(ترجمه)

جنگی که امروز امریکا علیه ایران به‌راه انداخته است، در حقیقت ادامهٔ همان جنگ‌های صلیبی است که قدرت‌های استعمارگر کافر علیه امت اسلامی به‌راه انداخته‌اند. جنگ امریکا و متحدانش علیه عراق در سال ۱۹۹۱م، جنگ صربیا و کرواتیا علیه بوسنیا میان سال‌های ۱۹۹۲ تا ۱۹۹۵م، حملات امریکا بر سودان و افغانستان در سال ۱۹۹۸م، اشغال افغانستان در سال ۲۰۰۱م و عراق در سال ۲۰۰۳م، جنگ رژیم یهود علیه لبنان در سال ۲۰۰۶م، حملهٔ امریکا و ناتو بر لیبیا در سال ۲۰۱۱م، بمباردمان‌ها و کشتارها در سوریه به‌دست امریکا و روسیه میان سال‌های ۲۰۱۴ تا ۲۰۱۹م، و حملات اخیر یهود و صلیبیان بر غزه و ایران؛ همه حلقه‌هایی از یک زنجیرهٔ پیوسته از حملات صلیبی علیه سرزمین‌های مسلمانان در چهار دههٔ گذشته است.

با وجود این، حکام ما این جنگ صلیبی را به‌عنوان جنگی هدفمند علیه امت اسلامی درک نکردند؛ بلکه آن را از دریچهٔ «دولت ملی» تفسیر کردند. نتیجهٔ طبیعی چنین نگرشی این بود که خود را در چارچوب چیزی به‌نام «منافع ملی» محصور ساختند. زیر همین شعار، در بسیاری موارد در همین حملات صلیبی علیه سرزمین‌های اسلامی نقش تسهیل‌کننده، کمک‌کننده و همکار را ایفا کردند. حتی برخی از آنان به نام «منافع ملی» بر یکدیگر نیز تاختند؛ چنان‌که در جنگ عراق و ایران، تجاوز عربستان بر یمن و حملات کنونی پاکستان بر افغانستان دیده می‌شود.

بدین ترتیب، به‌روشنی آشکار شد که ذهنیت سیاسی مبتنی بر دولت ملی، سرزمین‌های مسلمانان را به شکار آسان حملات صلیبی تبدیل کرده، قدرت جمعی امت را درهم شکسته و راه را برای اشغال سرزمین‌های اسلامی توسط کفار هموار ساخته است. این در حالی است که مفهوم دولت- ملت با دیدگاه اسلامی دربارهٔ وحدت امت و حاکمیت اسلام در تضاد کامل قرار دارد. اسلام تجزیهٔ امت، تقسیم آن به مرزهای ملی و برپایی دولت‌های جداگانه را نمی‌پذیرد. همان‌گونه که گماشتن بیش از یک حاکم بر مسلمانان را نیز نمی‌پذیرد، چه این حکام با یکدیگر دوست باشند یا دشمن. رسول الله صلی الله علیه وسلم نیز ما را از چنین وضعیتی برحذر داشته و حکم آن را بیان کرده است؛ چنان‌که فرمودند:

«إِذَا بُويِعَ لِخَلِيفَتَيْنِ فَاقْتُلُوا الآخَرَ مِنْهُمَا» (رواه مسلم)

ترجمه: هرگاه برای دو خلیفه بیعت گرفته شود، دومی آن دو را بکشید.

سیاست در اسلام، سیاست امت واحد است؛ نه سیاست دولت‌های ملی. اسلام این مرزهای مصنوعی را که بر بنیاد تعصبات قومی بنا شده‌اند، رد می‌کند. از همین رو، بر اهل قدرت و قوت و بر علمای پاکستان لازم است که درک کنند: هر کس سیاست را بر اساس دولت ملی و «منافع ملی» پیش ببرد، در برابر ویرانی‌هایی که بر مسلمانان وارد می‌شود مسئول است.

غرب صلیبی این نظام بین‌المللی را برای کنترل سیاست جهان و سیاست سرزمین‌های اسلامی ایجاد کرده است. مشارکت در چنین نظامی برای ما وسیلهٔ بقا نیست؛ بلکه در حقیقت سپردن سرنوشت خود به طاغوت است؛ طاغوتی که به غرب اجازه می‌دهد تا بر امور ما به‌گونهٔ مستقیم مسلط گردد. سازمان ملل، صندوق بین‌المللی پول، بانک جهانی، گروه اقدام مالی، دیوان بین‌المللی عدالت، آژانس بین‌المللی انرژی اتمی و حتی ابتکاراتی مانند «شورای صلح ترامپ»، همگی ابزارهایی برای تأمین منافع غرب‌اند. این نهادها برای تضعیف قدرت مسلمانان، تجزیهٔ سرزمین‌های آنان و نگه‌داشتن دولت‌های اسلامی در حالت وابستگی به غرب ایجاد شده‌اند و در عمل همچون ابزارهای سیاست خارجی امریکا عمل می‌کنند.

اسلام چنین نظام بین‌المللی را «طاغوت» می‌داند و ما را به رد آن فرمان می‌دهد. الله سبحانه و تعالی می‌فرماید:

﴿أَلَمْ تَرَ إِلَى الَّذِينَ يَزْعُمُونَ أَنَّهُمْ آمَنُوا بِمَا أُنزِلَ إِلَيْكَ وَمَا أُنزِلَ مِن قَبْلِكَ يُرِيدُونَ أَن يَتَحَاكَمُوا إِلَى الطَّاغُوتِ وَقَدْ أُمِرُوا أَن يَكْفُرُوا بِهِ وَيُرِيدُ الشَّيْطَانُ أَن يُضِلَّهُمْ ضَلَالاً بَعِيداً﴾ [النساء: 60]

ترجمه: آیا ندیدی کسانی را که گمان می‌کنند به آنچه بر تو نازل شده و آنچه پیش از تو نازل شده ایمان آورده‌اند، اما می‌خواهند داوری را نزد طاغوت ببرند، در حالی‌که به آنان دستور داده شده بود به آن کفر ورزند؛ و شیطان می‌خواهد آنان را گمراهی دوری دهد.

ای اهل قدرت و قوت، و ای علمای امت! چگونه پذیرفتنی است که تدبیر امور جهان در دست تمدنی باشد که از افرادی مانند اپستین حمایت می‌کند و آنان را پرورش می‌دهد، در حالی‌که مسلمانان ــ همان امتی که مسؤولیت رهبری بشر به او سپرده شده است ــ همچنان به پیروی از غرب و امریکا رضایت داده‌اند؟ آیا حق شرعی ما، بلکه وظیفهٔ ما نیست که رهبری سیاست جهانی و موقف بین‌المللی را به دست گیریم و امور جهان را بر اساس اسلام اداره کنیم تا به این عقیدهٔ فاسد سرمایه‌داری لیبرالی و به نظام کسانی که شیطان را می‌پرستند پایان دهیم؟ الله سبحانه وتعالی در قرآن کریم می‌فرماید:

﴿هُوَ الَّذِي أَرْسَلَ رَسُولَهُ بِالْهُدَى وَدِينِ الْحَقِّ لِيُظْهِرَهُ عَلَى الدِّينِ كُلِّهِ وَلَوْ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ﴾ [الصف: 9]

ترجمه: او کسی است که پیامبرش را با هدایت و دین حق فرستاد تا آن را بر همهٔ ادیان اظهار و پیروز گرداند، هرچند مشرکان ناخوش داشته باشند.

پس چگونه اجازه داده می‌شود که ترامپ ــ فرعون این زمان ــ منطقه را مطابق منافع امریکا در چارچوب پروژهٔ «خاورمیانهٔ جدید» بازسازی کند، حتی اگر این کار به ریختن خون مسلمانان بینجامد؛ در حالی‌که ما مسلمانان، صاحبان حقیقی این سرزمین، برای یکپارچه ساختن آن زیر پرچم خلافت، نابودی رژیم یهود و بیرون راندن امریکا از این سرزمین‌ها تلاش نمی‌کنیم؟

جنگ امریکا علیه ایران و پیش از آن جنگ علیه غزه، افغانستان و عراق، ضعف تمدن غرب و سستی قدرت نظامی آن را آشکار ساخته است. امروز بیش از هر زمان دیگر نیاز است که مخلصان از اهل قدرت و قوت، به واجب شرعی و اهمیت برپایی خلافت پی ببرند. بینش و آمادگی برای تحقق این تحول امروز تنها نزد بزرگ‌ترین حزب سیاسی اسلامی در سرزمین‌های اسلامی، یعنی حزب‌التحریر وجود دارد؛ حزبی که امت و ارتش‌های آن را به تلاش جدی برای تحقق این پروژه به‌صورت واقعیت ملموس فرا می‌خواند.

پس پیش‌قدم شوید و با برپایی خلافت بر منهج نبوت، زنجیرهای زنگ‌زدهٔ دولت ملی و نظام بین‌المللی را درهم بشکنید.

 دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر – ولایۀ پاکستان