(ترجمه)

چگونه می  توانیم-با داشتن وجدان آگاه و بیدار- همه‌روزه غذای خوب برای فرزندان خویش آماده نماییم، لباس پاک و تمیز به تن‌شان کنیم و با محبت و آرامش بستر خواب‌شان را آماده سازیم، اما در عین حال، با بی حسی و بدون تفکر برای نجات این امت، 1.8 میلیون کودک این امت مسلمه را که در یمن دچار سوءتغذیۀ شدید شده و با بی‌رحمی نابود می‌شوند، مشاهده نماییم؟ چطور می  توانیم خوشحال باشیم که فرزندان ما در حال رشد و پرورش هستند، در حالی که ممکن است بخاطر جنگ‌های امروزی علیه اسلام، حدود 500 هزار کودک در یمن شاهد سال   روز تولد بعدی زندگی خویش نباشند. رسول اللهﷺ می   فرماید:

«مَثَلُ الْمُؤْمِنِينَ فِي تَوَادِّهِمْ، وَتَرَاحُمِهِمْ، وَتَعَاطُفِهِمْ مَثَلُ الْجَسَدِ إِذَا اشْتَكَى مِنْهُ عُضْوٌ تَدَاعَى لَهُ سَائِرُ الْجَسَدِ بِالسَّهَرِ وَالْحُمَّى»

(صحیح بخاری)

ترجمه: یعنی اهل ایمان از نظر عواطف و علائق و پیوند  های دوستانه مانند یک پیکر اند، چون عضوی بدرد آید، سایر اعضاء به وسیلۀ تب و بی‌خوابی با او همدردی می    کنند.

آیا  وضعیت وحشتی‌که امروز امت مسلمه در آن قرار دارد، ما را رنج و آزار نمی   دهد؟ آیا قلب نرم  نداریم که درد و غم عظیم  برادران، خواهران و فرزندان امت مسلمه را احساس کند؟ آیا این دنیای فریب کار چنان ما را غرق مشکلات بسیار اندک زندگی ساخته است؛ امت مسلمه را که اکنون بخاطر زنده ماندن مبارزه می  کند و کودکان مظلوم و بی  گناه مسلمان که خواب و خیال یک توتۀ نان خشک را می بینند، فراموش نمودیم؟ به راستی اگر ما این جنایات را ببینیم و درک نماییم، دیگر آرامشی در قلب و فکر مان وجود نخواهد داشت. چنانچه پیامبرﷺ می     فرماید:

«إِنَّ فِي الْجَسَدِ مُضْغَةً إِذَا صَلُحَتْ صَلُحَ الْجَسَدُ كُلُّهُ، وَإِذَا فَسَدَتْ فَسَدَ الْجَسَدُ أَلَا وَهِيَ الْقَلْبُ»

(صحیح بخاری)

ترجمه: در بدن انسان پارۀ گوشتی است که اگر آن سالم و درست باشد، دیگر اعضای بدنش هم با آن سالم می  شوند؛ هرگاه آن بیمار شود، دیگر اعضای بدنش بیمار و فاسد می   گردند؛ آن پارۀ گوشت قلب است.

داشتن احساسات برای امت مسلمه بسیار مهم و حتمی می  باشد، هم‌چنان معلومات در مورد وضعیت امت مسلمه نیز ضروری می‌باشد. اما تنها داشتن احساسات و معلومات برای درمان درد امت کافی نمی  باشد، بلکه این دو شروع و اساس بوده و زمانی تکمیل می    شود که همین احساسات و معلومات را در عمل پیاده نماییم. همین‌طور پیامبرﷺ می  فرماید:

«اللَّهُمَّ إِنِّي أَعُوذُ بِكَ مِنْ عِلْمٍ لَا يَنْفَعُ، وَمِنْ قَلْبٍ لَا يَخْشَعُ، وَمِنْ نَفْسٍ لَا تَشْبَعُ، وَمِنْ دَعْوَةٍ لَا يُسْتَجَابُ لَهَا»

(صحیح المسلم)

ترجمه: بار الهی! از دانشی که سود نمی دهد، از دلی‌که خشوع و فروتنی ندارد و از نفسی‌که سیر نمی   شود و از دعای که اجابت نمی  شود، به    تو پناه می   برم.

به وضوح مشاهده می کنیم که دشمنان اسلام هرگز به امت مسلمه کمک نکرده و آن  ها را پارچه پارچه و متفرق  می‌سازند، هم‌چنان اختلافات را بیشتر در بین آن   ها شعله‌ور ساخته و بخاطر تحقق پلان   های شوم خویش از آن   ها  بهره‌برادری می نمایند.

همین‌طور واضح و هویدا است که تنها تغییر قدرت جهانی، که عبارت از تأسیس دولت خلافت بر روش نبوت است، توانایی تغییر وضعیت بد امروزی امت مسلمه را دارا می باشد؛ زیرا تنها رهبر و حاکمی که از الله سبحانه وتعالی بترسد و تقوی پیشه نماید، مراقب و محافظ امت از قحطی و هرنوع ظلم و ستم و خشونت می   باشد.

چرا بسیاری از مردم هنوز معتقد اند که امریکا یا شرکای آن علاقه‌مند کمک به مسلمانان هستند؟ بخاطری‌که چنین طرز فکری آسان   ترین راهی‌ست که مسلمانان به وسیلۀ آن خود را فریب داده و قلوب خویش را نه بخاطر الله؛ بلک بخاطر دنیا آرام می‌کنند؛ هم‌چنین باعث می  شود که مسلمانان از این حقیقت، که قدرت جهانی امروز یا  نظام سرمایه‌داری  بزرگترین دشمن اسلام است، چشم‌پوشی نمایند. در نهایت این مسیری  ست که امت را متفرق کرده، دل  ‌های‌شان را سخت و چشم‌های شان را کور می‌سازد.

بنابر این، در دست خود ما است که کدام راه را انتخاب می   نماییم؛ این    که ما مسلمان هستیم و دشمنان اسلام را دوست خود می‌پنداریم، یا این  که فقط به امور دنیوی خود می اندیشیم یا این  که تنها با کمک های اندک وجدان خویش را آرام می نماییم و یا این که منحیث مسلمان برای نجات واقعی امت مسلمه از تمام بدبختی  ها شب و روز تلاش می کنیم؛ یعنی در راستای تأسیس دولت خلافت بر روش نبوت کار و فعالیت می نمایم.

﴿يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِن تَنصُرُوا اللَّهَ يَنصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ﴾

[محمد: 7]

ترجمه: ای کسانی‌که ایمان آورده‌اید! اگر(آیین) الله را یاری کنید، شما را یاری می  کند و گام های  تان را استوار می     دارد.

نویسنده: آمنه عابد

برای دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب التحریر