ترجمه: بگو این حق از جانب پروردگار شماست! [کهف: 29]

ای‌ رئیس جمهور لبنان، اندکی انصاف نشان دِه!

"چون موضوع برای مردم روشن است"

(ترجمه)

روز شنبه به 31 اوت 2019م، رئیس جمهور لبنان با عنوان کردن خلافت عثمانی به عنوان یک دولت تروریستی، به جعل تاریخ پرداخته و از دوران اشغال فرانسه به عنوان مرحله نفوذ فرانسه یاد کرد؛ به گونه‌ای‌که باطل را -یعنی اشغال باطل را به حقیقت و حقیقت یعنی دولت خلافت و عدالت آن را- به عنوان باطل تغییر داد.

هنگامی‌که پیامبر ما حضرت محمد ﷺ دولت اسلامی را در مدینه تأسیس کرد؛ خلفای راشدین و هم‌چنان خلافت اموی‌ها، عباسی‌ها و سپس عثمانی‌ها ادامه آن بودند.

مردم همه مذاهب و فرقه‌ها بیش از سیزده قرن (1300 سال) تحت حاکمیت اسلام زندگی می‌کردند. دولت خلافت، دولت شماره یک در جهان بود و در طول این مدت طبق شریعت الله ﷻ بالای مردم حکومت کرد.  سپس غرب استعمارگر کافر توانست آن را از بین ببرد و یک سرزمین اسلامی را به بیش از پنجاه کشور کوچک تقسیم کرد و هرکدام را به عنوان یک دولت نامگذاری کرد که  یکی از آن لبنان است. بعداً با استفاده از موقع ایجاد شده، غرب مرتکب قتل‌عام های علیه مسلمانان شد که جان میلیون‌ها تن را گرفت.           

پیش از سال 1920م، لبنان فقط بخشی از لوانت (شام) بود و قلمرو آن بین استان‌های/ولایات دولت اسلامی تقسیم شده بود. هنگامی‌که توافقنامه سایکس پیکو سرزمین‌های خلافت را تقسیم کرد، لبنان بخشی از شام بود که به فرانسه تسلیم داده شده بود و فرانسه نیز آن را استعمار کرد. در اول سپتامبر 0192، ژنرال گورود اعلامیه دولت لبنان بزرگ را جشن گرفت که در آن زمان بیشتر مردم، این دولت ترکیبی را به شمول جمعی از مسیحیان رد کردند و آن را به عنوان یک توطئه استعماری می‌نگرستند که به آن‌ها با زور آهن و آتش تحمیل شد بود. بناءً فرانسوی‌ها؛ کسانی‌که اعلامیه این دولت را نپذیرفتند مورد تجاوز، بازداشت، قتل، زندانی و تبعید قرار دادند.

ای رئیس جمهور! برای تو این بهتر بود که کشورهای غربی را تروریست و جنایت‌کار توصیف می‌کردی؛ چون آن‌ها هستند که سرزمین‌ها را اشغال و مردم آن را آواره می‌کنند، به‌ویژه انگلیس و فرانسه و نه دولتی‌که از مسلمانان و غیرمسلمانان -از جمله مسیحیان مارونی- محافظت می‌کرد وگرنه آن‌ها نه تنها در لبنان بلکه در روی زمین نیز وجود نداشتند...

در واقع، سران كلیسای مارونیت مانند سایر رؤسای فرقه‌ها با تصمیم سلطان عثمانی تعیین شده بودند و آن‌ها وفاداری خود را به دولت خلافت اعلام کرده بودند و دولت از آن‌ها حفاظت نموده و به آن‌ها حقوق مناسب می‌داد.

ای رئیس جمهور! ما به تو از سفر الیاس آل هوویک به نزد سلطان عبدالحمید دوم و اعلام وفاداری به وی یادآوری می‌کنیم.  وی برای حمایت از کلیسای مارونیت ده هزار لیره طلا از سلطان دریافت کرد. پس آیا الیاس آل هوویک هنگام اعلام وفاداری خود دروغگو بود یا منافق؟

در مورد کسانی‌که ادعا می‌کنند خلافت عثمانی در جنگ جهانی اول به مسیحیان کوه لبنان ظلم نموده و با آن‌ها بدرفتاری کرده است، می‌گوییم: «کشورهای متفقین، جنگ را علیه سلطان اعلام نموده و محاصره دریایی را بر آن تحمیل کردند. کشتی‌های جنگی متفقین در سواحل آن‌ها، از جمله ساحل کوه لبنان و سواحل دیگر لوانت مستقر شده بودند. سلطان به روابط برخی چهره‌های این کشور از جمله مسلمانان و مسیحیان با استعمار فرانسه و توطئه‌های آن‌ها علیه خود پی برده بود؛ بنابراین سلطان دستور محاکمه و مجازات افراد مذکور را صادر کرد.

این یک بی‌عدالتی بزرگ و دروغ آشکار است که دولت عثمانی را در هنگام دفاع از اقتدار و حاکمیت‌اش به عنوان دولت تروریست قلمداد کرد. در واقع، این غرب بود که محاصره را بر سرزمین‌های خلافت تحمیل کرده بود. علی‌رغم تلاش سلطان برای تأمین غذا و دارو برای آن‌ها، مردم بازهم از گرسنگی جان دادند. بنابر این چه کسی شایسته است که تروریست خوانده شود؟!

ای رئیس جمهور! ما به تو در خصوص تلاش‌ات برای تحریف تاریخ اسلام، جعل تاریخ و تغییر واقعیت‌ها هشدار می‌دهیم. این کاملاً غیرقابل قبول است و نتایج مثبت در قبال نخواهد داشت؛ چو، واقعیت‌ها هم‌چو خورشید روشن هستند. حقیقت به عنوان حقیقت باقی می‌ماند حتی اگر صدای پیروان آن نرم باشد. کذب به عنوان کذب باقی خواهد ماند و مهم نیست که صدای  پیروان آن چقدر بلند است.

بعضی‌ها از ضعف امت اسلامی وسوسه شده اند و حقیقت این است که امت باز خواهد گشت و در حال آماده‌سازی برای انجام این کار است و قطعاً قوی‌تر از گذشته باز خواهد گشت. سرزمین‌های اسلامی تحت قیادت یک دولت  یعنی دولت خلافت راشده به منهج نبوت باز خواهند گشت. عدالت بر روی زمین گسترش خواهد یافت و سعادت تسلط خواهد یافت. این وعده پروردگار ما الله ﷻ  و بشارت  پیامبر ﷺ است.

خلافت بعدی، خلافت راستین به منهج نبوت خواهد بود، ان‌شاء الله و ما مشتاقانه منتظر آن هستیم و تلاش می‌کنیم آن را بازگردانیم تا دوباره بتوانیم شیوۀ زندگی اسلامی را از سر بگیریم؛ بی‌گمان لبنان بخش مهم این دولت موعود خواهد بود.

دفتر مطبوعاتی حزب التحریر-ولایه لبنان

مترجم: کریم احمدی

(ترجمه)

از عبد الله ابن مسعود رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود:

«وَالَّذِي لَا إِلَهَ غَيْرُهُ، لَا يَحِلُّ دَمُ امْرِئٍ مُسْلِمٍ يَشْهَدُ أَنْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ، وَأَنِّي رَسُولُ اللَّهِ إِلَّا ثَلَاثَةُ نَفَرٍ: التَّارِكُ لِلْإِسْلَامِ، مُفَارِقُ الْجَمَاعَةِ، وَالثَّيِّبُ الزَّانِي، وَالنَّفْسُ بِالنَّفْسِ» (سنن النسائی)

ترجمه: قسم به ذاتی‌که جز او معبود بر حقی نیست، ريختن خون مسلمانی‌که به یگانه‌گی الله (سبحانه وتعالی) و رسالت من گواهی می‏دهد، روا نمى‏شود؛ مگر به سبب يكی از اين سه چيز: كسى‌كه دينش را ترك كرده از جماعت مؤمنان جدا شود، بزرگ سال زنا كار و كسی‌كه شخص ديگری را بكشد.

تشریح حدیث

این حدیث شریف ما را از کشتن نفس یک مسلمان منع می‌نماید؛ زیرا سوگند رسول الله صلی الله علیه وسلم بزرگی و عظمت این گناه را آشکار می‏سازد. بناً ریختاندن خون مسلمانی که به یگانگی الله سبحانه وتعالی باور داشته و کلمه شهادتین را بر زبان اقرار می‏دارد، حرام است، لیکن ریختاندن خون مسلمان در یکی از سه حالت ذیل جاییز می باشد:

1-     ترک کننده‌ی اسلام(کسی‌که بعد از ایمان به الله سبحانه وتعالی کفر را اختیار نماید و از صف مسلمانان خارج گردد).

2-     بزرگ‌سال زناکار(شخصی که در بزرگ سالی، از حدود الله سبحانه وتعالی تجاوز نموده مرتکب عمل قبیح زنا گردد).

3-     قاتل نفس(شخصی‌که مرتکب قتل فرد بی‌گناهی شود و از سوی قاضی مسلمانان جرم‌اش ثابت گردد).

حالات فوق مواردی هستند که خون یک مسلمان را جاییز گردانیده و اجرای تطبیق آن را بر ذمه‌ی حاکمی قرار داده است که اسلام را تطبیق نماید؛ زیرا این موارد سر پیچی آشکار از عقیده‌ی اسلامی و یا احکام شریعت بوده که منتج به فساد در بین مردم می‏گردد. پس عدم تطبیق حکم بالای آن‌ها سبب اذیت مردم می‏شود، از این رو کشتن ایشان عدل بوده و سبب خاموش ساختن فتنه‌ها و محو بی‌ایمانی است، حتی اگر از سوی حاکم طبق جرمش مجازات نشود، مرتکب جرم بزرگی خواهد گردید و در آخرت نزد الله سبحانه وتعالی مستحق عذاب دردناکی خواهد گردید.

بناً اجرای احکام شرعی جهت اعمار و آبادی زمین و اصلاح اهل آن آمده است. پس برای ما لازم است که از اوامر و نواهی الله سبحانه وتعالی پیروی نموده و قصاص قاتل نیز باید مطابق شریعت اسلام بوده باشد نه از هوای نفس.