(ترجمه)

انجمن اسیران فلسطینی اعلام کرد که نیروهای اشغالگر جنایات خود را علیه زنان اسیر در زندان «دامون» در سرزمین‌های اشغالی، به‌ویژه در زمینهٔ افزایش روند سرکوب‌های سازمان‌یافته، تشدید کرده است. این نهاد در بیانیه‌ای توضیح داد که زندان دامون از برجسته‌ترین زندان‌هایی است که شاهد افزایش این اقدامات سرکوبگرانه بوده؛ جایی‌که بیشتر زنان اسیر فلسطینی ـ که شمار آنان به ۸۸ اسیر می‌رسد ـ در آن نگهداری می‌شوند، علاوه بر شماری دیگر که در مراکز بازجویی و توقیف به‌سر می‌برند.

در ادامه بیانیه آمده است که واحدهای

سرکوب وابسته به ادارۀ زندان‌های رژیم یهودی، تنها در ماه‌های مارچ و اپریل سال ۲۰۲۶م دست‌کم ده عملیات سرکوب را علیه زنان اسیر اجرا کرده‌اند؛ عملیاتی که همراه با لت‌وکوب شدید، مجبور ساختن اسیران به خوابیدن روی زمین، بستن دستان‌شان از پشت سر و حملهٔ عمدی بر آنان در همان وضعیت بوده است؛ جنایاتی که باعث زخمی و کبود شدن شماری از این زنان گردیده است.

این صحنه‌ای است که بدن‌ها را به لرزه می‌اندازد و عقل‌ها را مبهوت می‌سازد؛ چگونه ممکن است گروهی از زنان آزادهٔ مسلمان به اسارت، تحقیر و شکنجه گرفتار شوند و امت اسلامی و ارتش‌هایش از آن آگاه باشند، اما خون غیرت در رگ‌های‌شان به جوش نیاید تا برای نصرت و انتقام آنان به پا خیزند؟!

بی‌تردید آنچه امروز بر خواهران ما در زندان‌های رژیم یهودی می‌گذرد، ننگی بر پیشانی امت اسلامی و لکهٔ شرمی بر جبین تمامی ارتش‌های مسلمانان است که برای یاری آنان هیچ حرکتی نمی‌کنند.

اگر مسلمانان دارای دولت و امام می‌بودند، هرگز چنین مصیبتی بر زنان مسلمان وارد نمی‌شد. رسول الله صلی الله علیه وسلم فرموده‌اند:

«إِنَّمَا الْإِمَامُ جُنَّةٌ يُقَاتَلُ مِنْ وَرَائِهِ وَيُتَّقَى بِهِ»

ترجمه: امام، سپر امت است؛ در پشت سر او جنگ صورت می‌گیرد و به‌وسیلهٔ او (رعیتش) از دشمن حفاظت می‌شود.

پس امام مسلمانان، سپر و حافظ دختران و فرزندان امت است. اما یهودیان، هنگامی‌که دیدند حکام سرزمین‌های اسلامی، امت و ارتش‌های آن را در بند کشیده و میان آنان و نصرت فلسطین و مردمش ـ حتی در تاریک‌ترین و سخت‌ترین لحظات ـ مانع ایجاد کرده‌اند، مطمئن شدند که هر جنایتی را که مرتکب شوند، باز هم نگهبانانی برای مرزها و رژیمش وجود دارند که دست امت و ارتش‌های مسلمانان را از رسیدن به آنان کوتاه نگه می‌دارند.

از همین‌رو، دیگر هیچ اعتنایی به واکنش امت و ارتش‌های مسلمان ندارند؛ زیرا تا زمانی‌که تاج‌وتخت حکام پابرجا و استوار باقی بماند، آنان نیز خود را در امنیت می‌بینند.

بنابراین، آغاز تغییر و مسیر واقعی آن، تنها با برچیدن حکام حاکم بر گردهٔ مسلمانان آغاز می‌شود؛ سپس با بیعت یک خلیفهٔ راشد واحد برای امت، که امت و ارتش‌هایش را برای اقامهٔ دین، نصرت مستضعفان، آزادسازی فلسطین و دیگر سرزمین‌های اشغالی مسلمانان رهبری کند. ما شما مسلمانان را به همین مسیر فرا می‌خوانیم؛ پس بشتابید، بشتابید!

 دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب‌التحریر – بخش زنان