Birleşmiş Milletler desteğiyle hazırlanan ve 24 Nisan tarihinde yayımlanan yıllık rapora göre, dünyada gıda güvensizliği yaşayan insanların üçte ikisi 10 ülkede yaşamaktadır. Afganistan da bu ülkeler arasındadır. Bu ülkelerin büyük bir çoğunluğu İslam beldelerinde yer almaktadır. Bu gerçeklik, Afganistan ve İslam coğrafyasındaki yoksulluk ve açlığın geçici birer olgu olmadığını, aksine derin ve yapısal bir krizin ürünü olduğunu göstermektedir.

Hizb-ut Tahrir / Afganistan Vilayeti Medya Bürosu bu durumu; sadece Batılı sömürgeci savaşların, baskıcı politikaların, ekonomik ambargoların ve Amerika yanlısı yöneticilerin Müslümanlar arasında körüklediği çatışmaların bir sonucu olarak değil, aynı zamanda Kapitalist iktisat nizamının uygulanmasının ve Dünya Bankası, IMF (Uluslararası Para Fonu) ve Dünya Ticaret Örgütü gibi sömürgeci kurumların dayattığı politikalara bağlılığın doğrudan bir neticesi olarak görmektedir.

Bu nizam, insanlığın temel problemi olan temel ihtiyaçların karşılanması meselesi yerine, yüzeysel bir ekonomik büyümeye ve üretimi artırmaya odaklanmakta, servetin adil dağılımı meselesini piyasanın insafına terk etmektedir. Hal böyle olunca bu piyasa düzeni, servetin sınırlı bir azınlığın elinde toplanmasına yol açmış, çoğunluğu ise yoksulluk ve sefalet içinde bırakmıştır.

Afganistan’ın yirmi yıllık işgali boyunca sömürgeci güçler, idari yolsuzluğu, ekonomik bağımlılığı ve kaynakların iktidardakiler tarafından yağmalanmasını kurumsallaştıran yapıları sistemli bir şekilde dayatmışlardır. Bunun sonucu olarak zengin doğal kaynaklara sahip olmasına rağmen Afgan halkı daha da yoksullaşmıştır. Ağır vergiler, özelleştirmeler ve istihdam süreçlerindeki şeffaflık eksikliği yüzünden bugün bile yoksulluğun daha da derinleştiğine tanık oluyoruz.

Aslında Afganistan ve İslam beldelerindeki mevcut yoksulluk, yapaydır, zengin bir ümmete dayatılan yapay bir yoksulluktur. İslami perspektife göre iktisadi problem; kaynakların kıtlığı değil, servetin adil dağıtılmamasıdır. İslam’da yoksulluk, temel ihtiyaçların —yiyecek, giyecek ve barınak— karşılanamaması olarak tanımlanır ve böyle bir durum kesinlikle kabul edilemez bir durumdur. Yoksulluğu doğal ve kaçınılmaz gören kapitalizmin aksine İslam; yoksulluğu tamamen ortadan kaldırılması gereken istisnai bir durum olarak görür. İslam tarihi, yoksulluğun ortadan kaldırıldığına dair pratik örneklerle doludur.

Köklü çözüm, kapsamlı İslâmî ekonomik sisteme dönmekte yatmaktadır. İslami ekonomik sistem zekât, faizin haram kılınması, doğal kaynakların kamu mülkiyetinden sayılması ve devlet tarafından tebaanın temel ihtiyaçları karşılanması gibi mekanizmalarıyla servetin adil dağılımını garanti altına alacaktır. Bu sistemde, her bireyin temel ihtiyaçları tek tek karşılanacaktır.

Sonuç olarak Afganistan ve diğer Müslüman beldelerindeki yoksulluk krizine köklü çözüm, Nübüvvet metodu üzere ikinci Raşidi Hilafetin ikamesiyle mümkündür. Raşidi Hilafet küresel sömürgeci kurumların diktelerine boyun eğmeden İslam’ı tam olarak uygulayacak, yolsuzlukla mücadele edecek, ekonomiyi adalet, insan onuru ve servetin adil dağılımı üzerine inşa edecek ve böylece yoksulluğu kesin bir şekilde bitirecektir.

فَلِذَٰلِكَ فَادْعُ وَاسْتَقِمْ كَمَا أُمِرْتَ وَلَا تَتَّبِعْ أَهْوَاءَهُمْ وَقُلْ آمَنْتُ بِمَا أَنزَلَ اللَّهُ مِن كِتَابٍ وَأُمِرْتُ لِأَعْدِلَ بَيْنَكُمْ“İşte bunun için sen davet et ve emrolunduğun gibi dosdoğru ol. Onların heva ve heveslerine uyma ve de ki: Ben Allah’ın indirdiği her kitaba inandım ve aranızda adaleti gerçekleştirmekle emrolundum.” ^{[Şura 15]}