سه شنبه, ۲۲ مُحرم ۱۴۴۸هـ| ۲۰۲۶/۰۷/۰۷م
ساعت: مدینه منوره
Menu
القائمة الرئيسية
القائمة الرئيسية

تغییر وزرای کابینه و کاهش وزارت‌خانه‌های دولت، راه‌حل دوامدار بر مشکلات نیست

  • نشر شده در سودان

و اما راه‌حل رادیکالی تأسیس مجدد خلافت راشدۀ ثانی برمنهج نبوت است

(ترجمه)

رئیس جمهور بشیر انحلال مصالحۀ ملی دولت و  قانون اساسی ریاست جمهوری را اعلام نمود، که تحت این امر به انتصاب وزرای جدید به عوض وزرای قبلی می‌پردازد و تعداد وزارت‌خانه‌ها که قبلاً به ۳۱ وزارت‌خانه می‌رسید، به ۲۱ وزارت کاهش می‌دهد و هم‌چنان در آینده عزل وزراء و کاهش وزارت‌خانه‌های حکومت را به ۵۰ درصد کاهش خواهد داد. رئیس جمهور اظهار نمود: «هدف از کاهش اینست که یک حکومت مؤثر و پاسخگو را تشکیل بدهد که به آرمان‌ها و آرزو‌های مردم سودان پاسخگو باشد، تا باشد که مردم بطور شایسته و نجیب زنده‌گی نموده و به آن امید داشته باشند‌.»

به هرحال، آن‌چه که رئیس جمهور تعداد وزارت‌خانه‌ها و وزراء را کاهش داد، به عنوان یک تغییر بنیادی شناخته نمی‌شود.  ‏تغییرات مطلوب عبارت از تغییراتی است که در پالیسی دولت نهفته است. افراد در تحت این رهبری، تنها این سیاست‌ها را تطبیق می‌کنند و بس؛ اما ‏مشکل‌ عمده‌ای که کشور به آن رو‌به‌رو است، قانون  اقتصادی و سیاسی دست‌‌ساختۀ بشر است که تحت تأثیر غرب کافر قرار دارد. در واقع باید این قانون تغییر کند و ‏نظام باید بر اساس اصول و عقاید اسلامی بنیادگذاری شود؛ نه بر اصول سرمایه‌داری کنونی که در حال تطبیق است. ما از یک دهه بدین‌سو شاهد تلاش تغییر چهره‌های سیاسی در اریکۀ قدرت بودیم؛ اما وضعیت بدتر از قبل شد. شما بگویید، چندمین بار است که این رژیم مسئولین خود را عزل و تغییر می‌دهد، در حالی‌که مردم هیچ تغییری را در خاک شان نمی‌بینند؟!

با توجه به این امر، آیا این کاهش آرمان‌های مردم سودان را برآورده می‌سازد تا شایسته و نجیب زنده‌گی کنند؟ در واقع این یک بیانیۀ فریبنده و گمراه کننده برای زوال سیاست فعلی محسوب می‌شود. ‏تنها کاری‌که کرد، صرف تسکین موقتی برای درد شد، نه درمان ریشۀ اصلی عامل این مرض؛ اما دولت فکر می‌کند که کشور را درمان کرده است. در واقع، همه می‌دانند که مسئلۀ خلاء در مدیریت کشور  برای تأمین منافع امت و قطع دست استعمارگران کافر است، که این کفار ثروت را از طریق صندوق بین‌المللی پول و بانک جهانی به غارت می‌برند و به حکام اندکی پول هم نمی‌دهند. بنابر این، حکام سودان برای اعادۀ زنده‌گی معیشتی خود چشم به جیب مردم با گرفتن مالیات حرام در هر محصول کالا و خدمات عامه می‌پردازند، که در نتیجه احتکار در بازار افزایش می‌یابد. در نبود دولت واقعی، این حالتی کشوری‌ست که از بنیاد دارای ثروت نهان و آشکار است؛ اما در دستش نیست. هرگاه این ثروت توسط قوانین اسلامی برای آسودگی امت به مصرف برسد، باعث به میان آمدن یک زنده‌گی مرفه و لوکس برای مردم خواهد شد. 

فلهذا راه‌حل رادیکالی که برای مردم سودان و برای تمام امت مسله امید خواهد بخشید، دولتی است که بر اساس  عقاید امت استوار بوده و سپری‌ست که تحت آن تضمین برآورده شدن نیازهای اساسی همگی داده خواهد شد؛ مانند، غذا، لباس و خانه برای هر فرد این امت مهیاء می‌شود؛ طوری که امت قادر خواهد بود که نیاز‌های مرفه و لوکس خود را برآورده کنند و آنان از حکام خود راضی و حکام از آنان راضی خواهند بود. رسول الله صلی الله علیه وسلم می‌فرماید:

«خِيَارُ أَئِمَّتِكُمْ الَّذِينَ تُحِبُّونَهُمْ وَيُحِبُّونَكُمْ وَيُصَلُّونَ عَلَيْكُمْ وَتُصَلُّونَ عَلَيْهِمْ وَشِرَارُ أَئِمَّتِكُمْ الَّذِينَ تُبْغِضُونَهُمْ وَيُبْغِضُونَكُمْ وَتَلْعَنُونَهُمْ وَيَلْعَنُونَكُمْ»

ترجمه: بهترین امامان شما کسانی هستند که شما آنان را دوست می‌دارید و آنان شما را دوست می‌دارند، آنان برای شما دعاء می‌کنند و شما برای آنان دعاء می‌کنید، و بدترین امامان شما کسانی هستند که از آنان بیزار هستید و آنان از شما بیزارند، شما بر آنان لعنت می‌فرستید و آنان بر شما لعنت می‌فرستند.

این خلافت راشدۀ ثانی برمنهج نبوت است که ان شاءالله به زودی تأسیس خواهد شد. راه‌حل اساسی همین دولت اسلامی است و به جز از این راه‌حل، دیگر هیچ نظامی به آرمان‌ها و آرزوهای مردم پاسخگو نخواهد بود و نه امیدی برای آنان خواهد بخشید. برای تحقق این نظام، بگذارید تا همه کسانی‌که خواستار برقراری این نظام و نصب خلیفۀ عادل بر این نظام اند، تلاش به خرچ دهند. 

ابرایم عثمان(ابوخلیل)

سخنگوی حزب التحریر-ولایه سودان

ادامه مطلب...

(ترجمه)

تیموث‌لندر‌کینگ معاون وزیرخارجۀ امریکا در امور خلیج‌عربی در یک بیانیه‌ای در شبکۀ حرۀ امریکائی گفت: «واشنگتن برای تحقق نتایج گفته‌های مارتن‌گیرفت نمایندۀ سازمان‌ملل در یمن حریص بوده و با تمام توان در پی عملی شدن تلاش‌های نمایندۀ سازمان‌ملل می‌باشد.» در حالی‌که متیو‌تولر سفیر امریکا در یمن بر موجودیت رابطۀ حکومت امریکا و حوثی‌ها تأکید نموده، گفت: «هیچ نوع دشمنی بین امریکا و حوثی‌ها نمی‌باشد.» این سفیر امریکا در کنفرانس مطبوعاتی، ‌که در مصر دایر شده بود، هرگونه دشمنی امریکا را نسبت به حوثی‌ها نفی نموده بیان داشت: «با وجود شعارهای دشمنانه‌ای‌که حوثی‌ها بر ضد ‌امریکا سرمی‌دهند، بازهم ما به این گروه هیچ نوع دشمنی نداریم.» وی افزود: «متأسفانه عناصری به‌رهبری این گروه در یمن وجود‌ دارد که برای نفوذ ایران اجازه می‌دهند که این کار زمینۀ عملی شدن گفتگو‌های صلح را از بین می‌برد.» هم‌چنان وی علاوه کرد: «ما با حوثی‌ها در ارتباط هستیم و این ارتباط ما زمینۀ اختلافات و شگاف‌های گسترده و بزرگی در دیدگاه این گروه ایجاد کرده است و من باور دارم که آن‌جا عناصری داخل این گروه می‌باشد که به‌خاطر به‌دست آوردن مقاصدشان به راه‌حل‌های سیاسی در عوض افراط‌گرائی باورمند هستند.»

از جریان طوری معلوم می‌شود که حوثی‌ها مانند نظام ایران ابزاری از ابزارهای امریکا هستند. ایرانی‌که شعار مرگ به امریکا را برای فریب‌دادن امت مسلمه سرداده، اما در حقیقت مزدور امریکا است. امریکا حوثی‌ها را در فهرست تروریزم نیاورده؛ بلکه به آن‌ها نسبت مشروعیت و مظلومیت را به بهانۀ این‌که اقلیت هستند، داده است. چنانچه جان کری وزیر اسبق خارجۀ امریکا در ریاض به صراحت گفت: «حوثی‌ها اقلیت هستند، لازم است که این اقلیت در حکومت مشارکت نمایند.»

بناءً اظهارات اخیر سفیر امریکا به حوثی‌ها پیام می‌دهد که ایران را ترک نمایند. دلیل این موقف امریکا در برابر حوثی‌ها، سیاست‌های جدیدی است که امریکا در زمان ترامپ اتخاذ کرده بود تا از این طریق نقش سیاسی ایران را مخصوصاً در یمن ضعیف ساخته و نقش بیشتری را در عوض ایران به سعودی‌که در حقیقت مزدور امریکا بوده و میلیارد‌ها دالر را به نفع امریکا سرازیر نموده و منافع امریکا را بهتر از ایران تأمین می‌کند، بدهد؛ ایرانی‌که دست‌اش به خون مسلمانان آلوده بوده و تخم فتنه، نفاق قومی و مذهبی را بذر کرده است. هرچند که ایران و سعودی هردو به جنایات ضد بشری محکوم می‌باشند؛ ولی به مراتب ایران جنایات سنگین‌تری را مرتکب شده است.

حوثی‌ها هرگز نمی‌توانند اظهارات سفیر امریکا را رد کنند، اظهاراتی‌که چهرۀ واقعی آن‌ها را برملا نموده و افتضاح‌شان خواهد ساخت. از سوی‌هم برای اکثریت مردم یمن و جهان اسلام واضح شد که امریکا عملیات نظامی را که انگلیس و اتباع آن مانند امارات و نیروهای‌ منصور هادی به‌خاطر تسلط بالای شهر حدیده انجام می‌دهند، می‌خواهد کنترول کند و معلوم هم شد که امریکا و سازمان ملل اشک تمساح ریخته و عملیات علیه حوثی‌ها را به بهانۀ حقوق بشر و شهروندان یمن جلو‌گیری می‌کند؛ در حالی‌که خودشان روزانه توسط بشار جنایت‌کار و مزدورانش گاهی به وسلیۀ گاز‌های شیمیائی، گاهی به وسلیۀ بمب‌های انفجاری و گاهی هم به و سلیۀ سلاح‌های تحریم شده، مردم و اطفال سوریه را به‌قتل می‌رسانند.

جای شک نیست که امریکا به‌خاطر نجات حوثی‌ها در یمن، مخصوصاً از زمانی‌که جبهات جنگ در مناطق مختلف یمن از جمله جبهۀ مران در پایگاه حوثی‌ها شعله‌ور گردیده است، تلاش می‌ورزد. قبلاً "گیرفیت" نمایندۀ سازمان‌ملل تصریح نمود که حوثی‌ها هرگز گفتگوهای آینده را به تعویق نینداخته؛ بلکه تأخیر گفتگو‌ها را محکوم می‌کنند. امریکا برای توقف پیشرفت‌های امارات متحده و نیروهای تابع آن که برای مشروعیت منصور هادی به‌سوی شهر حدیده و تسلط یافتن بالای این شهر می‌جنگند، سعی می‌کند که این سعی و تلاش کشور امریکا برای حفظ‌ جان شهروندان بی‌دفاع نبوده؛ بلکه تلاشی‌ست برای جلوگیری از بین رفتن حوثی‌ها. در عین زمان امریکا در تلاش است تا قضیۀ یمن را به مزدورش سعودی سپرده و نقش ایران را در منطقۀ مخصوصاً در یمن ضعیف سازد.

بناءً فشارهای نظامی و اقتصادی بر ضد حوثی‌ها به‌خاطر جلب توجه‌شان به مذاکرات و گفتگوها بوده و سکوت امریکا در برابر جنگ امارات برضد حوثی‌ها در جنگ ساحل غربی، هدف آن بالا‌بردن شعله‌های آتش جنگ به‌خاطر جلب توجه حوثی‌ها به مذاکرات است، نه به‌خاطر راه‌اندازی عملیات نظامی علیه آن‌ها. واضحاً معلوم است، هر وقتی‌که عملیات بر ضد حوثی‌ها شدت پیدا می‌کند، سر وصدای حوثی‌ها برضد امریکا بلند می‌شود؛ در واقع این یک نوع فریاد‌خواهی بوده که حوثی‌ها نزد امریکا می‌کنند که این حقیقت را سیاسیون واقعی می‌دانند.

یقیناً باور داریم که ظلم و ظالم برطرف می‌گردد و الله سبحانه وتعالی فساد را دوست ندارد. بناءً بر مردم یمن لازم است تا پلان‌های امریکا و انگلیس را در یمن درک نموده و بدانند که برای اقامت دولت خلافت برمنهج نبوت کار کنند، دولتی‌که سپر محکمی برای‌شان بوده و مکر دشمنان کافر استعمارگر را از سرشان برداشته و دین و عقیدۀشان را در زنده‌گی آن‌ها تطبیق می‌نماید تا سعادت دنیا و کامیابی آخرت نصیب‌شان گردد.

ما شباب حزب‌التحریر، برادران مسلمان خود را در یمن از هر نوع دلبستگی و تمایل به‌راه‌حل غربی که آتش‌جنگ و نفاق را تا ابد شعله‌ور می‌سازد، هشدار می‌دهیم؛ راه‌حل‌غربی‌ و استعماری‌که در هر لایه‌اش بحران‌ها و مشکلات را در پی داشته و سرزمین‌های اسلامی را در گیرَوِ غرب کافر قرار می‌دهد. بدتر از همه، در عوض حکمِ الله سبحانه وتعالی، حکم را به طاغوت می‌دهد؛ طاغوتی‌که الله سبحانه وتعالی امر به اجتناب آن نموده است.

برگرفته از جریدۀ الرایه

نویسنده: عبدالعلی زیعلی

ادامه مطلب...
  • نشر شده در ویدیوها

گفت‌وگوی زنده‌ تلویزیون الواقیه از بیروت با استاد عبدو الدلی (ابو المنذر) عضو دفتر مطبوعاتی حزب التحریر –ولایه سوریه در مورد موضوع "ادلب میان مکر متعهدین و راه راضی ساختن رب العالمین!"

.پنج شنبه، 03 محرم الحرام 1440هـ.ق / 13 سپتامبر 2018م

ادامه مطلب...
  • نشر شده در ویدیوها

ارایه کننده: مفکر سیاسی احمد الخطوانی (ابو حمزه) 

چهارشنبه، 02 محرم الحرام 1440هـ.ق / 12 سپتامبر 2018م

ادامه مطلب...
  • نشر شده در ویدیوها

ارایه کننده: شیخ عصام عمیره (ابو عبد الله)

جمعه، 27 ذو الحجه 1439هـ.ق / 07 سپتامبر 2018م

ادامه مطلب...
  • نشر شده در ویدیوها

ارایه کننده: شیخ یوسف مخازره یوسف (ابو همام) – سرزمین مبارک (فلسطین)

جمعه، 04 محرم الحرام 1440هـ.ق / 14 سپتامبر 2018م

ادامه مطلب...
  • نشر شده در ویدیوها

بخشی از خطبۀ جمعه استاد سامر عید در مسجد احسان واقع در اریحا-حومۀ ادلب

.جمعه، 04 محرم الحرام 1440هـ.ق / 14 سپتامبر 2018م

ادامه مطلب...

دخول بهشت بشارتی است

از حضرت ابوهریره رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود:

«نَحْنُ الآخِرُونَ السَّابِقُونَ يَوْمَ القِيَامَةِ، بَيْدَ أَنَّهُمْ أُوتُوا الكِتَابَ مِنْ قَبْلِنَا»

(رواه بخاری)

ترجمه: از لحاظ خلقت ما آخرین هستیم، اما در روز قیامت اولین می‌باشیم، با وصف این‌که امتان پیشین، قبل از ما کتاب داده شده بودند.

مفهوم حدیث:

آن‌چه خوش‌بین و امیدوار کننده از لحاظ راحت و آرامش برای انسان دریافت می‌گردد، موجودیت این دین در نفوس مسلمانان می‌باشد و آن چیزی است که زندگی، ثبات و روح را در جسد انسان به‌بار می‌آورد، پس چرا چنین نباشد، در حالی‌که این چنان دینی است که از هیچ جناحش باطل و جود ندارد، و این همان چیزی است که رسول الله صلی الله علیه وسلم به جایگاه‌مان در آخرت خبر داده است و آن جایگاه، بنابر بشارت رسول الله صلی الله علیه وسلم که به ما(امت حضرت محمد صلی الله علیه و سلم) داده است، ما اولین کسانی هستیم که داخل جنت می‌گردیم؛ در حالی‌که وجود ما در روی زمین آخر بوده است.

ای مسلمانان! امروزه ما در فسادی واقع هستیم، زندگی ما را چنان تهدید می‌نماید که ما را از استفاده از برکات این حدیث رسول الله صلی الله علیه وسلم که فرموده است: «نحن الآخرون السابقون يوم القيامة» به دور ساخته است. هم‌چنان این حالت امید وار شدن را پیرامون معانی و الفاظ آن حدیث برای ما دشوار ساخته است و آن بوی‌خوش راحت کننده و آرامشی‌که از جریان وعده‌های این حدیث آشکار می‌شود، آن را ما دور می‌پنداریم. پس ما باید خود را برای آماده‌ساختن جهت عمل و قربانی، زیر سایۀ این حدیث قرار دهیم، که عمل همان تطبیق احکام می‌باشد، آن احکامی‌که الله سبحانه وتعالی برای حل مشکلات انسان‌ها روان کرده؛ اما در نبود دولت خلافت معطل قرار گرفته و از زندگی مسلمین به دور مانده است.

پس ای مسلمانان! شما را به اقامۀ دوبارۀ آن نظام(دولت خلافت) فرامی‌خوانیم، که فرض از جانب پروردگارتان بوده، اعاده کنندۀ عزت‌تان و شکست‌دهندۀ دشمن‌تان است؛ هم‌چنان آزاد کنندۀ سرزمین‌های شما می‌باشد، و آن راه واضح عدل و خیر در اطراف عالَم می‌باشد. یا الله! مارا با آمدن خلافت راشده برمنهاج نبوت، که در آن وحدت مسلمانان نهفته باشد، مستفید بگردان و از ما مصائب و بلاها را دور نما! یا الله! زمین را به نور و جه کریمت منور گردان! اللهم آمین آمین!

ادامه مطلب...

اسلام فرانسوی

یکی از مؤسسات فکری فرانسوی در گزارش خودش پیشنهاد داد که بر فرانسه لازم است تا جهت پرداخت مصارف موسسه‌ای‌که سرپرستی مسلمانان فعال را در عرصۀ شعائر اسلامی به عهده دارد، مالیات حلال را وضع کند. چنانچه امانول ماکرون رئیس جمهور فرانسه دستوری را جهت ایجاد یک "موسسۀ اسلامی" که هدف آن تعریف مجدد روابط میان اسلام و دولت است، صادر کرد.

از زمان دهۀ هشتاد قرن گذشته سیاسیون فرانسه بخاطر ایجاد اسلام فرانسوی به هدف کنترول نفوذ و ادغام مهاجرین به فرانسه تلاش‌های مکرری نموده‌اند، چنانچه انستیتیوت مونتاین در گزارش خودش در مورد "مؤسسۀ اسلامی" تأکید کرد که سلفی‌ها ميان مسلمانانی‌كه شعائر اسلامی را در فرانسه انجام می‌دهند، تأثیرات عمیقی را به ویژه بالای جوانان داشته‌اند و بر فرانسه لازم است تا یک گفتمان دینی و اسلامی را براه‌انداخته و توسط آن جریان سلفی را به چالش بکشد.

ادامه مطلب...

(ترجمه)

به‌تاریخ 5 اگست 2018م، جناح‌های مخالف در جنوب سودان در آخرین لحظات بر تقسیم قدرت و مقام‌های بلند حکومتی توافق نمودند. این توافقنامه به وسیله‌ی "سالواکر‌میاردیت" به‌نمایندگی از دولت سودان جنوبی، "ریک ماچار" از جنبش مردمی سودان جنوبی، "دینق آلور" به‌نمایندگی گروهی از زندانیان سیاسی، "گابریل جانسون" به‌نمایندگی از ائتلاف سیاسی موسوم به "سوا"، "جوزف اوکیلو" به‌نمایندگی از برخی احزاب و نیروهای‌سیاسی و هم‌چنین "فرانسیس دینق" به‌نمایندگی از شخصیت‌های ملی، "محمد مرجان" به‌نمایندگی از روحانیون و به وسیله‌ی نماینده‌ی سازمان‌های جامعه‌ی مدنی در جنوب سودان به امضاء رسید.

حال پرسش‌های اساسی این است که: چرا این توافقنامه پس از تأخیر زیاد به امضاء می‌رسد؛ در حالی‌که چندین بار اعلام شده بود؟ حقیقت سخنانی‌که در مورد تهدیدات و فشارهای وارده بر جناح‌های مخالف در سودان جنوبی برای پذیرش امضاء ی این توافقنامه گفته می‌شود، چیست؟  آیا توافق جنوب سودان ناشی از اراده‌ی مذاکره کنندگان است و یا این‌که دستان پنهان دیگری در تنظیم این توافقنامه دخیل بوده و در به امضاء رسیدن این توافقنامه تأثیر ویژه‌ای داشته است؟ و چه کسی منفعت واقعی را از توافقنامه می‌برد؟ آیا این توافق جنگ داخلی را که از زمان وقوع آن در سال 2013م، که جان ده‌هاهزار تن را گرفته و میلیون‌ها تن‌ دیگر را آواره ساخته است، متوقف می‌کند؟ آیا این موافقتنامه از توافق‌های قبلی متفاوت بوده و باتوجه به واقعیت‌های موجود در جهان کنونی پایدار خواهد ماند؟ پس راه‌حل اساسی برای قضیه‌ی سودان جنوبی و قضایای مشابه آن در سرزمین‌های اسلامی چیست؟

بدون شک که این توافق پس از اعمال فشارهای  شدیدی بر مذاکره کنندگان صورت گرفته است، در حالی‌که چندین بار پس از اعلام تاریخ امضای این توافقنامه به ‌تعویق افتاده بود. "الدردیری" وزیرامورخارجه‌ی سودان در جریان سفر کوتاه که به‌جنوب این کشور داشت و حامل پیام شفوی رئیس‌جمهور البشیر بود، در جوبا پیام رئیس جمهور را با خبرنگاران چنین در میان گذاشت: «همانطوری‌که می‌دانید، جامعه‌ی بین‌المللی همواره در تلاش است تا خود و شرایطش را بر ما تحمیل کند، اما امضای این توافقنامه در نتیجه‌ی فشارها نبوده؛ بلکه ما این توافقنامه‌ای ‌را که امضاء می‌کنیم دلیل آن این است که بر درستی کار خود معتقد می‌باشیم.» (منبع: روزنامه‌ی العربیه 5 اگست 2018م)

به‌تاریخ 8 جولای 2018م، وب‌سایت سودان‌تریبیون گزارشی را به‌نشر رساند که در آن چنین آمده بود: «جبهه‌ی نجات‌ملی که بخشی از ائتلاف مخالفان در جنوب سودان می‌باشد، در بیانیه‌ای که در روز‌ دوشنبه نشر کرده است، میانجیگری سودان را به تهدید مذاکره کننده‌گان مخالفان، متهم نموده است.» این بیانیه می‌افزاید: «رهبری جبهه‌ی نجات ملی به ‌خوبی می‌داند که امضای "توماس کیریلو سوکا" رهبر جنبش به ‌دلیل این می‌باشد که برخی از اعضای آن به‌خطر مواجه بوده و چنین فشارها باعث گردید که در مورد مسائل برجسته در حکومت، توافقات صورت بگیرد.»

به‌تاریخ 8 مارچ 2018م، سودان تریبیون به‌نقل از رویترز گزارشی را به نشر رساند که گویا سالوار دران چنین گفته بود: «توافق 2015م بر ما تحمیل شده بود و برای ما فرصت داده نشد تا تمایل خویش را ابراز نماییم. بنابر این، زمانی‌که من برای امضای آن رفتم، احتیاط را پیشه نمودم...؛ اما آن‌ها این توافق را جدی نگرفتند تا این‌که در پیش چشمان‌شان توافق از هم پاشید.» لازم به ذکر است که مذاکرات در اکادمی امنیت عالی در حومه‌ی سوبا در شرق خرطوم انجام شده است، این نشان می‌دهد که دست‌های پنهانی برای فشار برمذاکره‌کنندگان دخیل بودند، حتی در دست‌کاری شرایط موافقتنامه.

به‌تاریخ 7 سپتمبر 2018م، "مایکل ماکوای لویب" وزیر اطلاعات در دولت جنوب سودان گفت: «وساطت سودان آنچه را که باید براساس آن توافق صورت می‌گرفت، تغییر داد و پیشنهادهای جدیدی را که قبلاً از آن‌ها بحث به‌میان نیامده بود، درج توافقنامه نمود.» وی به‌تاریخ 19 اگست انتقادات تند و تیز را متوجه الدردیری نموده گفت: «او حتی همرای خود، روی راست نیست.» و در ادامه گفت که: «او در آغاز، دیروز با پیشنهاد دیگر آمد و اعلام کرد که طرفین موافق می‌باشند و همانگونه که واضح می‌باشد، طرفین هنوز هم موافقت ننموده‌اند. بنابر این، او کسی است که جامعه‌ی بین‌المللی، منطقه و حتی سران دولت‌ها ‌را گمراه نموده است.»

این را باید دانست که نه الدردیری از اندک صلاحیتی در ین امور بر خوردار است و نه هم البشیر، بلکه این توافق به حمایت و سرپرستی دولت‌های استعماری(امریکا و انگلیس) صورت گرفته است. کسانی‌که از این توافقات استقبال نموده‌اند، استیفان کوچیس سرپرست سفارت امریکا و عرفان صدیق سرپرست سفارت انگلیس در خرطوم می‌باشند. (منبع: روزنامه‌ی الاخبار، پنجشنبه 28 جون 2018م)

همان‌گونه که برخی تصور می‌کنند، در این توافق راه‌اندازی شده توسط دست‌های پنهان قدرت‌های استعماری و مزدوران آن‌ها، هیچ خیر نهفته نیست، بلکه این توافق پیام‌آور شر و بدفالی خواهد بود. ابراهیم غندور وزیر خارجه‌، به‌تاریخ 13 اپریل 2017م در پاسخ به سخنان وزیر امور خارجه‌ی روسیه گفت: «جدایی جنوب سودان اساساً یک توطئه بود که تحملش نمودیم و آنچه در حال حاضر اتفاق می‌‌افتد، نتایج همان توطئه است.» رئيس جمهور البشیر در گفتگویی‌که با سایت خبری اسپوتنیک روسی در 25 نومبر 2017م داشت، چنین اعتراف کرد: «فشار امریکا و توطئه‌ی آن علیه سودان، رقمی بالایی داشت. ... سودان به وسیله‌ی فشار‌های ایالات متحده تقسیم شد. ... ما از این اطلاع داریم؛ امریکا در  تلاش است که سودان را به پنج کشور تقسیم کند.»

بنابر این، مشخص است که توافق سودان جنوبی در فضای  فشارها و تهدیدات شدید وارده بر طرف‌های امضاء کننده صورت گرفته و هیچ‌گاه زاده‌ای اراده‌ی سیاسی مردم جنوب سودان نبوده و نه خلاقیت نظام حاکم در خرطوم است، بلکه دیکته‌ها و دستورالعمل کشورهای سرمایه‌داری استعماری می‌باشد.

اما این توافق، اساسی‌ترین موضوعی را که باید در خصوص آن بحث و تبصره صورت می‌گرفت، از یاد برده و یا شاید نپرداختن به آن نیز آگاهانه باشد. در این توافقنامه در خصوص ترتیب قانون اساسی و نظام، که به حل ریشه‌ای مشکلات جنوب بپردازد، هیچ بحثی صورت نگرفته است. در مورد نظامی‌که حقوق و مکلفیت‌های افراد، وظیفه‌ی دولت و مسئولیت آن را مشخص و به این ترتیب مشکل نژادپرستی و مسائل قبیله‌ای را که به شکل بسیار قبیحی بر جنوب سودان حاکم بود، معالجه نماید. این توافقنامه از حقوق مردم درین سرزمین محافظت نکرده و به حل مشکلات‌شان نمی پردازد، بلکه این توافقنامه فقط شامل تقسیم قدرت در بین طرف‌های درگیر می‌‌باشد؛ کسانی‌که نمایندگان بیش برای دولت‌های خارجی(امریکا و انگلیس) نبوده و تنها مکلف به تأمین منافع آن‌ها در ین سرزمین اند.

به‌تاریخ 4 اگست 2018م، الدردیری در یک کنفرانس روزنامه‌ای گفت: «طرف‌های اصلی که این توافقنامه را امضاء  نموده اند، کسانی می‌باشند که از قدرت نظامی بالایی برخوردارند.» این توافق راه‌حل مشکل مردم سودان نیست. وضعیت در جنوب هم‌چنان بد باقی خواهد ماند و این توافق نیز مانند موافقتنامه‌های قبلی از هم فرو خواهد پاشید و نظام از تحقق امنیت و ثبات برای مردم عاجر خواهد ماند.

با چنین حل و فصل، ثبات در سودان جنوبی و یا حتی در دولت سودان شمالی بر قرار نخواهد شد، مگر به حل و فصل مبدئی؛ راه‌حلی‌که دیکته‌‌ی غرب استعمارگر نباشد. در حال حاضر هیچ ایدیولوژی سیاسی که امنیت و ثبات را برای مردم تضمین کرده و زنده‌گی باعزت را برای بشریت باز گرداند، جز عقیده‌ی اسلام نیست. تنها ایدیولوژیی که توان بستن دروازه‌ها را بر روی جاه‌طلبی‌های استعمارگران و توان گسترش و عام ساختن امنیت و عدالت را دارد، چنانچه این عقیده و احکام برگرفته از آن، نشان داد که چگونه توانست در دولت خلافت، مردم را از اشکال و زبان‌های مختلف گرد‌هم آورده و آن‌ها‌ را متحد و برادر زیر سایه‌ی اسلام گرداند و به بهترین شکل از آن‌ها مراقبت و امورشان را اداره نماید.

بلی، اینست حل ریشه‌ای مشکل جنوب سودان و مشکلات مشابه آن در سرزمین‌های اسلامی که آن خلافت اسلامی برمنهج نبوت است. اللهم عجل لنا بها یا رب العالمین، بار الهی، ای پروردگار جهانیان هرچه زودتر چنین دولتی را نصیب مان بفرما!

برگرفته از جریده‌ی الرایه

نویسنده: محمدجواد ابو ایمان

معاون سخنگوی حزب‌التحریر-ولایه سودان

ادامه مطلب...
Subscribe to this RSS feed

سرزمین های اسلامی

سرزمین های اسلامی

کشورهای غربی

سائر لینک ها

بخش های از صفحه