(ترجمه)

به تاریخ ۱۳ ژوئیه ۲۰۱۹م، تاجران در سراسر پاکسان بر خلاف پالیسی جدید مالیات حکومت اعتصاب نموده، دکاکین و بازار‌های خود را بسته نمودند. هیچ جای شکی نیست که هر شهروند پاکستانی پریشان است و بخاطر مالیات سنگینی‌که به دستور صندوق بین‌المللی پول(IMF) توسط رژیم بجوا-عمران بالای آنان تحمیل می‌شود، نگران هستند. مردم فقیر پاکستان بخاطر مالیات سنگین و افزایش بهای منابع طبیعی نگران هستند؛ زیرا این امر باعث شده تا بهای اجناس مصرفی روزانه مردم بلند رفته و بعضی اجناس حتی دور از دسترس‌شان قرار بگیرد. طبقه معاش‌گیر/دستمزدگیر جامعه تشویش می‌کنند؛ بخاطری‌که حکومت پول ماهانه آنان را قبل از این‌که به دسترس‌شان قرار گیرد، در مالیات‌دهی به فنا می‌برد و آنان ماه را به بسیار مشکل سپری می‌کنند. تاجران نیز نگران هستند، زیرا از یک سو تجارت‌شان به بدترین شکل توسط پایین آمدن روپیه کلدار در مقابل دالر و کاهش مشتری برای خرید کالاهای تجارتی‌شان متأثر شده و از سوی دیگر قوانین جدید مالیاتی‌که توسط رژیم بجواه-عمران اعلان شد، بالای فعالیت‌های اقتصادی مردم نیز تاثیر منفی گذاشته است. 

این حکومت رنج و مشقتی‌که مردم پاکستان با آن مقابل هستند را کاملاً نادیده می‌گیرد؛ زیرا به تامین هدف اقتصادی تلاش می‌ورزد که از سوی صندوق بین‌المللی پول تعیین شده است. ‏به رژیم هیچ فرقی نمی‌کند که با پیروی از چنین پالیسی‌های غربی نرخ بیکاری به اوج خود خواهید رسید و مردم توان خرید مواد غذایی را نخواهند داشت. رفتار این حکومت طبق نظریه جدید نظام اقتصادی سرمایه‌داری است. ‏نظام اقتصادی سرمایه‌داری مشکلات اقتصادی را به عنوان مشکلات اقتصادی انسان‌ها نمی‌بیند، بلکه مشکلات اقتصادی را صرفاً از نقطه نظر مادی یا اقتصادی می‌بیند و توجه بر رسیدن بعضی اهداف فنی می‌کند. در نظام اقتصادی سرمایه‌داری، یک اقتصاد درست آن‌ست که "تولید ناخالص ملی(GBP)" بلند باشد و نیز در حال رشد باشد و هیچ بحرانی تعادل پرداخت(قروض) و بودجه وجود نداشته باشد. بناً اگر این شاخص‌های فنی خوب هستند، پس باید اقتصاد کشور در نظر گرفته شود که در مسیر صحیح و پیشرف قرار دارد صرف نظر از این واقعیت که مردم این کشور روز به روز فقیر می‌شوند و بی‌عدالتی افزایش می‌یابد. ‏فلهذا در این هیچ جای شکی نیست که اجرای پالیسی‌های فاسد سرمایه‌داری نمی‌تواند مشکلات اقتصادی مردم پاکستان را حل بکند و نه حتی اگر تیم حکومت هدفی‌ را که برای خود با استفاده از ابزار سرکوب‌گرانه‌ توسط جمع‌آوری مالیات سنگین تعیین کرده بوده را هم بدست بیاورند، بازهم مشکلات مردم حل نخواهد شد؛ بلکه بیشتر خواهد شد!

 ‏در مقایسه با نظام اقتصادی سرمایه‌داری، اسلام تنظیم امور اقتصاد رعیت را به عنوان یک مشکل انسانی می‌بیند و حاکمیت اقتصادی اسلام مشکلات انسان‌ها را من‌حیث هدف شرعی دیده و به راه‌حل انسانی آن می‌پردازد، نه این‌که به مسائل فنی بر اساس شاخص‌های اقتصادی بپردازد. از نظر اسلام، نیازمندی‌های اساسی هر شخص و رعیت باید برآورده شود و هم‌چنین هر زن و مرد باید مجال دست یافتن به زندگی تجملی را به‌طور مساوی داشته باشند. طبق نظر اسلام، مسئله واقعی این نیست که تا بیشتر ثروت جمع‌آوری شود و میزان "تولید ناخالص ملی(GDP)" بلند برود؛ بلکه هدف اسلام اینست که ثروت و منابع به تمام رعیت در جامعه توزیع شود.

بنابر این، اگر مردم مجبور شوند که با شکم گرسنه بخوابند و هیچ پناه‌گاهی بر سر خود نداشتن باشند، پس از دید اسلام دولت در مدیریت اقتصاد امور رعیت‌اش ناکام مانده است؛ هرچند اگر پول دولت در مقابل ارز خارجی بلند باشد و میزان "تولید ناخالص ملی(GDP)" کشور بلند باشد. اسلام اصرار بر بُعد/جنبه انسانی می‌کند؛ حال‌آن‌که مدیریت اقتصاد به همین خاطر به جمع‌آوری درآمد توسط دولت با ثروت هریک شخص در عوض مصرف آن فرد ارتباط دارد. بناً پالیسی مالیات اسلام بر اساس توانائی مالی هریک شخص استوار است(یعنی هرکی مالک نصاب بیشتر بود تحت قوانین مالی اسلام باید مالیات بیشتر بپردازد و برعکس همین امر).

تعریف بحران اقتصادی اسلام کاملاً متفاوت‌تر از تعریف نظام سرمایه‌داری است. بر اساس تعریف اسلام، یک اقتصاد زمانی در بحران قرار می‌گیرد ‌که نیاز‌های اساسی هریک و هر فرد در جامعه تامین نشود و یا دولت خواه به علت کم‌بود منابع و یا به هر علتی‌که باشد، نتواند زمه شرعی‌که همانا مراقبت از امور رعیت محسوب می‌شود را نداشته باشد. ‏مگر امروز نظام سرمایه‌داری اعلان نموده است که پاکستان در یک بحران اقتصادی قرار دارد و توانایی پرداخت دوباره سود‌های قروض‌اش را ندارد.

ای مسلمانان پاکستان! شما در وضعیت بحرانی و بدبختی بخاطری قرار دارید که نظام سرمایه‌داری غیرانسانی و بی‌رحم بالای شما تطبیق می‌شود. ‏شما باید نه تنها مالیات ظالمانه را رد کنید؛ بلکه شما به‌طور وسیع در تمام امور زنده‌گی‌تان این نظام سرمایه‌داری دموکرتیک کفری را و تمامی نخبگان سیاسی که به آن ارتباط دارند را رد نموده و به آن کفر بورزید و شما باید هرچه زودتر تقاضای تأسیس خلافت راشده ثانی بر منهج نبوت را بکنید که شما را از ظلم و ستم اقتصادی توسط اجرای نظام اقتصادی اسلام آزاد نموده و این نظام اسلام به موفقیت اقتصادی شما اطمینان می‌بخشد.

دفتر مطبوعاتی حزب التحریر-ولایه پاکستان

مترجم: زکریا وهاج

(‏ترجمه)

به تاریخ ۳-۴ جولای ۲۰۱۹م، شهر بیشکک پایتخت قرغیزستان میزبان سیمیناری در رابطه به "موضوع  افراط‌گرایی در آسیای‌میانه" بود. در ماه فوریه سال جاری، "نقش مطبوعات در ترویج و پیشبرد سیاست‌های عامه در حوزه مذهبی" هم‌چنین در بیشکک مورد بحث قرار گرفت. در ماه مارس، یک جلسه‌ی در بیشکک با ابتکار کمیتۀ مذهبی قرغیزستان به هدف "برقراری یک همگرایی یا تقارب بین گرایش‌های مذهبی(اسلام، عیسوی وغیره)" برگزار شد. در ماه آوریل، یک نشست عمومی بر پروژه "گفت‌و‌گو‌های رهبران سیاسی در رابطه به مبارزه علیه تروریزم در آسیای‌میانه" تنظیم شد. در ۱۴ ژوئن، اجلاس "سازمان همکاری‌ شانگهای(SCO)" هم‌چنین در بیشکک برگزار شد. در نشست مذکور،  شی‌جین‌پینگ رییس جمهور چین گفت: «ما باهم علیه ۳ قدرت شیطانی: ۱. تجزیه‌طلبی، ۲. تروریزم و ۳. افراطی‌گرایی مبارزه می‌کنیم.» و سورنبای جینبکف، رییس جمهور قرغیزستان از تلاش‌های شی‌جین پینگ حمایت نموده و گفت: «قرغیزستان همراه چین در یک صف در مبارزه علیه تجزیه‌طلبی، تروریزم و افراطی‌گرایی ایستاده می‌شود.»

ولی در این روزها، جلسات در رابطه به "موضوع افراطی‌گرایی در آسیای میانه" هم‌چنان در بیشکک برگزار می‌شود. سمینار یاد شده مصادف به همان روزی بود که الماس‌بیگ آتامبایف در تظاهرات شعار می‌داد: "سورنبای جینبکف کرسی قدرت را رها کن".  فلهذا افراطی‌گرایی به زبان آن‌ها عبارت از "کوشش فردی یا جمعی برای حصول قدرت با زور و قوت" است.

به تاریخ ۳ جولای، یک تظاهرات/راهپیمایی وسیع تحت شعار "رییس جمهور از قدرت دست بردار" برگزار شد. تظاهرات مذکور توسط الماس‌بیگ آتامبایف، رییس جمهور اسبق کشور تامین مالی شد؛ کسی‌که چندی قبل اعلان به عدم بر رسمیت شناختن دولت جدید قرغیزی را کرد و نیز از تحقیق/جلب محکمه امتناع ورزید؛ حال‌آن‌که پرونده کیفری علیه او باز شده است. ‏آتامبایف در سخنرانی‌اش روی مسئله تظاهراتی‌که "نخبگان سیاسی فعلی باید از قدرت دست‌بردار شوند و به غیر از خودشان دیگران از اطرافیان‌شان در صحنه قدرت بیایند"، تاکید نمود.

در واقع، افراط‌گرایی کلمه‌ و یا اصطلاحی‌ست که تنها علیه مسلمانان و اسلام استفاده می‌شود. ‏آموربیک تککا بایف، باوجودی‌که در روسیه بود؛ ولی عسکر آقایف را از صحنه قدرت عزل نموده و کرسی‌اش را گرفت و بعداً چنین اظهار نمود: «ما قدرت را به طریقه غلط "توسط افراط‌گرایی" حاصل کردیم.» ‏هرچند سیاست‌های بین‌الملی آن‌ها را من‌حیث یک دولت به رسمیت شناختند. آن‌ها همان‌گونه که نیاکان‌شان توسط کسانی‌که بعد از آن‌ها جدیداً به همان طریقه غلط در قدرت آمدند، از صحنه سیاسی و قدرت عزل شدند و این روند ادامه دارد.

اصطلاح "افراط‌گرایی" تنها بر مسلمانان توصیف شده است و بخاطر تعداد کثیر سمینارها و کانفرانس‌هایی‌که روی موضوع "افراط‌گرایی" دایر شد، دولت قرغیزی با این عمل‌اش چنان وانمود کرد که گویا توسط گروه‌های اسلامی مورد اشغال قرار گرفته است. ‏سیاسیون بین‌الملی و یا مقامات قرغیزی خواهان ایجاد چنین دید(از افراط‌گرایی) در اذهان جامعه‌های جهان یعنی مردم جهان هستند. در هر صورت، کلمه "افراط‌گرایی" تنها برای اسلام و مظاهر اسلامی استفاده می‌شود. فلهذا آنانی‌که با اسلام هیچ سروکاری ندارند و اسلام از گزند آنان محفوظ است؛ ولی اگر همین اشخاص تصمیم بر نیش زدن بر مفاهیم اسلام بگیرند، در این صورت اصطلاح "افراط‌گرایی" بر آنان استفاده نمی‌شود، گویا این امر مستلزم بقای دموکرتیک و حقوق آن‌ها شمرده می‌شود، البته به زور و تندروی. 

 ‏بنابرین، به این نتیجه مطلوب می‌رسیم که هر نظام جهانی حکومت‌داری یک ساختاری دارد که در کشمکش با دیگر نظام‌ها است. مثلاً اصطلاح "افراط‌گرایی و تروریزم" یک مکانیزم دموکراسی است که بر بنیاد نظام سرمایه‌داری استوار بوده تا علیه نظام اسلام مبارزه کند. ادعا‌هایی‌که این اصطلاحات به هدف حفظ منافع بشریت و برضد بعضی جرایم خونین می‌باشد، در واقع یک دروغ بزرگ است. ‏در عوض این اصطلاحات تنها برای اهداف مزایای مادی و یا برای جلوگیری از بازگشت اسلام من‌حیث یک نظام حکومتی در سرتاسر جهان است.

بنابرین، برای مسلمانان جایز نیست که چنین اصلاحات را استفاده و یکدیگر را به آن خطاب کنند. ‏ما باید از انتشار چنین اصلاحات در جامعه خود جلوگیری نموده و هرگز کوشش نکنیم که در زنده‌گی روزمره مان از چنین اصلاحات بکار گیریم، بدانید که مقام و منزلت مسلمانان من‌حیث یک دعوت‌گر برای اسلام و مسلمانان است! برادران و خواهران گرامی! بیاید برای اسلام و مسلمانان در هر جنبه سیاسی فعالیت کنید تا اسلام دوباره قدرت سیاسی‌اش را حاصل نموده و اسلام در کره زمین تطبیق شود.

عبدالرزاق مومن

عضو دفتر مطبوعاتی حزب التحریر-قرغزستان

مترجم: زکریا وهاج

(ترجمه)

در این اواخر وزارت کار در لبنان به رهبری "کمیل ابو سلیمان"، منسوب به نیروهای لبنان، اقدام بی‌سابقه‌ای را مبنی بر توقف سپردن کار به فلسطینیان مقیم لبنان و برخورد با آن‌ها به عنوان بیگانگان روی دست گرفته است؛ اقدامی‌که موجی از تظاهرات/راهپیمایی‌ها را از سوی فلسطینیان ساکن در لبنان جهت دفاع مشروع از حداقل حقوق انسانی‌شان در قبال داشت.

هم‌چنان شب گذشته "باسیل" با وی ملاقات نموده و این اقدام او را تائید کرد، که با وجود اختلافات عمیق سیاسی میان هردو جانب، نژادپرستی مردود آن‌ها را ساخته است. ما در این رابطه چنین می‌گوییم:

اول) بدون شک نژادپرستی در لبنان به ویژه در نزد مسیحیان لبنان اعم از ارمنی‌ها، وینی‌ها، نیروهای ویژه و سربازان به یک درد هلاک کننده مبدل گشته است؛ طوری‌که فریادهای نژادپرستی علیه سوری‌ها و فلسطینیان مقیم در لبنان از سوی وینی‌ها و سایرین به گوش مان می‌رسد، تا جایی‌که بدون این‌که اقدام و یا تحرکی از سوی نظام در این رابطه صورت گرفته باشد؛ از سوی غوغائی‌ها تهدید به جنگ صلیبی و اهانت به جایگاه پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم را نیز شاهد هستیم؛ بلکه اقدامات نظام علیه کسانی است که به هر جایگاهی بدون جایگاه پیامبر صلی الله علیه و آله وسلم توهین نمایند.

دوم) فلسطینیان ساکن در لبنان بیگانه نیستند؛ بلکه آن‌ها بخش اصلی از تاروپود این سرزمین هستند که از مدت هفتاد و یک سال به این سو در این جا زندگی کرده و تلخ و شیرین زندگی را یکجا با مردم لبنان چشیده‌اند، تمامی شواهد دلالت بر این دارند، زمانی‌که آن‌ها در سال ۱۹۴۸م به لبنان هجرت کردند، اموال زیادی را با خود به این کشور آوردند، در پیشرفت و ترقی لبنان در عرصه‌های تمدنی سهم گرفته و میان آن‌ها و مردم لبنان روابط خویشاوندی، قرابت نسبی و زندگی طولانی به وجود آمد؛ چیزهایی‌که اگر در کشور دیگری‌که به این موارد احترام می‌گذارد، اتفاق می‌افتاد، هرگز آن‌ها را جدا از مردم آن کشور نمی‌دانست، بلکه از باشندگان اصلی آن بشمار می‌رفتند. طوری‌که ثابت گردیده، مردم فلسطین در لبنان از بیشترین درصد کسب شهادتنامه‌ها/مدارک تحصیلی با درجات عالی برخوردار هستند و همواره نتایج مکاتب/مدارس اشاره به این واقعیت دارد که آن‌ها در جایگاه بلند پیشرفت و موفقیت قرار دارند.

سوم) حتی قوانین بین‌المللی که لبنان بالای آن امضاء نموده است و آهنگ آن را سر می‌دهد، برخورد شایسته با آن‌ها را در عرصه‌های تعلیم، کمک و همکاری، فراهم ساختن زمینه‌کار، حمایت، جبران خسارت، حفظ ملکیت و دارایی و ادای تمام حقوق انسانی را بالای این حکومت لازمی ساخته است. این قانون برای کسانی است که برای مدت اندکی به این کشور پناهنده و مهاجر می‌شوند؛ پس برای کسانی‌که سالیان متمادی را در این سرزمین زندگی کرده و حکومت برایشان اسناد سفر و تذکره/کارت شناسایی داده است و وجودشان با این دولت گره خورده است، چگونه باید باشد، آیا چنین برخوردی حتی با بیگانه‌ها صورت می‌گیرد؟ این چنین شکاف و جدایی میان افراد، تنها در این حکومت و رژیم عجیب وجود داشته می‌تواند.

چهارم) ما از این نوع تظاهرات/راهپیمایی صلح‌آمیز جهت مطالبه حقوق انسانی حمایت می‌کنیم؛ ولی برای تظاهرات کنندگان توصیه می‌کنیم که از پرچم‌های باطل جاهلیت که رهبری هردو نظام لبنان و فلسطین از شما می‌خواهد تا به این پرچم‌ها پناه ببرید، دوری کنید، زیرا این‌ها پرچم‌های ساخته شده سایکس پیکو هستند. پرچم‌های فلسطین، لبنان و سایر کشورها، هر اقدامی که بر اساس وطن‌پرستی و پرچم صورت می‌گیرد، بهانه‌ای به دست هریک از طرف‌ها جهت حمایت و دفاع از این پدیده‌ها قرار می‌دهد و هر یکی تحت نام لبنانی، فلسطینی، سوری و غیره ظاهر می‌شود. این اقدامات امت را یکجا نمی‌سازد؛ بلکه بیشتر متفرق و پراگنده می‌سازد، بدون شک جمع کننده و یکجا کننده واقعی شما و مردم لبنان این دین بزرگ(اسلام) و پرچم آن می‌باشد و همان برادری اسلامی که در گذشته مهاجرین و انصار را با همدیگر جمع ساخت، امروز نیز می‌تواند شما را با هم جمع نموده و از این جمع شدن حفاظت نماید.

پنجم) هم‌چنان تحریم‌هایی از سوی تجار علیه اردوگاه‌های همجوار آن‌ها وضع گردیده است. ما در این جا به ضرورت عدم برگشت به حالت اولیه دشمنی میان مسلمانان تاکید می‌کنیم. این کار اصلاً مناسب نیست؛ زیرا در حقیقت شما بندگان الله و برادران دینی هستید، بناءً علاوه می‌کنیم که:

ای مردم لبنان! در برابر برادران فلسطینی تان صبر پیشه کنید؛ زیرا شما بر وضعیت، زندگی دشوار، صبر طولانی و محاصره شدن آن‌ها در اردوگاه‌ها آگاه هستید، پس برای بیرون ساختن آن‌ها از وضعیتی‌که در آن قرار دارند، مانند: ظلم و بی‌عدالتی حکومت در مقابل آن‌ها، آنان را یاری رسانده و با آن‌ها بر اساس دین، برادری اسلامی، رابطه خویشاوندی و نسبی ارتباط برقرار نمایید و بخاطر به دست آوردن حقوق شرعی و قانونی‌شان آن‌ها را یاری رسانید.

ششم) ای برادران و خواهران فلسطینی ما در لبنان! فریب آنانی‌که ادعای ایستادگی در کنار شما را دارند، نخورید؛ زیرا آن‌ها کسانی هستند که دیروز همراه شما خیانت کرده و از سوری‌ها و فلسطینیان ساکن در سوریه جهت اعمال شوم خویش استفاده کردند و شما و آن‌ها را به کشتن دادند. از شما بخاطر تامین منافع خودشان استفاده نموده و از این طریق خود را نیرومند می‌سازند و از شما به عنوان سپری در برابر دشمنان داخلی و وسیله‌ای برای ادامه قدرت و دفاع از آن استفاده می‌کنند. پس فرصت این کار را از آن‌ها بگیرید؛ بلکه کاری بیشتر از این انجام بدهید و آگاه باشید که میان کسی‌که ادعای دروغین نمایندگی از شما را نموده و گمان می‌کند که رهبر شماست و میان کسی‌که واقعاً از شما نمایندگی کرده و در برابر این رهبران دروغین از شما دفاع می‌کند، فرق نمایید. شما برای این استفاده کنندگان چیزی به جز افروزنده‌های جنگ نیستید، در این صورت نیرو و سلاح خود را در برابر آن‌ها جمع نمایید.

هفتم) ای مردم مسلمان لبنان! فلسطینیان ساکن در لبنان تکیه‌گاه حقیقی شما هستند، پس برای نژادپرستان اجازه ندهید تا بخاطر به دست آوردن اهداف و مقاصدی‌که برای همه معلوم است، از طریق دست یافتن به این کشور و جدا ساختن آن از جامعه و اصل اسلامی آن این تکیه‌گاه را از بین ببرند؛ زیرا مردم فلسطین بخشی از سرزمین شما هستند، پس توسط سکوت در برابر حقوق آن‌ها و تنها گذاشتن‌شان در مبارزه با نژادپرستان آن‌ها را ضایع نسازید.

هشتم) پیامی به سیاستمداران مسلمان! بدون شک نژادپرستان از گردش شما پیرامون عقاید آن‌ها و آنچه را که حمل می‌کنند، چنین تعبیر می‌کنند که "هیچ مشکلی میان ایدیولوژی ما و ایدیولوژی اسلام وجود ندارد" یکی از آن‌ها چنین گفته است: "این کشور از آن ماست و به زودی این کشور را از آن‌ها خواهیم گرفت." پس تعبیر شما چیست ای سیاستمداران مسلمان؟ تا هنوز هیچ چیزی از شما به جز آهنگ "همزیستی مسالمت‌آمیز و صلح منطقوی" در جواب این نژادپرستی کینه توز و دشمنی افروز  نشنیده ایم. ما از شما خطاب دشمنی و نژادپرستی متقابل را نمی‌خواهیم؛ زیرا وضعیت مسلمانان در گذشته چگونه بود که امروز باشد؛ بلکه تعبیر قوی‌ای در این میان از شما می‌خواهیم؛ زیرا شما فرزندان این دین بزرگ هستید و به این امتی‌که ریشه طولانی در تاریخ دارد، تعلق دارید و از هر مسلمانی‌که در این سرزمین زندگی می‌کند، نمایندگی کرده و سخنگویان دین و مردم تان هستید. بدون شک امت در مسیر تعیین اولویت‌های خودش قرار گرفته است. بناءً توسط سکوت‌تان و هم‌چنان برگشت به سوی منافع زودگذر و ائتلاف‌های ناپسند از این اولویت‌ها خارج نشوید. این امت مجد و عظمت از دست رفته خود را دوباره به دست خواهد آورد، پس همراه آن و از میان آن باشید؛ در غیر آن سرانجام تان مانند سرانجام حکام و سیاستمداران قبل از شما که راهی غیر از راه امت را برگزیدند خواهد بود.

در اخیر: قطعاً درد امروز بزرگ است و معاملاتی‌که از آدرس این امت صورت می‌گیرند، سراسر خیانت است. پس ای مسلمانان لبنان و فلسطین! مسیر واضح و روشنی را برای‌تان انتخاب کنید تا شما را در برابر حملات شوم داخل و خارج بر یک میدان همراه امت جمع نماید و به هیچ چیزی به جز آنچه که پروردگار و شریعت‌تان شما را امر نموده است، روی نیاورید؛ زیرا الله سبحانه وتعالی می‌فرماید: ‏

﴿شَرَعَ لَكُم مِّنَ ٱلدِّينِ مَا وَصَّىٰ بِهِۦ نُوحٗا وَٱلَّذِيٓ أَوحَينَآ إِلَيكَ وَمَا وَصَّينَا بِهِۦ إِبرَٰهِيمَ وَمُوسَىٰ وَعِيسَىٰٓۖ أَن أَقِيمُواْ ٱلدِّينَ وَلَا تَتَفَرَّقُواْ فِيهِۚ كَبُرَ عَلَى ٱلمُشرِكِينَ مَا تَدعُوهُم إِلَيهِۚ ٱللَّهُ يَجتَبِيٓ إِلَيهِ مَن يَشَآءُ وَيَهدِيٓ إِلَيهِ مَن يُنِيبُ﴾ [شوری: ۱۳]

‏ترجمه: ‏الله آئینی را برای شما (مؤمنان) بیان داشته و روشن نموده است که آن را به نوح توصیه کرده است و ما آن را به تو وحی و به ابراهیم و موسی و عیسی سفارش نموده‌ایم (به همه آنان سفارش کرده‌ایم که اصول) دین را پابرجا دارید و در آن تفرّقه نکنید و اختلاف نورزید. این چیزی‌که شما مشرکان را بدان می‌خوانید (که پابرجا داشتن اصول و ارکان دین است) بر مشرکان سخت گران می‌آید. الله هرکه را بخواهد برای این دین برمی‌گزیند و هرکه (از دشمنانگی با دین دست بکشد و) به‌سوی آن برگردد، بدان رهنمودش می‌گرداند.‏

حزب التحریر-ولایه لبنان