفاظت جان و عزت مسلمانان، تیم فوتبال زنان را در میانمار می‌فرستد تا مسابقه دهند؛ هر گز نیاز ندارند. در حقیقت مسلمانان آوارۀ روهینگیا به عوض چنین مادر دروغگو، به رهبر واقعی مانند معتصم باالله نیازمند اند؛ کسی‌که تنها با شنیدن خبر تجاوز بالای دختر مسلمان توسط سرباز روم، مانند سنگ جامد نماند؛ بلکه بزرگ‌ترین شهر آسیای میانه(عموریه) را کاملاً فتح نمود و اردوی ظالم روم را شکست فاحش داد تا مصونیت دایمی را برای حفظ عزت زنان مسلمان، در آنجا تأمین نماید.

ای مسلمانان! امروز بیشتر از دیروز نیازمند همان دولت واقعی هستیم که اردویش توسط غرب امپریالیست به شکل فریب‌کارانه تشکیل نگردیده باشد. تنها اردوی دولت خلافت می‌تواند، ارتش قاتل و ظالم میانمار را، که وجودش تهدید برای بشریت است، ازبین ببرد. تنها حاکم همان دولت، خلیفۀ دولت اسلامی، با عملی نمودن سیاست خارجی دولت اسلامی می‌تواند به این مشکل نقطۀ پایان دهد. لذا از شما می‌خواهیم تا یک جا با ما، برای تحقق این راه‌حل واقعی از همه مصیبت‌ها دست به دست و کنار هم، از افسران مخلص اردو بخواهیم تا حزب التحریر را نصرت داده و با احیای دوبارۀ خلافت راشده حاکمیت دولت حسینۀ ظالم را برای همیشه محو و نابود کند. از حضرت ابوهریره رضی الل عنه روایت است که پیامبر صلی الله علیه وسلم فرمود:

«السُّلطانُ ظلُّ اللَّهِ في الأرضِ، يَأوي إليهِ الضَّعيفُ، وبهِ ينتصرُ المظلومُ ومَن أكرمَ سلطانَ اللَّهِ في الدُّنيا أكرمَهُ اللَّهُ يومَ»

(رواه بخاری)

ترجمه: خلیفه سایۀ الله(سبحانه وتعالی) در زمین است؛ ضعیف و مظلوم توسط وی آزاد می‌شود. کسی‌که خلیفۀ الله(سبحانه وتعالی) را در ین دنیا عزت دهد، الله(سبحانه وتعالی) وی را در آخرت عزت خواهد داد.

دفتر مطبوعاتی حزب التحریر-ولایه بنگله‌دیش

ادامه مطلب...

عدالت یگانه معیار بقای دولت‌هاست؛ نه قوانین اضطراری

  • نشر شده در سودان

(ترجمه)

رئیس جمهور البشیر، بر اساس وضعیت اضطراریی‌که به روز جمعه 22 فبروری 2019 م  اعلام کرد، به صدور فرمان‌های اضطراری شروع و تاکنون پنج فرمان را صادر کرده‌است. آیا این فرمان‌ها و فرمان‌های متعاقب‌شان راه‌حل بحران‌های موجود در کشور است؟ یا تلاشی برای بسته کردن دهان مردم و ممانعت‌شان از محاسبۀ رژیم از بابت اعمال‌اش می‌باشد؛ اعمالی‌که سودان را در سطوح مختلف جامعه به فلاکت کشانده‌است؟!

اگر درنگی بر این فرمان‌ها شود، دیده می‌شود که آن‌ها فقط درمان‌ها و دستورالعمل‌های امنیتی اند که به منظور حفظ چوکی‌های ضعیف حکومتی و اطرافیان‌‌شان صادر می‌شود که به معالجۀ بحران‌های زنده‌گی دشوار مردم راه‌حلی ندارد. با توجه به این امر، به توضیح برخی از آن‌ها می‌پردازیم:

۱. رها کردن نیروهای رژیم برای ترور و دستگیر نمودن مردم و تصرف اموال و سرمایه‌های‌شان، نه بر مبنی شواهد قطعی؛ بلکه بر اساس سوءظن، گمان و قانون جنگل است؛ قسمی‌که با قانون اسلام که دستگیر کردن افراد را مبنی بر سوءظن جواز نمی‌دهد، در تضاد قرار دارد. از حضرت عایشه رضی الله تعالی عنها روایت است که رسول الله صلی الله علیه و سلم فرمودند:

«ادْرَءُوا الْحُدُودَ عَنِ الْمُسْلِمِينَ مَا اسْتَطَعْتُمْ؛ فَإإِنْ كَانَ لَهُ مَخْرَجٌ، فَخَلُّوا سَبِيلَهُ، فَإِنَّ الإِمَامَ أَنْ يُخْطِئَ فِي الْعَفْوِ، خَيْرٌ مِنْ أَنْ يُخْطِئَ فِي الْعُقُوبَةِ»

ترجمه: از مجازات قانونی مسلمانان تا جای توان بپرهیزید؛ اگر راهی برای رهایی‌اش یافتید، راه را برایش باز کنید. همانا برای یک قاضی، اشتباه در عفو کردن مسلمانان بهتر از اشتباه در مجازات کردن‌شان است.

۲. جلوگیری از اجتماعات و گردهمایی‌ها، همانند ممانعت از برگزاری سیمینارها و رویدادها و فعالیت‌های گوناگون؛ مگر به اجازۀ دولت که هرگز اجازه نمی‌دهد؛ در حقیقت، این کارها روشی برای بسته کردن دهان مردم و مانع کردن‌شان از محاسبۀ رژیم در برابر جرایم‌اش می‌باشد. ابن مسعود رضی الله تعالی عنه روایت می‌کند که رسول الله صلی الله علیه و سلم فرمودند:

«...كَلاَّ وَاللهِ لَتَأمُرُنَّ بالمَعْرُوفِ، وَلَتَنْهَوُنَّ عَنِ المُنْكَرِ، وَلَتَأخُذُنَّ عَلَى يَدِ الظَّالِمِ، وَلَتَأطِرُنَّهُ عَلَى الحَقِّ أطْراً، وَلَتَقْصُرُنَّه عَلَى الحَقِّ قَصْراً، أَوْ لَيَضْرِبَنَّ اللهُ بقُلُوبِ بَعْضِكُمْ عَلَى بَعْضٍ، ثُمَّ ليَلْعَننكُمْ كَمَا لَعَنَهُمْ»
(ابوداود و ترمذی)

ترجمه: خیر، سوگند به ا الله(سبحانه و تعالی) شما می‌توانید به نیکی سفارش کنید، از بدی نهی کنید، دست ظالم را بگیرید، او را ترغیب کنید که عادلانه عمل کند و به سمت حقیقت سوق دهید یا الله(سبحانه وتعالی) قلب‌های برخی از شما را با قلب‌های برخی دیگر درگیر می‌کند و شما را همانند آنان لعنت می‌کند.

۳. در واقع تفاوتی بین قوانین گرفته‌شده از قانون اساسی که معلق شده‌اند و قوانین اضطراری وجود ندارد، چون آن‌ها کاملاً بر مبنی تمایلات انسان‌ها(ساخت بشر) اند؛ درحالی‌که ما اصولاً مسلمان هستیم؛ قانون اساسی و همۀ قوانین باید بر اساس عقیدۀ‌مان باشد. این قوانین به اضطرار یا چیز دیگری نیاز ندارد، چون از طرف پروردگار جهانیان، که نفع و ضرر مردم را می‌داند، صادر شده‌است:

﴿أَلَا يَعْلَمُ مَنْ خَلَقَ وَهُوَ اللَّطِيفُ الْخَبِيرُ
[ملک: ۱۴]

ترجمه: آیا آن کسی‌که موجودات را آفریده‌است، از حال آن‌ها آگاه نیست؟! درحالی‌که او(از اسرار دقیق) باخبر و آگاه است.

ما در حزب‌التحریر-ولایه سودان تأیید می‌کنیم که این رژیم گمراه هنوز مبهوت اشتباهات‌اش است، نصیحت و ناصح را نمی‌پسندد و به صداقت پاسخ نمی‌دهد. آن‌ها نمی‌دانند یا نمی‌خواهند بدانند که این رژیم‌ها با ارتش‌های امنیتی و قوانین اضطراری نه، بلکه با عدالت حفظ می‌شود:

﴿وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلا رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ
[أنبیاء: ۱۰۷]

ترجمه: ما تو را جز برای رحمت جهانیان نفرستادیم.

فلهذا فرزندان صادق این امت باید دستان حکام این کشورها را بگیرند و با آنانی‌که برای بازگشت خلافت به طریقۀ رسول الله صلی الله علیه و سلم کار می‌کنند، فعالیت کنند. این شایسته‌ترین راه برای حل مشکلات این کشور و مشکلات این جهان زودگذر است.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ
[أنفال: ۲۴]

ترجمه: ای کسانی‌که ایمان آورده‌اید! دعوت الله(سبحانه وتعالی) و پیامبر(صلی الله علیه وسلم) را اجابت کنید، هنگامی‌که شما را به سوی چیزی می‌خواند که شما را حیات می‌بخشد.

ابراهیم عثمان (ابو خلیل)

سخنگوی رسمی حزب‌التحریر-ولایه سودان

ادامه مطلب...

عمران خان جنگ صلیبی ترامپ و مودی را علیه مقاومت در کشمیر کاملاً مشتاقانه پذیرفته است

(ترجمه)

عمران خان هم‌چون ابزار دست ترامپ و مودی در جنگ صلیبی‌شان علیه مقاومت مقدس کشمیر اشغالی به‌کار می‌رود؛ مقاومتی‌که تاکنون از مفکورۀ "کشمیر بخشی از پاکستان خواهد شد" قاطعانه حمایت کرده‌است. به تاریخ ۴ مارچ ۲۰۱۹م، حکومت فدرال پاکستان دستور ۱۹۴۸(قانون شماره ۱۴، ۱۹۴۸م) ۲۰۱۹م را در موافقت با شروط قانون شورای امنیت سازمان ملل صادر کرد. این دستور بخشی از اعمال رژیم بجوا-عمران علیه گروه‌هایی است که دهه‌ها مخلصانه و با همه وسایلی‌که در توان دارند، از مقاومت مقدس در کشمیر اشغالی حمایت می‌کنند.

ای مسلمانان پاکستان! باوجود تجاوز و ضعف درونی مودی، اکنون عمران خان، با پابرجا نگهداشتن ادارۀ وحشیانۀ نیروهای فاسد هندو بر کشمیر اشغالی، به مودی یک تحفۀ انتخاباتی را تضمین می‌کند. عمران خان می‌خواهد مقاومت حمایت‌طلبانۀ کشمیر را خفه کند؛ حالآن‌که تجهیز مؤثر و حمایت کامل از مقاومت کشمیر اشغالی در این برهه، نیروهای خسته و درماندۀ هندو را از کشمیر اشغالی بیرون خواهد کرد. عمران خان ادارۀ مودی را بر کشمیر اشغالی تثبیت می‌کند؛ درحالی‌که نیروهای شجاع پاکستان با وارد کردن شکست سنگین به دولت هندو و انداختن‌اش در دام اضطراب و سراسیمه‌گی، ظرفیت‌های‌شان را هویدا کردند. عمران خان راه را برای تسلط دولت هندو بر کشمیر اشغالی هموار می‌کند؛ حالآن‌که اعلام مقاومت کشمیر و حمایت از آن تحت عنوان "تروریزم" بخشی از برنامۀ امریکا می‌باشد تا به دولت هندو اجازه دهد به یک ابرقدرت بی‌رقیب منطقه‌ای مبدل شود. عمران خان مسلمانان کشمیر اشغالی را به سلطۀ دولت هند واگذار می‌کند؛ درحالی‌که الله سبحانه وتعالی فرموده‌است:

﴿وَمَا لَكُمْ لاَ تُقَاتِلُونَ فِى سَبِيلِ ٱللَّهِ وَٱلْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ ٱلرِّجَالِ وَٱلنِّسَآءِ وَٱلْوِلْدَانِ ٱلَّذِينَ يَقُولُونَ رَبَّنَآ أَخْرِجْنَا مِنْ هَـٰذِهِ ٱلْقَرْيَةِ ٱلظَّالِمِ أَهْلُهَا
[نساء: ۷۵]

ترجمه: چرا در راه الله(سبحانه و تعالی) و(در راه) مردان و زنان و کودکانی‌که(به دست ستم‌گران) تضعیف شده‌اند، پیکار نمی‌کنید؟! همان افراد(ستم‌دیده‌ای) که می‌گویند: پروردگارا! ما را از این شهر که اهل‌اش ستم‌گر اند بیرون ببر.

برماست تا صدای‌مان را برای رد صریح این توطئه علیه مقاومت کشمیر، که چیزی جز خواری در دنیا و عذاب آخرت را در پی ندارد، بلند کنیم.

ای شیران ارتش پاکستان! اکنون واضحاً عمران خان در همان مسیر خیانت مشرف و نواز شریف قدم گذاشته‌است؛ حالآن‌که موضع‌اش قبل از انتخابات این بود: "دوست مودی یک خائن است". برشماست تا این توطئه علیه مسلمانان پاکستان و کشمیر را در مسیرش متوقف کنید. کشمیر آزاد، با زور و قدرت آزاد شد و آزادی کشمیر اشغالی نیز ان‌شاءالله، به دستان شما صورت خواهد گرفت. حالا نصرت‌تان را برای تأسیس مجدد خلافت به طریقۀ رسول الله صلی الله علیه وسلم تضمین کنید. سپر امت را یک‌بار دیگر تأسیس کنید تا سرانجام با خون، آتش و سلاح‌تان از امت در برابر دشمنان‌شان حفاظت کنید. رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمودند:

«إِنَّمَا الْإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ»
(رواه مسلم)

ترجمه: همانا امام(خلیفه) سپر است؛ در عقب‌اش می‌جنگید و به او پناه می‌برید.

دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر-ولایه پاکستان

ادامه مطلب...

کمک به مستضعفین مانند جهاد است

(ترجمه)

عَنْ أَبِي هُرَيْرَةَ، رضی الله عنه عَنِ النَّبِيِّ صَلَّى اللهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ قَالَ: «السَّاعِي عَلَى الْأَرْمَلَةِ وَالْمِسْكِينِ، كَالْمُجَاهِدِ فِي سَبِيلِ اللهِ - وَأَحْسِبُهُ قَالَ - وَكَالْقَائِمِ لَا يَفْتُرُ، وَكَالصَّائِمِ لَا يُفْطِرُ»

(متفق علیه)

ترجمه: از ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود: کسی‌که در امور بيوه گان و فقرا، کوشا باشد(به آن‌ها کمک و از آن‌ها نگهداری کند)، مانند شخص مجاهد در راه الله است و گمان می‌کنم که فرمودند: مانند نماز شب‌خوانی است که خسته و سست نمی‌شود و مانند روزه‌داری است که افطار نمی‌کند(هر روز روزه است).

شرح حدیث

در این حدیث رسول الله صلی الله علیه وسلم اجر کسانی را که در امور بیوه‌ها و فقراء کوشا است با اجر مجاهد در راه الله سبحانه وتعالی تشبیه نموده است؛ زیرا دین اسلام دین مسئولیت‌پذیری و همکاری با یک‌دیگر است، دین رحمت و مهربانی است؛ دینی است که انسان در آن به تنهایی زندگی کرده نمی‌تواند. بدین اساس، مسلمانان باهم زندگی می‌نمایند، در امورات یک‌دیگر چنان رسیدگی می‌کنند که گویا ایشان مثل جسد واحد هستند. اگر عضوی از جسد درد نماید، همه جسد او را در بیدارخوابی و احساس همراهی می‌کند؛ آن‌ها مثل یک دیوار محکم هستند...

این همان حقیقتی است که همیشه در میان اولاد این امت زنده بوده؛ اما استعمارگران غربی این احساس را بنابر تقسیم و منقطع ساختن امت به محدوده‌ها و سرزمین‌ها از بین برده اند؛ سرزمین‌های اسلامی را ناچار به این ساختند تا به دولت‌های مختلف و یا مانند آن تقسیم شوند. پس در نتیجه چنان شد که اهل منطقه‌ای در مورد رسیدگی به بیوه و فقیر منطقۀ دیگر کوشش و فکر نکند؛ بلکه سنت رسول الله صلی الله علیه وسلم در همه اهل سرزمین‌ها از بین رفته است؛ مثلاً در گذشته اهل مغرب به اهل اردن و اهل اردن به اهل جزایر و مردم یمن به مردم بیت المقدس و... رسیدگی و توجه داشتند. امروزه این پارچه‌گی که در پیکره امت وارد گردیده، لیکن فهم و دانش در رابطه به برادری پوشیده نمانده؛ بلکه زیاد گردیده و در حال نمو می‌باشد.

یقیناً اسلام و احکامش چنین است و بدانید که اسلام باقی می‌ماند و زخم‌ها و دردها را مرحم می‌گذارد و در رفع سختی‌ها و مشکلات پیشی می‌گیرد تا برای همه آشکار گردد که امت، امت واحد است؛ دین و پرودگارش یکی بوده و احکامش نیز واحد می‌باشد؛ چنانچه دولت آن یکی بوده؛ همان دولت خلافت راشدۀ ثانی بر منهاج نبوت، که بازگشت آن به اذن الله سبحانه وتعالی نزدیک است.

یا الله! مارا با آمدن خلافت راشده بر منهاج نبوت، که در آن وحدت مسلمانان نهفته باشد، مستفید بگردان و مصایب و بلاها را دور نما! یا الله! زمین را به نور و جه کریمت منور گردان. اللهم آمین آمین.

ادامه مطلب...

اینک جایگاه زن پس از سال‌ها تجلیل از روز جهانی‌اش به کجا کشیده شده؟

(ترجمه)

همه‌ساله در هشتم مارچ سال میلادی جشن‌هایی به نام روز جهانی زن راه‌اندازی گردیده و در آن کنفرانس‌ها و سمینارها برگزار می‌گردد؛ سخنرانی‌های پرآب و تاب صورت گرفته و کلمات و جمله‌های رنگارنگ نثار زنان می‌شوند؛ از به اصطلاح "دست‌آوردهای زنان در عرصه‌های سیاسی، اقتصادی و اجتماعی" یاد شده و از زن به دلیل تلاش‌ها و نقش‌اش در تغییر و پیشرفت قدردانی صورت می‌گیرد؛ حتی دولت‌هایی مانند فلسطین، روسیه، کیوبا و چین در 8 مارچ رخصتی رسمی‌ به زن‌ها می‌دهند.

اگر به تاریخچه و بنیاد این روز برگردیم و جستجو کنیم که چرا مشخصاً این روز برای این هدف برگزیده شده، به هشتم مارچ سال 1908م می‌رسیم؛ زمانی‌که هزاران کارگر زن نساجی در شهر نیویارک امریکا به دلیل شرایط غیرانسانی و ساعت‌های درازکاری، که از آن رنج می‌بردند، دست به اعتراض زدند. آنان شعار این اعتراض‌های‌شان را "نان و گل" گذاشتند؛ چنانچه قطعاتی از نان خشک و دسته‌هایی از گل را در جریان اعتراض‌ها با خود حمل می‌نمودند. زن‌های اعتراض‌کننده خواستار کاهش ساعت‌های طولانی کار، متوقف نمودن کار کودکان، مساوات در دست‌مزدشان با مردان و دادن حق رأی به زنان شدند. هرچند این اعتراض‌ها توسط طبقۀ کارگر راه‌اندازی گردید؛ اما رفته‌رفته رشد نمود و زنانی از طبقه‌های متوسط جامعه نیز به آنان پیوستند و سرانجام تبدیل به یک حرکت قوی زنانه در امریکا شد که خواستار مساوات میان زن و مرد گردید.

به این ترتیب، هشتم مارچ تبدیل به روز زن امریکایی شد تا به وسیلۀ آن یاد زنان اعتراض‌کننده‌ای که خواستار حقوق‌شان بودند، جاویدان بماند و سپس داستان این روز به سایر دولت‌ها نیز گسترش داده شد تا سرانجام تبدیل به روز جهانی زن گردید. این بود داستان تاریخی این روز، که همه ساله در آن به اصطلاح از زن "تجلیل" صورت می‌گیرد؛ درست مانند روز "مادر"، روز "عشق" و سایر مزخرفات و دروغ‌های شاخ‌دار دیگری‌که با استفاده از آن؛ بیدادگری، کوتاهی و هتک حرمت‌شان را به زن در پس آن پنهان می‌کنند؛ زیرا دید آنان به زن هرگز از منفعت و سوءاستفاده از کرامت زن فراتر نمی‌رود.

پرسش اینست که زنان خود، به جز دویدن دنبال سراب و دل‌خوش کردن به دروغ‌های آنان، چه چیزی به دست آورده‌اند؟ دروغ‌هایی مبنی برابری اقتصادی، جایگاه اجتماعی بلند و استقلال و آزادی، که به قیمت زن بودن، مادر بودن و آرامش‌شان تمام شده! زن را با توهم مساوات فریب دادند و با وعده‌های دروغین چشم‌وگوشش را بسته و او را به دور خودش می‌چرخانند و او گمان می‌کند که چشم‌هایش به واقعیت‌ها باز شده اند!

آنان، غیر مسلمانان، به زنان خود اکتفاء نکردند؛ بلکه این مفاهیم و یاوه‌گویی‌های شان را به زنان مسلمان نیز سرایت دادند و با تمام ابزار و امکانات خویش در استحکام این مزخرفات در اذهان زنان مسلمان تلاش کردند و طوری وانمود کردند که زن مسلمان نیازمند آزادی و اخذ حقوق ضایع شده‌اش می‌باشد. مفاهیم اسلام را در نظر زن مسلمان بد جلوه داده و وی را قناعت دادند که احکام اسلام دست و پای زن را بسته و در زندان قرار داده است؛ پس باید برای آزادی خود تلاش کند. به زن مسلمان چنین جلوه دادند که اسلام دین خشونت بوده و با اجازه دادن به "کتک زدن زن" و تعدد ازدواج مردان، در حق زن اهانت نموده است. اصطلاح ازدواج قبل از وقت را ساخته و طوری وانمود کردند که این کار به معنی تجاوزجنسی به زور قناعت داده شده است؛ در حالی‌که خودشان روابط نامشروع و حرام را حتی در سنین پایین اجازه می‌دهند و آن را آزادی شخصی می‌نامند! زنان مسلمان را به بهانۀ مساوات با مردان و لزوم سرپیچی از نقش اساسی، که الله سبحانه وتعالی فطرت‌شان را بر مبنای آن رقم زده، فریب و قناعت داده اند. آنان خود اعتراف می‌کنند که فاصله میان مرد و زن تا سال 2186م به صورت کامل از بین نخواهد رفت و بدون این‌که به اسباب و دلایل آزار و اذیت‌های جنسی را در نزد خودشان اشاره کنند، خواستار مساوات می‌شوند.

پرسش اینست که آیا با این همه تمرکز و فعالیتی‌که همه‌ساله روی روز جهانی زن صورت می‌گیرد، خشونت و کوتاهی‌ها در حق زن کاهش یافته؟ برعکس، آمار خشونت‌های جنسی و برخوردهای سوء با زنان توسط نزدیکان و بیگانه‌گان در سراسر جهان سالانه به 35درصد افزایش یافته است. البته این آماری است که یونیسف در سال 2014م منتشر نمود و این آمار مخصوص دولت‌های فقیر و یا سرزمین‌های اسلامی‌نیست؛ بلکه آمار دولت‌هایی رده اول در ایجاد مساوات میان زن و مرد و دولت‌هایی‌که با فریاد حفظ حقوق و آزادی زنان گلو می‌درند، تکان دهنده است؛ چنانچه فیصدی خشونت جنسی در دنمارک به 52درصد، در فنلند به 47درصد، در سویدن به 46درصد و در انگلیس به 44درصد رسیده است. این خشونت‌ها شامل زدن، کشتن، تجاوز و آزارجنسی و هم‌چنین آزار و اذیت زبانی می‌شود که زنان خودشان با آن دست و پنجه نرم می‌کنند و این آمار بازهم، همه روزه در حال افزایش است.

چنان‌که دیده می‌شود، خشونت‌ها علیه زن در دولت‌هایی‌که تابع اسلام نیستند، به مراتب بیشتر و متنوع‌تر است؛ اما به هیچ‌وجه بالای آن تمرکز نمی‌کنند؛ چنان‌که در سرزمین‌های اسلامی‌ بالای خشونت تمرکز می‌کنند و پیوسته به اسلام و احکام آن می‌تازند، انگار مسئول تمام این خشونت‌ها اسلام است؛ در حالی‌که دلیل اصلی تمام این ستم‌گری‌ها، دوری بشریت از اسلام است. مشکل اینست که آنان میان رسم و رواج‌های کهنه و پوسیدۀ ناشی از فرهنگ‌های مزخرف انسانی، که حقوق زن را پایمال می‌کند، زن را از تحصیل، کار، ازدواج به رضایت خود و میراث محروم می‌کند و احکام پاک اسلام، که شرافت و کرامت زن را به خوبی رعایت و حفظ می‌کند، خلط نموده و با استفاده از آن به اسلام می‌تازند.

باید دانست که احترام به زن این نیست که یک روز در سال شعار سر داد؛ سخنرانی‌های با آب و تاب نمود، با الفاظ رنگارنگ به افکار ساده‌اندیشان و سطحی‌نگران دست‌برد زد و به احکام اسلام، به ویژه احکام نظام اجتماعی اسلام عزیز تاخت؛ احکامی‌که رابطۀ مرد و زن را به خوبی مشخص می‌کند و خانواده و جامعه را به هم پیوسته، متجانس و نیرومند نگه‌می‌دارد. این‌ها ارزش‌هایی اند که دشمنان اسلام و مزدوران‌شان نمی‌خواهند در میان مسلمانان به وجود آیند؛ بلکه می‌خواهند خانواده‌ها و جامعۀ اسلامی ‌از هم گسیخته، متلاشی و پیرو افکار و مفاهیم فاسد آنان باقی بماند تا به ساده‌گی بتوانند بالای آن تسلط یابند و هرگز شاهد بیداری و قیام نباشند.

واقعیت اینست که احترام به زن در حقیقت با تطبیق احکام اسلام میسر است و بس؛ احکام شریعتی‌که زن را همیشه و در تمام اوقات تکریم و احترام نموده و نه یک روز در سال؛ چنانچه رسول الله صلی الله علیه وسلم به احترام زنان توصیه نموده و دستور داده تا در تمام مراحل و جایگاه‌هایی‌که زن در جامعه دارد، به وی احترام و رسیده‌گی صورت گیرد: مادر، دختر، خواهر، همسر، خاله، عمه، مادر بزرگ و... در حقیقت توصیه‌های قرآنی و وصیت‌های رسول گرامی ‌اسلام به زنان، احترام و جشن‌های دائمی‌اند که اسلام به زنان گرفته است.

اما در جهت دیگر و در نبود دولت حامی ‌و پشتیبان است که جامعه بخش عظیمی‌ از مسئولیت را متحمل می‌شود. درست است که علیه زنان مسلمان از بیرون دسیسه‌ها طراحی شده و جنگ‌ها راه‌اندازی می‌گردند؛ اما اگر کوتاهی‌ها و ستم‌های بی‌شمار و عدم تعامل خودمسلمانان با زنان‌شان بر اساس شریعت اسلامی‌نمی‌بود، هیچ یک از این کارها صورت نمی‌گرفت. این کوتاهی‌ها شگاف‌هایی را باز نموده که سازمان‌هایی به ظاهر خیریه از آن استفاده می‌کنند و تمدن فاسد و متعفن غرب را به زنان مسلمان نیکو و براق جلوه می‌دهند و به این ترتیب، آنان را از اسلام دور می‌کنند.

نفرین به این جشن‌های ظاهری و فریبنده و شعارهای دروغین آنان و چه نیکوست اسلام واقعی و غیرآلوده به تهمت‌ها و فتواهای داعیان گمراه کننده و علمای سوء. و اما تو ای زن! چشم‌ات را باز کن و ببین که راه درست کدام است؛ آن را دنبال کن و فریب شعارهای براق و فریبندۀ دشمنان را نخور و به این روزها و جشن‌های دروغین دل‌خوش مکن!

نویسنده: ام صهیب شامی

برای دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ادامه مطلب...

انتظار تأمین عدالت از بی‌عدا‌لتی‌ها

(ترجمه)

خبر:

محکمۀ پاسخگوی پاکستان، نواز شریف، نخست وزیر پیشین این کشور را به جرم فساد مالی در "کارخانۀ فولاد العزیزیه" به هفت سال زندان محکوم نمود؛ هم‌چنان وی از یک اتهام دیگر به دلیل نبود شواهد کافی تبرئه شد. (منبع: خبرگزاری Dawn)

تبصره:

این حکم موجب واکنش‌های مختلفی از سوی مردم بر اساس دیدگاه‌شان از چگونگی عملکرد دفتر معتبر پاسخگوی ملی(NAB) شده است. قسمی‌که یک تعداد از مردم موافق به عزل نواز شریف از صحنۀ سیاسی بوده؛ در حالی‌که یک تعداد دیگر خواهان کشاندن تمام غارت‌گران به پنجۀ قانون می‌باشند. دفتر پاسخگوی ملی، که در سال 1999م تأسیس شد، بیشتر به عنوان نماد ترس به جای نماد عدالت‌خواهی شناخته شده است. چنانچه اگر کدام مشکلی برای حل و فصل به این دفتر ارسال شود، باید حل آن مشکل را فراموش نمود؛ چون این دفتر از حل و فصل عادلانۀ آن ناکام مانده و اعلام خواهد نمود که حل این مشکل مبهم و پیچیده است. همین‌طور پرسش‌های زیادی به این دفتر ارسال شده است که سال‌هاست منتظر پاسخ آن هستند. بناءً این تأخیر باعث ایجاد سوءظن و گمان بد در مورد این دفتر می‌شود؛ طوری‌که حادثۀ اخیر مرگ یک معلم با دست‌بند در توقیفگاه این دفتر، موجی از سروصداها را در سطح ملی در پی داشت؛ قسمی‌که این مرد از دو ماه قبل منتظر دریافت عدالت‌ و بدون کمک‌های صحی در توقیفگاه بود و بالآخره بدون دریافت عدالت جان سپرد. بلی، مرگ این معلم  وجدان ما را بیدار می‌کند که سایۀ این جرم و جنایات و بی‌عدالتی‌ها برچیده نمی‌شود و همیشه توسط این تبهکاران ادامه خواهد داشت.

نواز شریف اولین بار در سال 1990م نخست وزیر پاکستان شد؛ وی طی سه دوره مقام نخست وزیری را در این کشور از آن خویش نمود. قانون اعمال شده در پاکستان برای نواز شریف این فرصت را داده  تا درخواست خویش را جهت  بازنگری محکومیت اخیر خود، به محکمه پیشکش نماید. همین‌طور، پسران نواز شریف در خارج از کشور بسر می‌برند و ممکن هرگز برنگردند. بناءً نه تنها شریف از یک برهۀ زمانی دشواری عبور می‌کند؛ بلکه حزب سیاسی وی نیز مشکلات زیادی را متحمل خواهد شد. اگر به‌طور دقیق وضعیت کنونی پاکستان را بررسی نماییم؛ شاهد عدم شفافیت نظام عدلی این کشور خواهیم بود. همان‌طوری‌که شاهد بدنام کردن مجرمین مشهور توسط رسانه‌ها می‌باشیم؛ اما هرگز دیده نشده که دارائی‌های ملی غارت شده پس گرفته شود و یا کسانی‌که با آبرو و عزت ملت خویش بازی نموده اند، به جزای اعمال شان برسند؛ بلکه تنها انتقال قدرت از یک چهره به چهرۀ دیگر بدون کدام تغییرات اساسی و تأمین عدالت، صورت می‌گیرد.

از سوی دیگر، اسلام دارای نظام عالی عادل و پاسخگوی بسیار خوب برای تمام مشکلات انسان‌ها می‌باشد. این نظام کامل  آماده برای تطبیق و استفاده بوده و منافع تمام انسان‌ها را تأمین می‌کند. مؤسسات همچو "NAB" هرگز نمی‌تواند با مجرمینی مانند نواز و آصف علی زرداری عادلانه برخورد کند؛ چراکه بزرگ‌ترین جرم این اشخاص زیر پا کردن قوانین الهی بوده؛ بناءً آن‌ها باید مطابق به قوانین شرعی مجازات داده شوند. طبق شریعت اسلامی، محکمۀ مظالم، که در رأس آن یک قاضی عادل دارای اختیارات قانونی مربوطه بوده و قدرت عزل و به محاکمه کشاندن تمام مجرمین، از قبیل مقامات دولتی و حتی رئیس دولت را دارا می‌باشد، جرم را شناسائی می‌کند و به پنجۀ قانون می‌سپارد. همین‌طور تأمین عدالت‌‍‌ به معنی انتقام گرفتن نیست؛ بلکه در حین مدیریت امور مردم، راهی‌ست برای برقراری مساوات در بین اقشار مختلف جامعه، که نه تنها برابری اجتماعی را به ارمغان می‌آورد؛ بلکه اعتماد مردم را نسبت به یک‌دیگر و هم‌چنان نسبت به دولت افزایش می‌دهد.

﴿إَنَّ اللَّهَ يَأْمُرُكُمْ أَن تُؤَدُّوا الْأَمَانَاتِ إِلَىٰ أَهْلِهَا وَإِذَا حَكَمْتُم بَيْنَ النَّاسِ أَن تَحْكُمُوا بِالْعَدْلِ إِنَّ اللَّهَ نِعِمَّا يَعِظُكُم بِهِ إِنَّ اللَّهَ كَانَ سَمِيعًا بَصِيرًا﴾

[نساء: 58]

ترجمه: الله سبحانه وتعالی به شما فرمان می‌دهد که امانت‌ها را به صاحبانش بدهید و هنگامی‌که میان مردم داوری می‌کنید، به عدالت داوری کنید! الله، اندرزهای خوبی به شما می‌دهد! الله، شنوا و بیناست.

نویسنده: اخلاق جهان

برای دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر

ادامه مطلب...

خطبۀ جمعه استاد نعیم ابو بهاء

بیت المقدس – سرزمین مبارک (فلسطین)

جمعه، 24 جمادی الثانی 1440هـ.ق / 01 مارچ 2019م

ادامه مطلب...
  • نشر شده در ویدیوها

تحلیل سیاسی هفته وار مفکر سیاسی احمد الخطوانی (ابو حمزه) از مسجد مبارک الاقصی

بیت المقدس – سرزمین مبارک (فلسطین)

چهارشنبه، 22 جمادی الثانی 1440هـ.ق / 27 فبروری 2019م

ادامه مطلب...

تقدیم: شیخ سعید الکرمی (ابو عبد الرحمن)بیت المقدس – سرزمین مبارک (فلسطین)جمعه، 24 جمادی الثانی 1440هـ.ق / 01 مارچ 2019م

ادامه مطلب...

 تقدیم: شیخ احمد الصوفی (ابو نزار الشامی)
طرابلس – شاممسجد ابو القاسم، 26 جمادی الاولی 1440هـ.ق / 01 فبروری 2019م

ادامه مطلب...
Subscribe to this RSS feed

سرزمین های اسلامی

سرزمین های اسلامی

کشورهای غربی

سائر لینک ها

بخش های از صفحه