(ترجمه)

تجاوزهای امریکا و رژیم یهود بر سرزمین‌های مسلمانان پی‌هم تکرار می‌شود؛ از غزه تا لبنان، از ایران تا یمن و دیگر سرزمین‌های اسلامی. اما آنچه از خودِ تجاوز دردناک‌تر و ننگین‌تر است، موضع حکام مسلمانان است؛ حکامی که در برابر بمب، موشک و کشتار، نه ندای جهاد سر می‌دهند، نه فرمان نصرت صادر می‌کنند، بلکه باز هم از صلح سخن می‌گویند؛ صلحی که در حقیقت چیزی جز تسلیم و خضوع در برابر دشمن نیست!

این رئیس‌جمهور ایران است که در حالی‌که کشورش زیر آتش تجاوز امریکا و رژیم یهود قرار دارد، از بیرون‌شدن از حالت «نه صلح و نه جنگ» سخن می‌گوید! و این رئیس‌جمهور لبنان است که در میان خون شهدا، ویرانی ساختمان‌ها و نابودی زیرساخت‌ها، به «غلبه‌دادن منطق عقل بر منطق زور» دعوت می‌کند و بر پای‌بندی خود به صلح تأکید می‌ورزد؛ در حالی‌که هر روز ده‌ها مسلمان در اثر تجاوزهای رژیم یهود کشته می‌شوند! این وزیر خارجهٔ ترکیه است که برای پیوستن رژیم مسخ‌شدهٔ یهود به توافقات ابراهیم یا هر سکوی امنیتی منطقه‌ای، شرط می‌گذارد که این رژیم دولت فلسطینی را در مرزهای سال 1967م به رسمیت بشناسد؛ گویی مشکل، تنها چند خط مرزی است، نه موجودیت یک رژیم غاصب و جنایت‌کار در قلب سرزمین مبارک فلسطین! آن هم در زمانی که همین رژیم، در غزه، لبنان، یمن و ایران خون می‌ریزد و ویرانی به‌پا می‌کند.

افزون بر این، دولت‌های میانجی چون ترکیه، قطر و دیگران، به جای آن‌که در کنار مسلمانان بایستند، بر ایران فشار می‌آورند تا در برابر شروط خفت‌بار امریکا سر فرود آورد و تسلیم شود. از سوی دیگر، دولت‌های خلیج، اردن و عراق، زمین‌ها، آب‌ها و آسمان‌های خود را برای امریکا و رژیم یهود گشوده‌اند و پایگاه‌های امریکایی را در آغوش گرفته‌اند؛ پایگاه‌هایی که از آن‌ها بر مسلمانان آتش ریخته می‌شود! اگر کسی از میان آنان «بهتر» جلوه کند، همان کسی است که خود را بی‌طرف نشان می‌دهد و به کاهش تنش دعوت می‌کند؛ گویا خون مسلمانان، ویرانی شهرهای آنان و اشغال سرزمین‌های‌شان هیچ ربطی به او ندارد!

ای مسلمانان! شما را چه شده است؟ آیا شما در برابر دیگر مردم، یک امت واحد نیستید؟ آیا الله سبحانه وتعالی نفرموده است: ﴿إِنَّمَا الْمُؤْمِنُونَ إِخْوَةٌ؛ جز این نیست که مؤمنان برادر یکدیگرند﴾؟ آیا الله عزوجل نفرموده است: ﴿وَإِنِ اسْتَنصَرُوكُمْ فِي الدِّينِ فَعَلَيْكُمُ النَّصْرُ؛ اگر در امر دین از شما یاری خواستند، یاری‌دادن آنان بر شما لازم است﴾؟ آیا الله سبحانه وتعالی نفرموده است: ﴿فَمَنِ اعْتَدَى عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُواْ عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَى عَلَيْكُمْ؛ پس هر کس بر شما تجاوز کرد، شما نیز همانند تجاوزی که بر شما کرده است، بر او پاسخ دهید﴾؟ و آیا رسول الله صلی الله علیه وسلم نفرموده است: «الْمُسْلِمُونَ أُمَّةٌ وَاحِدَةٌ مِنْ دُونِ النَّاسِ، سِلْمُهُمْ وَاحِدَةٌ وَحَرْبُهُمْ وَاحِدَةٌ؛ مسلمانان در برابر دیگر مردم، امت واحد اند؛ صلح‌شان یکی است و جنگ‌شان یکی»؟

ما بارها شما را خطاب کرده‌ایم و همچنان خطاب خواهیم کرد و هرگز از این خطاب دست نخواهیم کشید تا انگشت بر زخم خونین خویش بگذارید و بدانید که سرچشمهٔ این ذلت، همین حکام خوار، درمانده، همدست و توطئه‌گر اند؛ حکامی که با کفار استعمارگر هم‌پیمان شدند، پارچه‌پارچه‌بودن سرزمین‌های ما را حفظ کردند، کفار را بر بلاد ما مسلط ساختند، در برابر برپایی رژیم یهود در سرزمین مبارک فلسطین سکوت کردند و بر جنایت‌های آن در فلسطین، غزه و لبنان چشم بستند.

آنان دروازهٔ پایگاه‌های نظامی، دریاها و آسمان‌های ما را به روی امریکا گشودند تا رئیس‌جمهور متکبر امریکا و نخست‌وزیر رژیم مسخ‌شدهٔ یهود، به قدرت و گردن‌کشی خود فخر بفروشند، در سرزمین‌های ما جولان دهند و هر جنایتی را که بخواهند مرتکب شوند.

ما مسلمانان و اهل قدرت در میان آنان را خطاب کرده‌ایم و همچنان خطاب خواهیم کرد تا این وضعیت وارونه را به جایگاه درست آن بازگردانند. این کار جز با ریشه‌کن‌ساختن این حکام رُوَیبِضه ممکن نیست؛ حکامی که با کسانی از صلح سخن می‌گویند که بر شما تجاوز می‌کنند، خون شما را می‌ریزند و سرزمین‌های شما را ویران می‌سازند.

پس باید سرزمین‌های مسلمانان و ارتش‌های آنان وحدت یابد، حکم بر اساس آنچه الله سبحانه وتعالی نازل کرده است برپا گردد و مسلمانان با خلیفهٔ راشد بیعت کنند؛ خلیفه‌ای که امت را از پراکندگی به وحدت، از خواری به عزت و از تسلیم در برابر دشمن به رهبری جهان بازگرداند.

پس به کار و نصرت حزب‌التحریر برای اقامهٔ خلافت راشدهٔ دوم بر منهج نبوت بشتابید؛ زیرا خلافت وعدهٔ پروردگار شما و بشارت رسول الله صلی الله علیه وسلم است. در آن نصرت و عزت شما در دنیا، رستگاری شما در آخرت و از همه بزرگ‌تر، رضایت الله سبحانه وتعالی نهفته است.

 دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب‌التحریر