دوشنبه, ۲۹ ذیحجه ۱۴۴۷هـ| ۲۰۲۶/۰۶/۱۵م
ساعت: مدینه منوره
Menu
القائمة الرئيسية
القائمة الرئيسية

نتیجه‌گیری فعالیت‌های کمپاین: «اسلام از خانواده، نسل‌ها و جامعه حفاظت می‌کند!» Featured

  • نشر شده در ترکیه

(ترجمه)

به‌تاریخ 28 مارچ 2020م، حزب‌التحریر – ولایه ترکیه کمپاینی را که به‌تاریخ 21 جنوری/ژوئیه 2020م، تحت عنوان: «اسلام از فامیل، نسل‌ها و جامعه حفاظت می‌کند» برگذار نموه بود، به‌دلیل پیش‌گیری‌های بیماری جهان‌گیرِ ویروسِ کرونا لغو کرد. برنامۀ الغای این کمپاین با اشتراک 21 نفر شرکت‌کننده (5 تن در اِستدیو و 15 تن از طریق جریان زنده) از دانشگاه‌ها، نویسند‌ه‌گان و نمایند‌ه‌گانِ سازمان‌های مدنی پایان یافت. در پایان این نشست، بیانیه‌ای نهایی کمپاین «اسلام از خانواده، نسل‌ها و جامعه حفاظت می‌کند» به‌خوانش گرفته شده و به موارد آتی تأکید صورت گرفت:

خانواده بدون شک اساس و بنیاد جامعه است و فرزندان ما آینده‌ی ما را شکل می‌دهند.‌ محفاظتِ خانواده، نسل‌ها و جامعه از همه اندیشه‌ها، رفتار و آداب نادرست؛ همانا در جامعه‌ای به دست می‌آید که قوانین اسلام را به‌طورِ صحیح اجراء و پیامِ آن را به‌جهان حمل کند. زمانی‌که حفاظت از مرد و زن به‌شکل درست آن صورت گیرد؛ چنان‌چه که دو طرف تشکیل‌دهندۀ ازدواج که خانواده را ایجاد می‌کنند، کودکان به عنوان ثمره‌ی ازدواج محافظت شوند و پیوند آن‌ها به اسلام تقویت یابد، جامعه قوی و منسجم خواهد بود. بااین‌حال، زمانی‌که ازدواج، رابطه‌ی مرد با زن، روابط خانواده‌گی، اصل و نسب و خویشاوندی، خدشه‌دار و فاسد شود، جامعه‌ حالت ضعیف و شکننده‌ای را به‌خود می‌گیرد و در ضربه‌ی اول از هم می‌پاشد. با توجه به ظُهورِ بیماری همه‌گیرِ  ویروسِ کرونا که جهان را فرو ریخته و در برابر ما قرار گرفته است، اهمیت حیاتی هم‌کاری و هم‌بستگی در جامعه را برجسته می‌سازد.

ما در حزب‌التحریر – ولایه ترکیه کمپاینی را که تحت عنوان: «اسلام از فامیل، نسل‌ها و جامعه حفاظت می‌کند» به‌تاریخِ 21جنوری/ژوئیه 2020م، راه‌اندازی نمودیم که در طی آن 29 سیمینار و سخنرانی در بسیاری از شهرهای مختلف ترکیه برگزار کردیم و 26 سخنرانی و سیمینارهای دیگر را به‌دلیل ویروس همه‌گیرِ کرونا فسخ نمودیم. در چارچوب موضوع مبارزاتِ کمپاینی، ما با آن احزابِ تماس گرفتیم که معتقدیم عین نگرانی را در رابطه به مسأله‌ی حفاظت از خانواده با سازمان‌های مدنی، احزاب سیاسی، شهرداران، مدیران سازمان‌های رسمی، نویسنده‌گان و نماینده‌گان رسانه‌ها به‌اشتراک گذاشتند. ما مشوره و نظریاتِ خود را به راه‌حل‌های بنیادی مبادله کردیم. پیرامون اهداف کمپاین بحث و گفت‌وگو کردیم و از آن‌ها خواستیم تا در این زمینه ما را حمایت کنند‌. ما در این زمینه 547 بازدید را انجام داده و به تعداد 55 هزار نسخه از یک بروشور که در رابطه به این موضوع تهیه نموده بودیم، توزیع کردیم و مبارزاتی را برای جمع‌آوری امضای آنلاین برای لغو «معاهده‌ی استانبول و قانون شماره 6284» راه‌اندازی و در نتیجه حمایت و امضای 110هزار نفر را به دست آوردیم.

ما از الله سبحانه‌وتعالی بابت حمایت و کمک‌های فراوانی‌که از بخش‌های خیر و سودمند دریافت نمودیم، سپاس‌گزاری می‌کنیم. هم‌چنین از همه کسانی‌که در این کمپاین اشتراک نمودند، درهای خود را برای ما گشودند، ما را در این راستا همکاری نمودند و به تماس‌های ما پاسخ دادند؛ از نماینده‌گان سازمان‌های مدنی گرفته الی متفکرین، نویسنده‌گان، نهادهای تحصیلی، استادان، شیخ‌های معزز و همه مسلمانانی‌که در این کمپاین مارا یاری کردند، قلباً سپاس‌گزاری می‌کنیم. الله سبحان وتعالی از همه آن‌ها راضی باشد.

ما در حزب‌التحریر – ولایه ترکیه به تکرار می‌گوییم: ما با مسلمانان برای حفاظت از خانواده، نسل‌ها و جامعه کار می‌کنیم. هرچند کمپاین ما «اسلام از خانواده، نسل‌ها و جامعه حفاظت می‌کند» به پایان رسیده است؛ اما مشکل هنوز حل نشده است. یگانه راه‌حل درست، بدون شک این است که اسلام در تمام جنبه‌های زند‌ه‌گی ما مسلط شود و تا زمانی‌که این هدف به دست آید، ما به کارِ خستگی‌ناپذیر خود، بدون کدام توقف به آن ادامه خواهیم داد و اسلام با یاری الله سبحان‌وتعالی دوباره به این کشور باز خواهد گشت. به اذن الله سبحانه‌وتعالی تحت سایۀ دولت خلافت راشده بر منهج نبوت، امنیت، سلامتی و صحت به‌جهان واپس داده خواهد شد و پرچم رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم بلند خواهد شد. ما تلاش و کارِ خود را انجام می‌دهیم و پیروزی نیرومند و پُرشکوه از جانب الله سبحان‌وتعالی است.

دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر – ولایه ترکیه

مترجم: ارسلان مبارز

ادامه مطلب...

گزارش تحقیقات «بحران شکر و گندم» تائید می‌کند که نظام دموکراسی-سرمایه‌داری یک ویروس کشنده است و باید کاملاً قرنطینه شود، تااین‌که به‌مرگ خودش بمیرد!

  • نشر شده در پاکستان

(ترجمه)

گزارش تحقیقاتی درخصوص بحران شکر/بوره و گندم، نقاب را از چهره‌ی نخبگان در قدرت؛ به شمول: جهانگیر ترین، خسرو بختیار، مونس الهی و برادران شریف (خاندان شریف) برچیده است. علاوه‌براین، یک‌بار دیگر چهره‌ی کثیف دموکراسی به خاطر تأمین راه قانونی برای حاکمیت نخبگان کپیتلست (سرمایه‌دار) آشکار شد، تا آنان بتوانند سرمایه‌های عامه را اختلاس و حیف و میل نمایند. این گزارش حقیقتی را فاش کرد که با همکاری دولت کنونی و اسبق، میلیاردها روپیه‌ی مالیه‌دهنده‌گان تحت‌نام «کمک‌مالی/یارانه (امداد رسانی دولت)» میان خانواده‌ها و اشخاص حاکم در قدرت توزیع و تقسیم شده است. نظام دموکراسی سرمایه‌داری مردم‌ را مجبور می‌کند تا ظالمان را من‌حیث زعیم و نماینده‌ی‌شان انتخاب کنند و به آنان قدرت و صلاحیت قانونی داده می‌شود تا طبق هوا و هوس‌شان سیاست‌ها و قوانینی‌که ظاهراً برای «فلاح» مردم و در اصل برای «تباهی» مردم‌اند، طرح و تصویب نمایند. ‏هرچند، در ساحه‌ی عمل، نمایندگان نخبه در حاکمیت تنها و صرف منافع مالی خودشان را تأمین می‌کنند. هم‌چنین در جریان حاکمیت‌شان ثروت عظیم و بی‌شمار را جمع‌آوری می‌کنند؛ درحالی‌که با گرفتن اقدامات اندک برای خدمات عام‌المنفعه، خاک را در چشم مردم می‌زنند تا کثافت‌کاری‌های‌شان برملا نشود.

به‌عوض قبول نمودن نقص بنیادی در فابریکه‌ی فساد؛ یعنی جمهوریت، آنان به‌طور مداوم به‌منظور حفظ «منافع مقرره ‌(vested interests)» در دموکراسی، انگشت انتقاد را به طرف مردم بلند می‌کنند و از آنان می‌خواهند تا دقیق و بااحتیاط رای دهند. ‏اما این «رژیم تبدیلی» ظاهراً با جلوه‌ی ضد فساد‌ و پاک‌اش، نشان داده است که دوستان صمیمی‌اش را؛ مانند: دولت قبلی مساعدت اقتصادی می‌نماید؛ البته این امر دقیقاً تحت نظر عمران خان با استثمار و بهره‌برداری فریبنده‌اش از دولت نام نهاد «مدینه» انجام شد. کمیته‌ی هماهنگی اقتصادی (ECC) کابینه‌ی حکومت پاکستان نه تنها اجازه‌ی صادرات شکر/بوره را علی‌رغم کمبود سهام داخلی داد؛ بلکه خزانه‌ی دولت را برای دادن کمک‌مالی/یارانی نیز باز نگه‌داشت (و این امر سبب حیف و میل بیش‌تر شد)، در نهایت مردم را در یک سراسیمگی و تقلا رها کرد تا شکر/بوره را به قیمت متورم یا بسیار بلند خریداری کنند. جمعاً به این نتیجه می‌رسیم که دموکراسی-سرمایه‌داری و نخبگان حاکم‌اش در واقع ویروس خطرناکی‌اند که باید کاملاً قفل/قرنطینه شوند تا به مرگ خودشان بمیرند.

اگرچه ساختار دولت خلافت که متشکل از سیزده دستگاه؛ من‌جمله: خلیفه، معاونین، قضاء، دایره‌ی امیر جهاد و شورای امت وغیره می‌باشد؛ اما در این میان هیچ‌یکی از آنان قدرت و صلاحیت مقننه را ندارند تا طبق هوا و هوس بشری‌شان قوانین را بسازند؛ بلکه در عوض، آنان وظیفه اجرائیه قوانین شریعت را دارند. قوانینی‌که تبنی و اجرا می‌شود در واقع منحصراً از نصوص شرعی؛ قرآن کریم و سنت استخراج شده می‌باشند که در مغایرت شدید با دموکراسی قرار دارند؛ بناءً دموکراسی جایی‌‌ست که سیاست‌مداران حرفه‌ای من‌حیث قانون‌گذاران، قوانین خود-خدمت (نافع به خودشان) را می‌سازند تا توسط سرمایه‌گذاری‌های‌شان به ازای هر میلیون، میلیارد‌ها را به‌دست بیاورند. قضاء و شورای امت از خلیفه مبنی بر اسلام محاسبه می‌کنند، خلیفه و معاونین‌اش را مجبور می‌کنند تا در برابر شریعت تسلیم شوند؛ همان‌گونه که این امر در تاریخ اسلام به‌خوبی ثابت شده است. محیط سیاسی دولت خلافت تمرکز بر اطاعت از الله سبحانه‌وتعالی و رسول‌الله صلی‌الله‌علیه‌وسلم می‌کند. بناءً توسط تطبیق دین حق نیازهای مبرم جامعه و افراد تامین می‌شود. شیوع بیماری ویروس کرونا (کووید 19) اسطوره‌ی رفاه عامه را تحت دهه‌های دردناک نظام جمهوری-سرمایه‌داری آشکار نموده است. فلهذا، اکنون زمانش رسیده تا یک‌بار دیگر ساختار باشکوه خلافت را بر بالای نظام دموکراسی-سرمایه‌داری زوال‌یافته بنا نماییم. الله سبحانه‌وتعالی می‌فرماید:

﴿...فَمَاذَا بَعْدَ الْحَقِّ اِلَّا الضَّلَالُ فَاَنّـٰى تُصْرَفُوْنَ﴾

[یونس: 32]

ترجمه: ...آيا سوای حق جز گمراهی است‌؟ پس چگونه بايد از راه به در برده شويد؟‏

دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر – ولایه پاکستان

مترجم: داکتر زکریا

 

ادامه مطلب...

امر به اطاعت امام، امر به اقامۀ وی است!

از عبدالله بن عمرو بن عاص رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود:

«مَنْ بَايَعَ إِمَامًا فَأَعْطَاهُ صَفْقَةَ يَدِهِ وَثَمَرَةَ قَلْبِهِ، فَلْيُطِعْهُ إِنِ اسْتَطَاعَ، فَإِنْ جَاءَ آخَرُ يُنَازِعُهُ فَاضْرِبُوا عُنُقَ الْآخَرِ»

(رواه‌المسلم، کتاب‌الاماره، باب وجوب الوفاء ببيعه‌الخلفا)

ترجمه: هر که با خلیفۀ مسلمین دست داده به رضا و رغبت با وی بيعت کرد، بايد تا حد توانش از او اطاعت کند؛ اگر شخص ديگری آمد و در امر خلافت با وی منازعه کرد، گردن دومی را بزنيد.

توضیح حدیث

این حدیث دو مطلب مهم را به طور جدی بیان کرده است. نخست بیعت با خلیفۀ مسلمین و دوم اطاعت از خلیفۀ مسلمین، که اطاعت نیز مرتبط به بیعت می‏باشد؛ یعنی زمانی از حاکم اطاعت جایز است که در بین او و بین مردم حتماً بیعت شرعی صورت گرفته باشد. بیعت شرعی آن است که برای حکم به کتابِ الله سبحانه و تعالی و سنت رسول الله صلی الله علیه وسلم باشد. بنابرآن‌چه گفتیم، بالای حکام امروزی مسلمانان، حدیث شنیدن و اطاعت کردن هرگز صدق نمی‌کند؛ پس این حکام اهلیت بیعت شرعی را ندارند، به دلیل این‌که:

 به کتابِ الله سبحانه و تعالی و سنت رسول الله صلی الله علیه وسلم حکم کرده نمی‏توانند؛ یعنی صلاحیت و توانایی آن را ندارند؛ چون به اختیار خود نیستند و از طرف کفار برای‌شان اجازه داده نمی‌شود.

برعکس، قوانین غربی (ساختۀ دست بشر) را بالای امت اسلامی تحمیل و تطبیق می‏نمایند؛ حتی قوانین غربی را، به مردم اسلامی معرفی می‌کنند، غالباً به غرض این‌که در قدرت موجوده باقی بمانند.

ای مسلمانان!

بدون شک امر به اطاعت امام یا خلیفۀ مسلمین امر به قیام و ثبات آن می‌باشد؛ زیرا الله سبحانه وتعالی ما را به فرمان‌برداری کسی‌که وجود نداشته باشد، امر نمی‌کند؛ هم‌چنان جنگ با کسی‌که با امام نزاع می‌کند، دلالت بر دوام موجودیت آن می‌نماید و آن‌چه را ما از حکام غیرشرعی و نبودن حاکم شرعی می‌بینیم بر ما لازم است تا با همه توان و قدرت دست داشته خود در ایجاد حاکم شرعی بکوشیم؛ زیرا حکام امروزی ما همه حاکمان زمان جبریه هستند که آن‌ها را رسول الله صلی الله علیه وسلم مذمت نموده است؛ البته آن‌ها کسانی هستند که غرب کافر ایشان را گماشته است تا به نفع کفار، احکام آن‏ها را بالای امت تطبیق نمایند. بناءً بر امت لازم است تا در خلع نمودن قدرت و سلطه از آن‏ها سعی وتلاش نمایند و دستورات جدایی دین از سیاست آن‏ها را حریق نموده و محدودیت‌های غیرواقعی‌که قانون سایکس پیکو برای اولاد این امت واحد به جا گذاشته است دور نمایند، تا این‌که امت همان سلطه و قدرت واحد خود را دریافت نموده و بالایش خلیفۀ واحد حکمرانی نماید.

یا الله، ما را با آمدن خلافت راشده بر منهاج نبوت که در آن وحدت مسلمانان نهفته باشد، مستفید گردان و از آن‌ها، مصایب و بلاها را دور نما! یا الله، زمین را به نور وجۀ کریمت منور گردان! اللهم آمین، آمین! 

خلاصه

امر به طاعت امام یا خلیفۀ مسلمین در حقيقت امر به نصب و اقامۀ وی است و امر به جنگيدن در مقابل کسی‌که با امام منازعه کند، قرينه بر جزم در حفظ وی به حيث خليفۀ واحد است.

ادامه مطلب...

بهره‌گیری غرب و آمریکا از استعمار و استثمار ملت‌ها

خبر:

براساس آن‌چه /دانشگاه «جانز هاپکنیز»، شام روز سه شنبه اعلان نمود:ه است "دولت آمریکا مرگ 865 تن را در جریان 24 ساعت اخیر به علت مبتلا بودن به ویروس کرونا را ثبت کرده است که این بلندترین آمار بدست آمده در طول یک‌روز در این کشور می باشد." رهبر ایالت کنتیکت گفته است که فعلا ذخیرۀ استراتژیکی ملی امریکا از کمک های طبی «خالی می باشد». (فرانس 24) 

تبصره:

فشار های کرونا از میزان مصیبت انسانی‌ پرده بر داشت که نظام سرمایه‌داری در جریان عمل‌کرد دولت های سرمایه‌داری استعماری و حشی در چند دههۀ از نابودی توجه به صحت و بهداشت بشر و مصرف کردن سرمایه ها و ثروت ها برای استعمار ملت ها، از خلال حمله های نظامی بزرگ و مصرف کردن آن به امور اقتصادی و فرهنگی‌‌که در استثمار و برده‌گیری ملت ها برای پر کردن کار خانه ها و به دست آوردن ثروت ها و مواد خام برای بشریت به ارمغان آورده است.

فشار کرونا با عجله آمد تا از عمق بی توجهی به زندگی بشر، عدم توانائی برای بهداشتصایشان و موجود نبودن ۀ بهداشت حقیقی در اولیت کاری سیاست‌مداران در غرب استعمار گر، پرده بر دارد. این بی توجهی و این گرایش مادی استعماری را به نام خالی بودن ذخیره های استراتیژی ملی امریکا از کمک های طبی در میانۀ بحران کرونا و عدم کفایت تجهیزات تنفسی و بستر های لازم برای معالجه مریضان در شفاخانه ها امریکا و اروپا و تمام شدن ماسک های وقایوی و مواد لازم برای ضدعفونی کردن بهانه کردند.

بدون شک که این حالت بسیار زشت نظام بهداشتی در دولت های غربی، دلیل کاملی بر رویکرد های مادی و استعماری کینه توزانۀ این نظام ها است که سرمایه‌های میلیونی را برای جنگ های شان به مصرف می رسانند. به حرکت آوردن کشتی های بزرگی جنگی و هزاران ارتش و پرتاب کردن موشک های بالاتر از توان در صدر اولویت های کاری شان است. در حالیکه رعایت بهداشت و حمایت نظام صحی محل مناقشات سیاسی و گفت‌وگو های انتخابی، همیشه گی بوده است این بدین خاطر است که نظام بهداشتی به نظام های غربی استعمارگر که اندیشۀ مادی بر آنان چیره شده، به هیچ‌چیز جز نفت و سرمایه ارزش قایل نمی شوند و برای زندگی بشر و مشکلات صحی، روحی، معنوی و اقتصادی شان هیچ ارزشی قایل نمی باشند، فایدۀ نمی رساند.

بدون شک بهره جوئی غرب در جنگ ها و حمله های نظامی برای تسلط بر نفت و دیگر ثروت های ملت های مظلوم زیر آتش استعمار، سبب شده تا از غرب و حکومت های آن وحش سرمایه‌داری بسازد که در بهداشت صحی و نگهداری زندگی بشر و تأمین زندگی با کرامت برای شان هیچ بهرۀ مادی قابل ارزشی را نمی بیند.

از این رو بهره جوئی امریکا و غرب همیشه در استعمار ملت‌ها با اشکال مختلف نظامی و فرهنگی صورت گرفته و همیشه سعی شده تا از طریق برنامه ها، معاهدات و دیگر روش ها بتواند بر ملت های مورد تهاجم به کمک مزدورانش از حکام سرزمین های اسلامین ها و دیگر سرزمین ها سیطره‌اش را تحمیل نموده و هم‌چنان می‌کوشد توسط با استفاده ازجدا سازی جامعه ها، ضعیف سازی نیروی فرهنگی شان برای به برده‌گیری آنان، استعمار سرزمین ها و غارت سرمایه های شان را آسان گرداند. طوری‌که معاهده سیداو، تغییر منهج ها، معاهدۀ های حقوق طفل و زن و تبلیغ دیموکراسی و سکولاریستی به عنوان دین جدید در این چهار چوب جریانی است برای نقشۀ استعمار گران پیرامون سیطره بر ملت‌ها و گرفتن سلاح فرهنگی شان که ایشان را در مقابل بردگی و غارت سرمایه های شان محفوظ نگه می دارد.

بدون شک کوشش های امریکا و غرب استعمار گر برای حرکت سریع همراه فشار های کرونا و به مصرف رساندن مال های زود هنگام جهت تلاش برای پوشاندن کوتاهی هایش در محافظت مردمانش و در تحمل مسئولیت های جهانی اش از انتشار وباء، گندیدگی نظام سرمایه‌داری پلید را هرگز پوشانده نمی تواند؛ همین‌گونه رویکرد های استعماری، وحشی، مادی اصیل و ریشه‌ دار در ذات نظام سرمایه‌داری را که امریکا و غرب به آن سخت باور دارد را مخفی ساخته نمی‌تواند و تمام این تلاش ها و اجراآت به صورت استثنائی و صحنه سازی بوده و بر خاسته از درون نظام سرمایه‌داری خبیث، نیست. بهداشت صحی بشر و کار کردن برای تأمین زندگی شان برای داشتن یک زندگی باکرامت و شایسته از اولویت های نظام سرمایه‌داری نیست که در سرپرستی بشر و محافظت زندگی شان هیچ بهره جوئی مادی ارزش‌مند و بی ارزشی را نمی بیند که چون جنگ ها، انداختن بمب ها، نا بودی، پخش و نشر سکولاریزم و به بردگی گرفتن ملت‌ ها سزاوار بهره گیری حقیقی باشد که در نزد امریکا و غرب به عنوان بهره جوئی حقیقی باقی می ماند و ارزشی است که امریکا و غرب مجرم به آن ادامه می دهد تا اینکه امت اسلامی با تأسیس خلافت راشده بر منهج نبوت مانع آن شود.

بدون شک امت اسلامی دارای رسالت جهانی عادل و سرچمشه گرفته از عقیدۀ اسلامی که وحی پروردگار جهانیان آن را آورده است تنها امت‌ی است که دارندۀ نظامی مراعات‌کنندۀ حالات انسانی می باشد. ‌انسان را به دیدۀ انسان نگریسته و راه حل های حفاظتی برای بشر براساس مسئولیت‌اش در قبال بشر ارائه می کند. نظام بهداشتی در اسلام از ارزش های روحی، انسانی و اخلاقی بلند می باشد و بر زندگی بشر محافظت کرده، مصالح شان را مراعات می کند؛ چنان مراعاتی‌که آنان را از زندگی با کرامت بهره مند گرداند. نظام و حاکمیت خلافت، بهداشت صحی را برای رعیتش با صرف نظر از دین، نژاد و رنگ های شان تقدیم نموده؛ زیرا رعایت حالات انسان در ذات و محور کارکرد های سیاسی برای دولت خلافت و رویکرد های سیاسی او واقع شده است. خلافت دولت مالیاتی خراجی نیست و همین‌طور دولت استعماری نیز نمی باشد؛ بلکه دولت متوجه و رعایت‌کنندۀ رعیتش و تمام بشریت می باشد و دولتی است دارای رسالت و رحمتی برای تمام جهانیان. طوری‌که با حمل و دعوت به سوی اسلام، بشریت را از تاریکی های نظام سرمایه‌داری به سوی نور اسلام و عدالت بیرون می گرداند.

حالا وقت آن رسیده است تا امت اسلامی نظام و حاکمیت عادلانه اش را به کار اندازد (نظام خلافت بر منهج نبوت) تا برای زمین، نور اسلام و عدالت قوانین اسلامی را که ضامن بهداشت حقیقی برای مسلمانان و تمام بشریت است، برگرداند حالا وقت آن رسیده است تا توان‌مندان و افسران ارتش و رهبران شان بر مزدوران غرب و آنانی‌که بر گردن های امت بلند شده اند هجوم آورده، آنان را از ریشه بر کنند و خلافت راشده بر منهج نبوت را تأسیس نمایند زیرا انتظار آن طولانی شده و زمان تأسیس آن فرا رسیده است.

نویسنده: دکتور مصعب ابو عرقوب

مترجم: احمد صادق امین

 

ادامه مطلب...

حصول قدرت در زندگی گناه‌آلود، استدراج است!

از عقبه بن عامر رضی الله عنه روایت است که رسول الله صلی الله علیه وسلم فرمود:

«إِذَا رَأَيْتَ اللَّهَ يُعْطِي الْعَبْدَ مِنْ الدُّنْيَا عَلَى مَعَاصِيهِ مَا يُحِبُّ فَإِنَّمَا هُوَ اسْتِدْرَاجٌ» ثُمَّ تَلَا رَسُولُ اللَّهِ صَلَّى اللَّهُ عَلَيْهِ وَسَلَّمَ (فَلَمَّا نَسُوا مَا ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ أَبْوَابَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى إِذَا فَرِحُوا بِمَا أُوتُوا أَخَذْنَاهُمْ بَغْتَةً فَإِذَا هُمْ مُبْلِسُونَ)

(رواه احمد)

ترجمه: هرگاه مشاهده کردید که الله متعال برای بندۀ ظالم و نافرمان‌اش آن‌چه از مال، دارایی و قدرت دنیا را که آن بنده دوست دارد می‌دهد، بدانید که آن در حق وی استدراج (یک نوع مهلت دادن) است.

آن‌گاه پیامبر صلی الله علیه وسلم به طور استشهاد این آیه را تلاوت نمود:

﴿فَلَمَّا نَسُوا مَا ذُكِّرُوا بِهِ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ أَبْوَابَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى إِذَا فَرِحُوا بِمَا أُوتُوا أَخَذْنَاهُمْ بَغْتَةً فَإِذَا هُمْ مُبْلِسُونَ﴾

[الأنعام: 44]

ترجمه: «هنگامی‌که آنان دستور الهی را كه به ايشان تذكر داده شد فراموش كردند، ما هم درهای همه‌چيز را به روی آن‌ها گشوديم تا به نعمت (یا قدرتی) كه به آن‌ها داده شد، شادمان و مغرور شدند، ناگهان آن‌ها را (برای مواخذه) گرفتيم و يک‌باره نااميد شدند.»

شرح حديث

یکی از قوانین الله سبحانه و تعالی که با افراد یا اقوام وملت‏ها برخورد می‌کند، قاعدۀ «استدراج» است؛ یعنی هنگامی‌که افراد یاگروهی در معصیت و گناه مبتلا شوند، آخرت و قوانین الهی را فراموش کنند، الله متعال از ایشان ناراض می‏شود و بعضی اوقات به آن‌ها مهلت می‏دهد و برای اندک مدتی به آن‌ها نعمت‌ها، آسایش و قدرت دنیا را می‏دهد تا این‌که در آن آسایش و قدرت، مست، مدهوش و مغرور شوند و بیش‌تر نافرمانی کنند و در نهایت مورد سخت‌ترین عذاب و مواخذۀ الله متعال قرار می‏گیرند که این امر در اصطلاح خاص شریعت (استدراج) گفته می‏شود؛ پس حال رهبران و حکام ما چه خواهد بود که شب و روز دیوانه‌وار در پی به دست آوردن قدرت هستند تا توسط قدرت‌شان پلان‌ها و قوانین کفری را در سرزمین‌های اسلامی نهادینه سازند.

خلاصه حدیث

هرگاه افراد یا گروهی را دیدید که قوانین الله متعال را فراموش کرده از کفار پیروی می‏کنند و زندگی‌شان پر از گناه است با وجود این، نعمت‌ها، آسایش و قدرت دنیوی برای‌شان داده شده و از آن در راه معصیت و گناه استفاده می‏کنند، بدانید که الله متعال به آنان مهلت داده تا چاق و فربه شوند و سرانجام هیزم یا درگیران دوزخ شوند.

ادامه مطلب...
  • نشر شده در فقهی

(ترجمه)

پرسش

السلام عليكم ورحمت الله وبركاته!

آیا برای مسلمان جواز دارد که در بیمۀ اجتماعی اشتراک نماید؟

پاسخ

علیکم السلام ورحمت الله وبرکاته!

اشتراک در بیمۀ اجتماعی‌که دولت برای کارمندان خود و یا نهاد‌های خاص برای کارگران خود الزامی می‌سازند، این نوع اشتراک برای کارگران و یا کارمندان درست است؛ چون: یک بخش از مزد کارمند همراه با دولت و یا بخش‌های خاص وضع می‌گردد. دولت و یا صاحب کار در برابر اخذ برخی از اندازۀ معاش، معالجۀ کارمندان را به دوش می‌گیرد.  پس این نوع اشتراک جائز بوده؛ اگرچه  صاحب کار یک جزء دیگری را اضافه نماید، تمام‌اش درست می‌باشد؛ چون: این خدمات، جزء از مزد کارمند به شمار می‌رود.

اما اگر هدف‌تان نهاد‌های خاصی باشد که برای بیمۀ اجتماعی بنا شده باشند؛ نه برای کارمندان دولتی و یا نه برای کارمندان مووسسات خاص که یک حصه‌ای از مزدشان قطع می‌شود؛ بلکه مووسسات خاصی ایجاد می‌گردد و برای مردم اعلام می‌دارند، کسی می‌خواهد در بیمۀ اجتماعی اشتراک نماید، باید ماهوار پول پرداخته نماید و در عوض هرگاه مریض شد، معالجه‌اش می‌نماییم. پس این نوع اشتراک جواز ندارد؛ چرا که در آن جهالتی نهفته است که مرض غیرمعلوم بوده که چه وقت می‌آید، آیا مرض شدید می‌باشد و یا خفیف؟ پس این نوع عقد باطل بوده، جواز ندارد.

برادرتان عطاء بن خلیل ابوالرشته

مترجم: احمد جبیر نوری

 

ادامه مطلب...

ناله‌های امریکا در زیر فشار کرونا

(ترجمه)

خبر:

وزارت دفاع امریکا )پنتاگون( از افزایش شمار مبتلایان به ویروس کرونا در بین کارمندان خود گزارش داد؛ درحالی‌که وزارت خارجۀ امریکا نیز از مبتلاء شدن بسیاری از کارمندانش به این ویروس خبر داد. این درحالی‌ست که شمار تلفات از اثر ویروس کرونا در امریکا، طبق آمار پوهنتون/دانشگاه «جانز هاپکینز» امریکا، به 3415 مورد افزایش یافته است و هم‌چنین در این احصائیه، آمار کلی مبتلایان به ویروس کرونا مجموعاً 166214 مورد ثبت شده است. مقامات آمریکایی از موج دیگری از ویروس کرونا هشدار می‏دهند که در جریان تابستان سال جاری به آمریکا حمله‏ور خواهد شد. (جزیره نت)

تبصره:

در این روزها، یاد امریکا به صورت غم‌انگیز در سر زبان‌ها است؛ چون: ویروس کرونا در آن‌جا شیوع نموده تا به شدت در آن صدمه وارد نماید. کم‌تر از دو هفته قبل رئیس جمهور امریکا این ویروس را دست‌کم گرفت و گمان می‌کرد که جز یک ضرر اندکی، آسیبِ دیگری رسانده نمی‏تواند. او فکر می‌کرد که توقف پروازهای‏ هوایی در آینده از اروپا و چین می‏تواند مانع صدمات این ویروس خطرناک و غیرمنتظره شود؛ اما با تشدید حرارت، شیوع این مرض در امریکا بالا رفت و صدها مریض روانۀ بیمارستان‌ها/شفاخانه‌ها شدند، تاجائی‌که منجر به بیکاره شدن نظام صحی امریکا شد. هم‌چنان بسیار زود امریکا به حالت ترس و وحشت رسید، تاجائی‌که رئیس جمهور آن از طریق تماس‏های تلفنی با رئیس جمهور چین و روسیه به دل‌جویی آنان پرداخت تا بدین منوال هواپیماها/طیاره‌های کمکی بشردوستانه به شکل سریع که حامل دستگاه‌های تنفسی مصنوعی می‏باشند، برایش برسد.

 رئیس جمهور امریکا به سرعت حالت اضطرار ملی را اعلام نمود و براساس آن برای نخستین‌بار در تاریخ امریکا به چاپ یا صدور اوراق خزانۀ جدید، به ارزش 2.2 تریلیون دالر پرداخت. این یک مقداری است که می‏تواند اقتصاد امریکا را از طریق ارث بردن‌اش از بدهی‏ها/قروض و سقوط پول آن به هلاکت برساند. ارتش امریکا به سرعت کشتی‏های بزرگ جنگی خود را برای علاج بیماران/مریضان فرستاد؛ مخصوصاً در نیویورک که ویروس کرونا در آن‌جا نسبت به مناطق دیگر صدمۀ بیش‌تری وارد نموده است. هم‌چنین ارتش امریکا اعمار صدها بیمارستان/شفاخانۀ صحرایی را جزء پروژۀ خود اعلام نمود. این درحالی‌ست که مردم با یک‌دیگر از سقوط بخش طبابت در آن‌جا سخن می‏رانند؛ طوری‌که پرستاران/نرس‌ها به دلیل نبود و نیازشان به عایق پوششی پلاستیکی که ارزش آن از یک تا سه دالر بیش‌تر نیست، به پوشیدن خریطه‏های آشغال روی آورده‌اند.

   در این حالت اضطراری، آمریکا فرماندهان ارشد نظامی خود را در جاهای مستحکم و استوار عین همان جاهایی‌که در ایام جنگ سرد، وقتی شرایط بحرانی و داغ می‌شد و انتظار جنگ هستوی می‏رفت که در آن حالت در آن‌جا پناه می‏بردند، قرار داده است. همۀ این آمادگی‏ها برای این است که ارتش امریکا در عدم حضور و چشم‌دید سیاسیون‌شان، رهبری کشور را تا آن هنگام که ویروس آن‌ها را بکشد، بدوش گیرند.

با همۀ این اقدامات و وضع ناتوان پزشکی/طبی شدید که بالای امریکا حمله‏ور شده است؛ چنان‌که قبلاً بالای اروپا حمله‌ور شده بود؛ یقیناً که عیب و فساد سیاسی‌که بر خدمت سرمایه‌داران استوار بود، نمایان گردیده است. حتی سیاست‏های نجات مالی بخش کوچکی از آن به خاطر حمایت از خانواده‌های امریکایی که وظایف‌شان را از دست داده‌اند، تعلق می‏گیرد. درحالی‌که جزء کلی 2.2 تریلیون دالر آن به خاطر مصالح شرکت‏های بزرگ مثل شرکت بوئینگ در نظر گرفته می‌شود. اما سوال بزرگی‌که امریکایی‌ها امروز می‏پرسند این است که: «فایدۀ نظام سرمایه‌داری قاتل و مستعمری‌که تمام انرژی‏های مردم را به خاطر خدمت به سرمایه‌داران بزرگ امریکایی مهار می‏کند چیست؟ امریکا از کدام عظمت سخن می‏راند؛ درحالی‌که دولت آن نمی‏تواند ماسک و دستگاه‏های تنفسی را فراهم کند؟ و به کدام هدف مردم بیش‌ترین مالیات اموال‌شان را به دولتی می‏پردازند که بحران کرونا ثابت کرد که آن دولت اصلاً آمادۀ خدمت برای مردم امریکا نیست؟! بلکه فقط این دولت آمادۀ این است که مرگ را به وسیلۀ کشتی‏های جنگی، طیارات/هواپیماها، هواپیما‏های بدون سرنشین و موشک‏ها منتشر نماید.»

این امریکا است که امروز با یک بحران فراگیر متلاشی می‏شود، همانی‌که فکر می‌کرد بزرگ‌ترین دولتی است که می‏تواند جهان را از هم‌چو بحران‏ها رهایی بخشد!

امید می‏رود کسی‌که دروس تاریخ را می‏خواند درک نماید که این فساد بزرگ در نظام سرمایه‌داری و در دولت امریکا به طور کلی متلاشی شدن و خروج آن را از عرصۀ بین‌المللی سرعت می‏بخشد و به شکل طبیعی جای خود را به دولت مبدئی‌ای می‏دهد که تمام خواسته‌اش نجات دادن عالم از هم‌چو بحران‏هاست. دولتِ مبدئی‌ای‌که قبل از آن بحران‌های نظام سرمایه‌داری وجود داشت که مردمش را خفه می‏نمود و بعد از روی کار آمدن آن دولت، نوری به وجود می‌آید که به واسطۀ آن تمام مردم جهان را هدایت می‏نماید، دولت خلافت راشده بر منهج نبوت به زودی تأسیس خواهد شد، باذن الله سبحانه و تعالی.

نویسنده: بلال التمیمی

مترجم: محمد مزمل

 

ادامه مطلب...

کنفرانس آنلاین بین‌المللی زنان؛ "آیا نقاب برابری جنسیتی ازبین رفته‌است؟!"

(ترجمه)

یوم شنبه، ۴ اپریل/آوریل ۲۰۲۰ م، بخش زنان دفتر مطبوعاتی مرکزی حزب‌التحریر میزبان یک کنفرانس بین‌المللی آنلاین با عنوان "پکن +۲۵؛ آیا نقاب برابری جنسیتی ازبین رفته‌است؟" می‌باشد. این رویداد شامل سخنرانی اعضای زنان در حزب‌التحریر از سرزمین‌های فلسطین، ترکیه، اندونزی، تونس، استرالیا، لبنان و انگلیس خواهد بود و به زبان‌های انگلیسی، عربی، ترکی و اندونزیایی برای مخاطبان بین‌المللی پخش می‌شود. این کنفرانس در صدر یک کارزار جهانی سه هفته‌ای در این زمینه قرار دارد که از پشتیبانی گستردۀ بین‌المللی برخوردار می‌باشد.

سال ۲۰۲۰ م، بیست و پنجمین سال‌گرد اعلامیۀ پکن و بستری برای اقدام است؛ سندی جامع که توسط سازمان ملل در چهارمین کنفرانس جهانی‌اش در مورد زنان در سپتامبر ۱۹۹۵ م در پکن چین تهیه شد. این طرح به عنوان بهترین برنامۀ نظری برای توانمندسازی زنان و دختران در سطح بین‌المللی مورد استقبال قرار گرفت. هدف‌اش پیش‌برد حقوق و بهبود زندگی زنان در سراسر جهان از طریق ایجاد "برابری جنسیتی" در همۀ حوزه‌های زندگی بود. این اعلامیه توسط ۱۸۹ کشور، به‌علاوۀ اکثریت دولت‌های سرزمین‌های اسلامی، که موافقت‌شان را برای اجرای این تعهدات در سرزمین‌های خود پذیرفته‌اند، به تصویب رسید.

در طول چندین دهه، موضوع "برابری جنسیتی" که در این بیانیه و سایر موافقت‌نامه‌های بین‌المللی زنان وجود دارد، به سرعت در درون ملل تبلیغ شد و اساس بسیاری از سیاست‌ها و قوانین ملی راجع به حقوق زنان را شکل داد، که در نتیجه به حذف بسیاری از احکام اجتماعی و خانوادگی اسلام منجر شد. با این حال، ۲۵ سال از اعلامیۀ بستر اقدام پکن و دستور کار فشرده‌اش برای پیش‌برد علت "برابری جنسیتی" در سطح جهان می‌گذرد، اما نه‌تنها وعده‌های توانمندسازی و بهبود زندگی زنان برای تودۀ کلان زنان در سرزمین‌های اسلامی تحقق نیافته، بلکه به‌حال زنان هیچ جای دنیا نیز فایده نکرده‌است. در حقیقت، میزان خشونت، فقر، ناامنی، استثمار، قاچاق جنسی، بی‌عدالتی و ستم‌گری که زنان در بسیاری از کشورها با آن روبرو هستند، کاهش نیافته‌است و همانند وضعیت آموزش و صحت/بهداشت سرزمین‌های‌شان درحال بدتر شدن است.

علاوه بر این، بدون شک برابرسازی نقش‌های مردان و زنان، فشار و بدبختی بیشتر را برای زنان به همراه داشته‌است؛ از جمله مجبور شده‌اند تا نان‌آور خانواده‌های‌شان باشند، هم‌چنان باعث ایجاد اختلاف‌نظر روی مسئولیت‌های‌شان شده، از ارزش نقش منحصر به فرد زنان به عنوان مادر کاسته و منجر به چشم‌پوشی از حقوق کودکان شده‌است.

بنابراین، این کنفرانس در صدد برجسته کردن ماهیت نادرست روایات غالب مربوط به "برابری جنسیتی" و ادعاهای آن در مورد پیش‌برد حقوق و رفاه زنان و پیشرفت ملل است. در این کنفرانس دلایل عدم موفقیت سیاست‌ها و قوانین برابری جنسیتی در بهبود بخشیدن به زندگی زنان توضیح داده می‌شود، همان‌گونه که در مورد دلایل مبدأی و نظام‌مند خیلی از مشکلاتی‌که زنان با آن‌ها مواجه اند شفاف‌سازی خواهد شد. هم‌چنان این کنفرانس، ضمن افشای دستور کار حیله‌گرانۀ اعلامیۀ پکن و سایر موافقت‌نامه‌های بین‌المللی زنان – که در صدد اصلاح و لغو قوانین اجتماعی و خانوادگی اسلامی در سرزمین‌های اسلامی می‌باشد، در خصوص زمینه‌های مبدأی گسترده‌تر و اهداف انتشار جهانی فمینیسم و برابری جنسیتی نیز اشاره خواهد کرد؛ همانند اقدامات حکومت‌های سکولار منطقه تا از تحقق این دستورالعمل و تأثیرات زیان‌آوری که بر زنان، واحد خانواده و جامعه داشته‌است حمایت کنند.

برعلاوه، این کنفرانس به نقص‌ها و نارسایی‌های اهداف راهبردی این اعلامیه در حوزه های نگران‌کنندۀ مختلفی، شامل آموزش و تعلیم زنان، زنان و اقتصاد و زنان و درگیری‌های مسلحانه خواهد پرداخت. از همه مهم‌تر این‌که این کنفرانس نشان می‌دهد که چگونه اسلام و نظام سیاسی آن – یعنی خلافت بر منهج نبوت – یک طرح منحصر به فرد و جامع از اصول واضح، قوانین و نظام‌ها را برای ارتقای جایگاه زنان در جامعه، رعایت حقوق‌شان، حفاظت از آنان در برابر آسیب‌ها و بلندبردن معیار زندگی‌شان مجسم می‌کند؛ به‌علاوۀ این‌که از دسترسی‌شان به کیفیت بالای آموزش و مراقبت‌های صحی/بهداشتی اطمینان می‌یابد و دولت را به پیشرفت حقیقی‌اش می‌رساند.

این کنفرانس به ساعت ۱۱ قبل‌از ظهر به وقت مدینه (۹ قبل‌از ظهر به وقت لندن) به روز شنبه، ۴ اپریل/آوریل ۲۰۲۰ م آغاز خواهد شد.

صفحۀ کارزار:‌ http://www.hizbuttahrir.today/en/index.php/hizbuttahrir/19097.html

صفحۀ فیس‌بوک: www.facebook.com/WomenandShariah2

لینک کنفرانس: https://youtu.be/2AU5-7j_ufI

داکتر نسرین نواز

رئیس بخش زنان دفتر مرکزی مطبوعاتی حزب‌التحریر

مترجم: امیر حسام

ادامه مطلب...

درخصوص بحران ویروس کرونا

(ترجمه)

گسترش همه‌گیر ویروس کرونا و پیامدهایش، پرده از شکاف‌های بزرگ نظام سرمایه‌داری و نظام جامعۀ لیبرال برداشته‌است. به‌مجردی‌که این ویروس در ولایت/استان هوبی چین شیوع یافت، تکان‌های شدیدی به بازارهای مالی بین‌المللی وارد شد. در عرض چند هفته، ۴۰ درصد از شاخص بورس اوراق بهادار آلمان (DAX) سقوط کرد و از ۱۷.۳ به ۸.۴۴۲ کاهش یافت. با افزایش شمار مبتلایان، حرکت اقتصادی و زندگی عادی در آلمان تقریباً متوقف شد، چنان‌که صدراعظم آلمان به‌تاریخ۱۸ مارچ/مارس ۲۰۲۰ م گفت: «از زمان وحدت آلمان، نه، از زمان جنگ جهانی دوم، ملت‌مان هیچگاه با چنین چالشی مواجه نشده‌است که تا این حد نیازمند اقدامات مشترک و واحد باشد.»

چندی بعد، حکومت فدرال تصمیم به بستن تمامی نهادهای آموزشی و دوکان‌هایی گرفت که در تأمین منابع اساسی سهم نداشتند. هم‌چنان، محدودیت عبور و مرورها و ممنوعیت کانسرت‌های عمومی، تجمعات و ارتباط مستقیم بین مردم، تماماً با تهدید مجازات سخت به اجرا گذاشته شد. هنگامی‌که شرکت‌های بین‌المللی مانند مرسدنس، فولکس‌واگن و بی ام دبلیو تصمیم به بستن کارخانه‌های‌شان گرفتند، بسیاری از شرکت‌های کوچک و میانه را ترس یک ورشکستگی کامل فراگرفت. مطابق برآوردهای وزارت کار، در نتیجۀ این بحران، شمار افراد بی‌کاری‌که جیرۀ امنیت اجتماعی دریافت می‌کنند، به ۱.۲ میلیون تن افزایش خواهد یافت. اولاف شولتز، وزیر مالیه/دارایی، در ۲۱ مارچ/مارس از اختصاص میلیاردها دالر بستۀ کمک مالی برای جبران رکود اقتصادی خبر داد. هم‌چنان او از قصد حکومت برای افزایش قرضه/وام به ۱۵۶ میلیارد یورو و ایجاد یک چتر نجات مالی به ارزش ۶۰۰ میلیارد یورو خبر داد. سرانجام، بانک فدرال آلمان در گزارش ماهانه‌اش به‌تاریخ ۲۳ مارچ/مارس اعلام کرد که: «نمی‌توان جلو رفتن به یک رکود قابل ملاحظه را گرفت... در مقابل این وضعیت، رشد اقتصادی با ابهامی بی‌سابقه تعیین می‌شود.»

دستگاه صحی/بهداشتی آلمان نیز بنابر این واگیری طی چند هفتۀ دیگر در خطر جدی اتمام امکانات قرار خواهد گرفت. جرالد گاس، رئیس جامعۀ شفاخانه‌ها/بیمارستان‌های آلمان، برآورد کرده‌است که به‌زودی همۀ ۲۸۰۰۰ تخت مراقبت رزرو(ذخیره) خواهد شد. او از این حقیقت که مسئولین دولتی به قدر کافی در بخش کلینیکی و بالینی شفاخانه‌ها/بیمارستان‌ها سرمایه‌گذاری نکرده‌اند، انتقاد کرد. برمبنای اطلاعات نهاد شفاخانه‌ها/بیمارستان‌های آلمان، تخمیناً ۱۷۰۰۰ مواد مراقبتی در مراکز صحی/بهداشتی موجود است و این‌که از هر چهار بیمارستان، سه بیمارستان در جستجوی پزشک می‌باشد. ایالت راین – وستفالیای شمالی با بیش‌ترین مبتلایان، دارای شدیدترین وضعیت را دارد. ریاست بیمارستان رین – وستفالیای شمالی انتقاد کرده‌است که تجهیزات پیشگیرانه در اکثر مراکز صحی/بهداشتی تنها برای ۱۴ روز کفایت می‌کند. وی با انتقاد از این حقیقت که مسئولیت‌ها به‌شکل خودکار به دیگر احزاب سپرده شدند، گفت: اتحادیه مسئولیت‌ها را به ایالت‌ها واگذار می‌کند، ایالت‌ها این مسئولیت را بر دوش شفاخانه‌ها/بیمارستان‌ها می‌گذارند و به‌همین ترتیب ادامه دارد. مبنی بر بیانیۀ این ریاست، مشکل دستگاه صحی/بهداشتی آلمان این است که بر اساس مؤثریت اقتصادی استوار است و این‌که در ۴۰ درصد شفاخانه‌ها خسارت به ثبت رسیده‌است. هم‌چنان، این نظام مصیبت‌بار صحی/بهداشتی، شکنندگی زنجیره‌های منابع بین‌المللی را نشان می‌دهد. کارل جوسف لاومان، وزیر صحت/بهداشت رین – وستفالیای شمالی باید علناً به این واقعیت اقرار می‌کرد که این وضع در ۸ مارچ/مارس به‌وجود آمده‌بود، قبل از آن‌که اوضاع بدتر شود.

حتی ستون فقرات اتحادیۀ اروپا، منطقۀ شنگن، نیز در خطر وجودی ناشی از بحران ویروس کرونا قرار دارد. اکنون برعلاوۀ آلمان، نزدیک به ۱۲ کشور اروپایی دیگر نیز در داخل بازار مشترک، تفتیش/بازرسی مرزی انجام می‌دهند و انتقال رایگان اجناس و افراد را متوقف کرده‌اند. این اقدام منجر به ده‌ها کیلومتر تراکم ترافیک در مرزهای بین‌المللی بازار مشترک شد، چنان‌که در مرز آلمان – لهستان به شصت کیلومتر رسید!

ویروس کرونا باری دیگر میزان شکنندگی نظام اقتصادی سرمایه‌داری را به جهان نشان داد. نیروهای بازار که توزیع بهینۀ منابع را مدیریت می‌کنند، برای سومین بار در جریان دو دهه، پس از بحران مالی سال ۲۰۰۸ م و بحران یوروی ۲۰۱۰ م، شکست خورده‌اند. حکومت‌ها مجبور شدند تا یک‌بار دیگر به‌منظور حفظ بازار آزاد در مقابل فروپاشی گام‌های عملی بردارند، اگرچه در تناقض با اساس‌نامۀ آرمانی سرمایه‌داری قرار دارد. بنابراین، واضح شد که منطق مؤثریت اقتصادی، دستگاه معافیت جامعه را شدیداً تحت تأثیر قرار داده‌است. اگر شرکت‌ها، نهادهای آموزشی و حتی شفاخانه‌ها/بیمارستان‌ها بر اساس حداقل یا حداکثر حاکمیت امکان‌پذیری اقتصادی عمل کند، پس تنها‌ یک تکان کوچک کافی است تا کل نظام‌های زیربنایی را مختل کند. بنابر راه‌اندازی مبنای توسعه و منطق پیش‌بینی بازارهای مالی، شاخص‌های منفی اقتصادی مستقیماً بر اقتصاد واقعی تأثیر گذاشته و قدرت مخرب‌شان را در شکل ورشکستگی پایه و بی‌کاری گسترده آشکار کرده‌است. به‌خاطر جهانی‌سازی، که منجر به یک بازار شدیداً به‌هم پیوسته ناشی از افزایش تجارت بین‌المللی، دارایی و فعالیت سرمایه‌گذاری شده‌است، کل اقتصاد جهانی بیش‌تر به خطرهای منظم شباهت یافته‌است. بنابراین، یک واگیری می‌توانست به یک بحران اقتصادی بین‌المللی بدل شود که انجام‌اش تاهنوز مجهول است.

این واگیری، نظام لیبرال جامعه را نیز تکان داده‌است. اتخاذ این اقدامات پیشگیرانه باعث شده‌است مردم از آزادی‌هایی‌که قانون اساسی تضمین می‌کند، شدیداً محروم بمانند. استفن گیوسپ، پروفیسور فلسفه در پوهنتون/دانشگاه فریه در برلین، می‌گوید: «من انسداد کامل حومه‌ها و شهرها را بسیار مشکل‌زا درمی‌یابم... در واقع، تجاوز از آزادی جامعه، آزادی فرد را ازبین می‌برد، اما مشکل در محروم کردن مردم از این آزادی‌ها بنابر دلایل کاملاً سیاسی و سازمانی است.» اما بزرگ‌ترین مشکل از نگاه جامعۀ لیبرال این است که آنان در این بحران مکلف اند زندگی مردم را سامان دهند! بنابر نبود امکانات و مواد در بخش صحت، پزشکان باید مریضانی را کمک کنند که احتمال بهبودی‌شان بالا است و دیگران را به حال خودشان رها کنند. تصویری‌که سیکولریزم از بشر و جامعه در اذهان مردم ترسیم کرده‌است – این‌که فرد به گروه پاسخگو نیست و زیر نظم‌اش نمی‌باشد – ناکامی‌اش را در وضعیت کنونی که نیازمند تلاش‌های گروهی است نشان می‌دهد، که در مقابل خواهان آمادگی برای قربانی‌های انفرادی می‌باشد. واضح شده‌است که این ساختار مبدأی جامعه‌ای که دولت مشروعیت‌اش را محض به‌خاطر پاسداری از آزادی‌های افراد بدست می‌آورد یک دروغ خطرناک است که واقعیت بشریت را در حالات عادی و اوضاع بحرانی نشان نمی‌دهد.

حزب‌التحریر – کشورهای آلمانی زبان از آلمان‌ها می‌خواهد تا از این حادثه برای بازنگری اصولی جامع استفاده کنند. چنین نظام شکننده‌ای، مبنی بر توانایی اقتصادی خیالی و رشد مطلق، جامعه را به قعر زمان می‌فرستد و در حل درست مشکلات مردم ناکام خواهد بود. تنها نظامی‌که مطابق واقعیت و موافق فطرت بشر باشد، راهی برای خروج از این چرخۀ بی‌خودی و بیداری دردآور در زمین حقیقت فراهم می‌کند. این اسلام است که انسان‌ها را در کوره‌اش ذوب و یکجا کرد، و ثبات اقتصادی و انتظامی‌شان را برای ۱۳۰۰ سال در دولت اسلامی تأمین کرد.

﴿وَمَا أَرْسَلْنَاكَ إِلَّا رَحْمَةً لِلْعَالَمِينَ﴾

(انبیاء: ۱۰۷)

ترجمه: ما تو را جز برای رحمت جهانیان نفرستادیم.

دفتر مطبوعاتی حزب‌التحریر – کشورهای آلمانی زبان

مترجم: محمد حارث پویا

ادامه مطلب...
  • نشر شده در فقهی

(ترجمه)

پرسش:

 السلام علیکم ورحمة الله وبرکاته!

امیدوارم تا اندازه عورت زن برای زن را در پرتو دلیل شرعی به شکل کامل و واضح بیان دارید و هم‌چنان وجه استدلال کسانی‌که آن (محل عورت زن برای زن) را میان ناف و زانو می‌دانند و به همین ترتیب وجه استدلال کسانی‌که آن‌ را همانند عورت زن برای محارم، محل زینت خوانده اند را نیز توضیح دهید.

پاسخ:

وعلیکم السلام ورحمة الله وبرکاته!

در رابطه به محل عورت زن برای زن، دو دیدگاه فقهی با استدلال زیر وجود دارد:

یکم: بعضی از فقها بدین نظر اند که عورت زن برای زن همانند عورت مرد برای مرد، یعنی میان ناف و زانو می‌باشد.

دوم: عورت زن برای زن، تمام بدن به استثنای اعضایی‌که عادتاً برای آرایش می‌باشد، مانند: سر، جای تاج، روی، جای سرمه، گردن و سینه، جای گردن بند، گوش، جای گوشواره، بازو، جای بازو بند، بند دست، جای دست‌بند، انگشتان، جای انگشتر، ساق‌پای، جای پای‌زیب و پای، جای حنا.

به غیر از جای‌هایی‌که زن معمولاً از آن‌ها برای زینت خودش استفاده می‌کند، بقیه بدن زن برای زن، همه عورت است؛ یعنی تنها میان ناف و زانو عورت نمی‌باشد. دلیل بر این مدعا قول الله متعال است که می‌فرماید:

﴿...وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا مَا ظَهَرَ مِنْهَا ۖ وَلْيَضْرِبْنَ بِخُمُرِهِنَّ عَلَىٰ جُيُوبِهِنَّ ۖ وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ إِلَّا لِبُعُولَتِهِنَّ أَوْ آبَائِهِنَّ أَوْ آبَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ أَبْنَائِهِنَّ أَوْ أَبْنَاءِ بُعُولَتِهِنَّ أَوْ إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي إِخْوَانِهِنَّ أَوْ بَنِي أَخَوَاتِهِنَّ أَوْ نِسَائِهِنَّ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَانُهُنَّ أَوِ التَّابِعِينَ غَيْرِ أُولِي الْإِرْبَةِ مِنَ الرِّجَالِ أَوِ الطِّفْلِ الَّذِينَ لَمْ يَظْهَرُوا عَلَىٰ عَوْرَاتِ النِّسَاءِ ۖ (سوره نور آیه 31)

ترجمه: زینت و آرایش خود جز آن‌چه قهراً ظاهر می‌شود (بر بیگانه) آشکار نسازند و باید سینه و بر و دوش خود را به مقنعه بپوشانند و زینت و جمال خود را آشکار نسازند، جز برای شوهران خود یا پدران یا پدران شوهر یا پسران خود یا پسران شوهر یا برادران خود یا پسران برادران و پسران خواهران خود یا زنان خود (یعنی زنان مسلمه) یا کنیزان ملکی خویش یا مردان اتباع خانواده که رغبت به زنان ندارند یا اطفالی‌که هنوز بر عورت و محارم زنان آگاه نیستند (و از غیر این اشخاص مذکور احتجاب و احتراز کنند).

پس همه آنان می‌توانند موی، گردن، جای بازوبند، پای‌زیب، گردن‌بند و دیگر جای‌هایی‌که محل آرایش می‌باشند، ببینند؛ چون الله متعال می‌فرماید: ﴿وَلَا يُبْدِينَ زِينَتَهُنَّ﴾ یعنی زینت و آرایش خود (جای آن‌ها را) ظاهر نسازند.

هم‌چنان در آیه محارم در سوره نساء این موضوع تذکر یافته است؛ بناءً دیدن به جای‌های آرایش و زینت در میان زنان جایز بوده و دیگر قسمت‌هایی‌که محلی برای آرایش نیستند، برای آن‌ها عورت می‌باشد.

نظر به دلیل، این قول نزد ما راجیح است و ما آن‌ را قول راجیح گفتیم؛ چون بعضی‌ها عورت زن برای زن را مانند عورت مرد، میان ناف و زانو می‌دانند.

برادرتان عطاء بن خلیل أبو الرشته

مترجم: عمر موحد

ادامه مطلب...
Subscribe to this RSS feed

سرزمین های اسلامی

سرزمین های اسلامی

کشورهای غربی

سائر لینک ها

بخش های از صفحه