El-Raye Gazetesi

Amerika ve Yahudilerin İran’a Karşı Savaşındaki Gelişmeler

Üstad Esad Mansur’un Kaleminden

ABD, beslemesi Yahudi varlığıyla birlikte 28/2/2026 günü İran'a saldırısını başlattığında, savaşın süresini dört gün olarak belirlemişti. Zira Amerika, rejimin başını ve ön saflarında yer alan sorumluları vurur vurmaz, ikinci safın teslim olup kendi şartlarına boyun eğeceğini sanmıştı; tıpkı Venezuela’da cumhurbaşkanını kaçırıp Cumhurbaşkanı yardımcısının da kendisine teslim olduğunda yaptığı gibi. Ancak bu gerçekleşmedi; zira İran dimdik durdu ve bu saldırıya karşı koydu; hatta Trump’ın, liderin atanmasına müdahil olacağını ve Hamaney’in oğlunu istemediğini söylemesiyle küstahlığı daha da arttı fakat umudu boşa çıktı.

New York Times gazetesi, 12/3/2026 tarihinde bilgili kaynaklara dayandırarak, “Trump ve danışmanları, üst düzey liderliğin öldürülmesinin daha pragmatik liderlerin ortaya çıkmasına ve bunların savaşı sona erdirmeye çalışmasına yol açacağı konusunda güvenlerini korudular” diye belirtti. Nitekim bunu, 10/3/2026 tarihinde savaş bakanı Hegseth kabul ederek şöyle demişti: "Onların tepkisinin mutlaka tam olarak bunun olacağını beklediğimizi söyleyemem."

Dört günün ardından Trump, savaşın sonuçlanmasının iki hafta, belki de dört hafta süreceğinden bahsetti. Zira Trump, özellikle önümüzdeki sonbaharda Kongre ara seçimleri yaklaşırken, durumun daha da kötüleşip iç politikada kendisine zarar vermeden önce bu savaşı bitirmek istiyor.

Siyasette genelleme yaparak kıyaslamada bulunmak yanlıştır; zira her devletin ve her olayın kendine özgü koşulları ve bağlamları vardır; ayrıca bir olayı kendi koşullarından ve bağlamından soyutlamak da aynı şekilde yanlıştır

Ancak kibir ve küstahlık Trump'ın gözünü kör etmiştir; tıpkı 2001'de Afganistan'a ve 2003'te Irak'a saldırdığında Cumhuriyetçi selefi oğul Bush'un gözünü kör ettiği gibi ve tıpkı 1992'de Somali'ye saldırdığında baba Bush'un gözünü kör ettiği gibi. Zira onlar, askeri güçlerine, ekonomik hegemonyalarına, diğerlerinin küstahlıklarına sessiz kalmasına, hatta kendilerine ortak olmalarına güveniyorlar. Bu nedenle Sovyetler Birliği döneminde olduğu gibi hiçbir büyük devletin onlara karşı çıkmaması sayesinde her ülkede tek başlarına hareket edebiliyorlardı. Bu yüzden o dönemde Amerika, 1961'den 1991'de Sovyetler Birliği'nin dağılmasına kadar onu hesaba katmış ve onunla uzlaşmak için çalışmıştı. Nitekim çöküşünden sonra uluslararası arenada tek başına kalmıştır.

Savaş üçüncü haftasına girerken Trump, hedeflerinden geri adım atmaya başladı ya da bunları gerçekleştirdiğini iddia ederek savaşı durdurmak istediğini açıkladı; bu hedefler arasında İranlıların nükleer silaha sahip olmasını ve uzun menzilli füzeler geliştirmesini engellemek ve İran halkının yönetimi ele geçirmesi yer alıyordu.

İran, petrol üretimi üzerinde etkisi olan Körfez ülkelerindeki petrol tesislerini vurmaya başladı ve dünya enerji kaynaklarının yaklaşık %20’sinin geçtiği Hürmüz Boğazı’nı kapattı. Bunun üzerine hem Amerika'da hem de dünya genelinde arzların azaldığı ve fiyatların yükseldiği küresel petrol krizi ortaya çıktı. İran'ın petrol tesislerine yönelik saldırılarını tırmandırmasıyla birlikte yeniden yükselmeye başlayan petrol fiyatlarını dizginlemek için stratejik petrol rezervlerinden rekor miktarda petrol piyasaya sürülmesi de işe yaramadı.

Trump açıklamalarda kafa karışıklığı yaşamaya başladı ve 11/3/2026 günü "Savaş yakında bitecek... İran'da hedef alınabilecek neredeyse hiçbir şey kalmadı" dedi. Bu, savaşı durdurmaya yönelik bir adım gibi olup savaşın petrol arzı üzerindeki etkisinden dolayı giderek artan bir hayal kırıklığı yaşadığı ortaya çıktı; zira şöyle dedi: “Petrol tankerlerinin mürettebatları biraz cesaret göstermeli ve Hürmüz Boğazı’ndan geçmelidir.” Aslında onlardan hayatlarını Amerika için tehlikeye atmalarını istiyor ama onlardan hiçbiri bu cesareti göstermiyor. 14/3/2026 günü, diğer ülkelerden müdahale ederek kendisine yardım etmelerini ve Hürmüz Boğazı'nı açmalarını talep etmeye başladı. Nitekim demokrat senatör Chris Murphy, sosyal medya üzerinden onu şu şekilde ifşa etti: “Trump yönetiminin Hürmüz Boğazı için hiçbir planı yok ve burayı güvenli bir şekilde nasıl yeniden açacağını bilmiyor.” Bu, Trump yönetiminin kapalı oturumda planlarını Kongre’ye sunmasının ardından geldi.

New York Times da onu şöyle diyerek ifşa etti: "Trump seçeneklerini incelerken, bunların arasında İran’a karşı askeri bir saldırı başlatmak ve onu kendi şartlarına göre bir anlaşma imzalamaya zorlamak da vardı; zira ABD Enerji Bakanı Chris Wright 18/2/2026 tarihinde, yaklaşan savaşın Orta Doğu’daki petrol tedarikini aksatacağından veya enerji piyasalarında kaos yaratacağından endişe duymadığını söylemişti." Bu, Yahudiler ve Amerika’nın Haziran 2025'te İran’a karşı saldırısına ya da 12 Gün Savaşı olarak bilinen olaya kıyasla yapılmıştır. Zira şöyle bir eklemede bulunmuştur: “Geçen Haziran ayında İran'a yapılan “İsrail” ve Amerikan saldırıları sırasında piyasalarda sınırlı bir dalgalanma yaşanmış, petrol fiyatları biraz yükselmiş, ardından tekrar düşmüştü.”

Trump, belki kendisine yardım eder umuduyla Rus mevkidaşı Putin’i aramak zorunda kaldı. Kremlin danışmanı Yuri Uşakov, "Putin'in Trump'a İran savaşını hızlı bir şekilde durdurmaya yönelik öneriler sunduğunu" ve bunun "Trump’ın talebiyle gerçekleşen ve yaklaşık bir saat süren 9/3/2026 Pazartesi günü yapılan bir telefon görüşmesi" sırasında olduğunu belirtti. Bunun akabinde Trump, "Putin ile olumlu bir telefon görüşmesi yaptığını ve Amerika'nın Rus petrolüne uygulanan yaptırımları hafifletme yoluna gideceğini" açıkladı.

İran Dışişleri Bakan Yardımcısı Mecid Revançi şunları söyledi: "Ateşkesi sağlamak için daha fazla saldırı yapılmamasını şart koşuyoruz. Çin, Rusya ve Fransa dahil olmak üzere birkaç ülke ateşkes konusunda bizimle iletişime geçti."

Görünüşe göre Amerika, kendisini bu çıkmazdan kurtaracak ve sanki zafer kazanmış gibi görünmesini sağlayacak şekilde savaşı durdurmak için İran'la müzakere etmek üzere Rusya ya da başka bir ülke aracılığıyla bir kanal açmaya yönelmiştir. Ancak belki de böyle bir durum ortaya çıkmayabilir ve onun kaderi de, özellikle İran'ın, bölgedeki üslerine ve petrol tesislerine ve Yahudi varlığının iç kesimlerine füze saldırılarını sürdürmesi halinde tıpkı oğul Bush’un kaderi gibi olabilir.

Böylece Yahudi varlığının, ABD ile birlikte gerçekleştireceği hızlı saldırının, başının öldürülmesiyle rejimin düşeceği ve savaşın hızla sonuçlanacağına dair umutları boşa çıktı. İran'ın (Amerika ve Yahudi varlığının) saldırılarına verdiği sert tepkiye şaşırdılar; ayrıca İran füzeleri nedeniyle büyük zararlar meydana gelmiştir.

Görünüşe göre İran, Filistin'i kurtarabilecek güce sahip ancak bunu bir hedef haline getirmemiştir. Oysa Gazze'deki mücahitler Yahudi varlığına baskın düzenlediğinde ve Suriye'de cephede yer aldığında bunun için elinde bir fırsatı vardı. Ancak İran, ABD'nin savaşı genişletmeme yönündeki mesajlarına kulak verdi; ta ki ABD onu Suriye'den çıkarana ve Lübnan'daki partisinin güçlerini vurana kadar.

Nitekim İran, Amerika'nın yörüngesinde dönmenin ve onun mesajlarına kulak vermenin, varlığını korumak ve güçlendirmek, bölgesel nüfuzunu genişletmek, nükleer silah üretmek ve füze endüstrisini geliştirmek için bir garanti olacağını sanmıştı. Ancak Amerika bunları sınırlamak ve İran’ı tabi bir devlet haline getirmek istedi.

Bizler İran'dan, karma cumhuriyet rejiminden, dar görüşlü vatancılıktan ve mezhepçi asabiyetten vazgeçip Hilafeti ilan etmesini, İslam beldelerini birleştirmeye çalışmasını, Filistin'i kurtarmasını ve her yerdeki Müslümanlara yardım etmesini beklemiyoruz. Oysa şayet bunu yapsaydı, Amerika bölgede üslerini kuramaz, Yahudi varlığı ayakta kalmaya devam edemez ve kendisi de bu saldırıya maruz kalmazdı; ama İran Gazze konusunda yapacağını yapmıştır; zira Gazze halkı onun yardımını beklerken, bölgedeki diğer ülkeler gibi İran da onları yüzüstü bırakmıştır.

Bu savaş, Müslümanların, Nübüvvet Minhacı üzere Hilafet Devleti olan devletlerini kurduklarında Amerika'yı yenilgiye uğratabileceklerini ve Yahudi varlığını ortadan kaldırabileceklerini kanıtlamıştır; bu nedenle Müslümanların bu devletin kurulması için çalışanlara yardım etmeleri gerekir.

Kaynak: El-Raye Gazetesi - 591. Sayı - 18/03/2026

Haber - Yorum

Devlet, Batı İçin Bir Vergi Tahsildarına Dönüştüğünde... Mısır Halkına Dayatılan Pahalılık

Haber:

El-Yevm es-Sabi gazetesi, 15 Mart 2026 Pazar günü internet sitesinde, Mısır Cumhurbaşkanı'nın “Mısır Ailesi” iftar yemeği sırasında yaptığı konuşmaya ilişkin bir haber yayınladı; Cumhurbaşkanı konuşmasında, petrol ürünleri fiyatlarının artırılmasına ilişkin karara değindi. Bu kararı haklı çıkarmaya çalışırken halk arasında bir öfke durumunun olduğunu kabul ederek şöyle dedi: “Petrol ürünlerinin fiyatlarının artırılmasına yönelik olumsuz duygular olduğunu biliyorum” ancak bu önlemlerin gerekli olduğunu ve daha sert alternatiflerden kaçınmak için bunun daha az maliyetli seçenek olduğunu vurguladı. Ayrıca küresel durumların sonucunda devletin ciddi mali baskılarla karşı karşıya olduğunu, Mısır'ın her yıl petrol ürünlerine yaklaşık 20 milyar Dolar harcadığını ve ekonominin, bölgesel gerilimler nedeniyle yaklaşık 10 milyar Dolarlık bir kayıp yaşadığına değindiği Süveyş Kanalı gelirleri gibi bazı gelir kaynaklarındaki düşüşten etkilendiğini belirtti.

Yorum:

Bu açıklamalar, ülkeyi yöneten politikaların doğasını ortaya koyduğu gibi Mısır halkının, nasıl da sömürgeci kurumlar ve Batı’nın hegemonyasıyla bağlantılı ekonomik politikaların bedelini ödediğini de ortaya koymaktadır. Mısır’da yaşananlar ani bir ekonomik olay olmadığı gibi insanlara tasvir edildiği üzere devletin iradesi dışındaki faktörlerin doğal bir sonucu da değildir. Aksine bu, onlarca yıl önce başlayan açık ekonomik sürecin bir ürünüdür; zira rejim, o günden beri başta Uluslararası Para Fonu (IMF) olmak üzere ülke ekonomisini Batılı finans kurumlarına bağlamaya karar vermiş ve bu kurumlarda şu bilinen şartlarını dayatmıştır; sübvansiyonların kaldırılması, fiyatların serbest bırakılması, para biriminin dalgalanmasına izin verilmesi ve piyasaların yabancı sermayeye açılması.

Mısır bu sürece girmesinden bu yana büyük ekonomik kararlar, fiilen bu kurumların dayattığı şeylere göre alınır bir hale gelmiştir. Bu nedenle iktidarın söylemlerinde, ekonomik reform, gerekli önlemler ve gerçeklik bize bunu dayatıyor gibi ifadelerin tekrarlanması hiç de şaşırtıcı değildir. Çünkü bu ifadeler, tabi devletlerin kendilerine dayatılan politikaları uygularken kullandıkları olağan bir dilden başka bir şey değildir. Bu nedenle akaryakıt fiyatlarındaki artış, ardından tüm mal ve hizmetlerin fiyatlarındaki artış, bu politikanın doğrudan bir sonucudur. Oysa yakıt, ekonominin can damarıdır; zira onun fiyatı yükseldiğinde ulaşım, üretim ve ticaret maliyetleri de yükselmekte, böylece tüm sektörlerde de fiyatlar alevlenmektedir.

Büyük paradoks, bu politikaların sonuçlarını bütün insanlar üstlenirken, devletin ve yönetici sınıfın herhangi bir gerçek yük üstlenmemesidir. Zira yüksek yakıt fiyatlarının bedelini ödeyenler Mısır halkı olduğu gibi fiyat artışlarıyla karşı karşıya kalanlar ve enflasyon ve para değerinin düşmesi nedeniyle birikimlerinin eridiği kişiler de onlardır.

Ey Kinane'nin askerleri: Mısır'ın Batı'ya nasıl ipotek edildiğini, topraklarının ve şirketlerinin nasıl satıldığını, vergiler ve açlıkla nasıl ezildiğini görmüyor musunuz? Bugün sizler bir yol ayrımındasınız: Ya dininizi hiç sayan, sizi ve ülkenizi yıkan rejimin muhafızları olarak kalacaksınız ya da Allah için O'nun sizden razı olduğu kalkınma yolunda ayağa kalkacaksınız. Haydi Sa’d İbn Muaz, Usame İbn Zeyd ve Selahaddin gibi Allah için hiçbir kınayıcının kınamasından korkmayan adamlar olun ve dininize yardım edin; umulur ki Allah, sizin elinizle zafer ve izzet yazar da ümmetinizin gurur kaynağı olursunuz.

الَّذِينَ إِنْ مَكَّنَّاهُمْ فِي الْأَرْضِ أَقَامُوا الصَّلَاةَ وَآتَوُا الزَّكَاةَ وَأَمَرُوا بِالْمَعْرُوفِ وَنَهَوْا عَنِ الْمُنْكَرِ وَلِلَّهِ عَاقِبَةُ الْأُمُورِ

“Onlar (o müminler) ki, eğer kendilerine yeryüzünde iktidar verirsek namazı kılar, zekâtı verirler, iyiliği emreder ve kötülükten nehyederler. İşlerin sonu Allah’a varır.” [Hac 41]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Mahmud El-Leysî - Mısır

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Kadın Kolları Kampanyası:

Hakiki Değişim Vizyonu

Ramazan ayı, İslam’ın Kur’an ve Sünnetin içerdiği hidayet ve vizyon doğrultusunda dünyayı değiştirmek ve insanlığın sorunlarını çözmek için gönderildiğini hatırlama dönemidir. Bugün İslam Ümmetinin ve tüm insanlığın maruz kaldığı zulümler, haksızlıklar, sayısız krizler ve sorunlar dünyanın her zamankinden daha çok İslam’ın sunduğu başarılı değişim vizyonuna muhtaç olduğunu bariz bir şekilde ortaya koymaktadır. Mevcut devletlerin, küresel kuruluşların, uluslararası kurumların halkların sorunlarını çözecek sahih, sürdürülebilir, başarılı ve doğru çözümler üretemedikleri veya soykırımları, işgalleri ve kitlesel zulümleri durduramadıkları kanıtlanmış bir gerçektir. Dolayısıyla bu mübarek Ramazan ayı Kur’an ve Sünnetin insanlık için ortaya koyduğu gerçek değişim vizyonunu tanıma, bu değişimin nasıl gerçekleştirileceğini ve bu hedefe doğru giderken biz Müslümanlara nasıl bir sorumluluk düştüğünü idrak ve tefekkür etmemizin zamanıdır. Bu Ramazan’da Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Kadın Kolları olarak bu mesele üzerinde duracak ve Müslümanlar olarak kendi nefsimizde, İslam Ümmeti olarak nefsimizde, siyasi partilerimizin, ordularımızın içinde ve devlet düzeyinde bu gerçek değişim vizyonunu gerçekleştirmek için sahip olmamız veya değiştirmemiz gereken niteliklerin neler olduğunu, hedefimizin önündeki engelleri ve bunları aşmanın yollarını ele alacağız.

﴿شَهْرُ رَمَضَانَ الَّذِي أُنزِلَ فِيهِ الْقُرْءَانُ هُدًى لِّلنَّاسِ وَبَيِّنَاتٍ مِّنَ الْهُدَى وَالْفُرْقَان﴾

“Ramazan ayı, insanlara yol gösterici, doğrunun ve doğruyu eğriden ayırmanın açık delilleri olarak Kur'an'ın indirildiği aydır.” [Bakara 185]

#TrueVision4Change

Çarşamba, 01 Ramazan 1447 H - 18 Şubat 2025 M

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi Kadın Kolları

KAMPANYA TANITIM

• 
• 
• 
• 
• 
•  

• 
• 
• 
• 
•  

• 
• 
• 
• 
•  

• 
• 
• 
•  

Etiketler

Linkler:

Allah Celle Celaluhu’nun Yardımıyla İslam Ümmeti ve Onun Güçleri, Amerika’yı Orta Doğu’dan Kovmak İçin Yeterlidir

10 Mart 2026’da Başkan Trump, Amerika’nın İran’a yönelik saldırılarını artırmakla tehdit ederek şöyle dedi: “Herhangi bir nedenle mayın döşenmişse ve derhal kaldırılmazsa, İran için askeri sonuçlar daha önce hiç görülmemiş bir seviyede olacaktır.”

İslam ümmetinin, kibirli Trump’a ordusunun çenesini kırarak cevap vermesinin zamanı gelmiştir! Bugün İslam ümmeti ve güçlerinin, aşağıdaki esaslara göre ümmetin düşmanları olan Yahudi varlığına ve Haçlı Amerika’ya karşı İran Müslümanlarına yardım etmesi gerekir:

1- Cihad'da kısas ilkesi: Allahu Teala şöyle buyurmuştur: فَمَنِ اعْتَدَىٰ عَلَيْكُمْ فَاعْتَدُوا عَلَيْهِ بِمِثْلِ مَا اعْتَدَىٰ عَلَيْكُمْ “Kim size saldırırsa siz de onun size saldırısının misli ile ona saldırın.” [Bakara 194] Müslümanlar, İranlı Müslümanların Yahudi varlığına yönelik saldırılarından dolayı sevindiler. Bu ise yerinde bir sevinmedir; çünkü cihat devam etmekte olup zalim yöneticinin zulmü bile onu geçersiz kılamamıştır. Ancak Yahudi varlığını ortadan kaldırmak ve Amerika’yı kovmak sadece İran Müslümanlarının üzerine vacip değildir; aksine bunlar gerçekleşene kadar bütün ümmetin üzerine vaciptir. Bu nedenle tüm Müslüman ülkeleri ordularını güçleri yettiğince seferber etmesi gerekir. Ümmetin tamamı seferber olur olmaz Amerika, kendisini Müslüman ülkelerinden çekilmeye zorlayacak çok yönlü bir saldırıyla karşı karşıya bulacaktır.

2- Tam kurtuluşa kadar savaşa devam etmek: Allahu Teala şöyle buyurmuştur: وَأَخْرِجُوهُمْ مِنْ حَيْثُ أَخْرَجُوكُمْ “Sizi çıkardıkları yerden siz de onları çıkarın.” [Bakara 191] Dolayısıyla nehirden denize kadar tüm mübarek Filistin toprakları kurtarılana kadar Yahudi varlığına karşı savaşın devam etmesi gerekir ve savaşın, İbrahim Anlaşmaları ve Barış Kurulu da dahil olmak üzere kafirlerle müzakereler için bir zemin olması caiz değildir. Zira müzakereler, Filistin’in büyük kısmını Yahudi varlığına teslim etmenin yoludur; bu nedenle Müslüman ordularının şerî görevlerini yerine getirip Mescid-i Aksa’yı kurtarana kadar savaşmaya devam etmeleri gerekir.

3- Kâfirlerden yardım almamak: Rasul Sallallahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur: لاَ تَسْتَضِيئُوا بِنَارِ الْمُشْرِكِينَ “Müşriklerin ateşiyle aydınlanmayın.” [Ahmed rivayet etti] Ve Sallallahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur: فَإِنَّا لاَ نَسْتَعِينُ بِمُشْرِكٍ “Biz, bir müşrikten yardım almayız.” [Sahih İbn Hibban] Dolayısıyla Rasul Sallallahu Aleyhi ve Sellem Müslümanları, kafir ülkelerden yardım almaktan nehyetmiştir; zira Müslümanlar, kâfirlerin kuvvetleriyle değil kendi teçhizatları, güçleri ve özel otoriteleriyle savaşmalıdır. İslam ümmetinin, Amerika, Rusya ve Çin'i, İslam ve Müslümanlarla savaşan, başkalarını da onlarla savaşmaları için destekleyen kâfir devletler olarak görmesi gerekir. Bu nedenle savaşta veya barış müzakerelerinde yardım tekliflerini reddetmek gerektiği gibi ümmetin, karar alma bağımsızlığını yeniden kazanması ve cihatta muazzam maddi kaynaklarına ve cesur evlatlarına güvenmesi gerekir. Dolayısıyla ümmetin, İran liderliği de dahil olmak üzere herhangi bir liderliğin, pragmatizm yalanını yeniden canlandırma ve kâfir devletlere müminler aleyhine bir yol verme girişimlerine karşı direnmesi gerekir. Bu yüzden sadece Allah Celle Celaluhu’dan korkan birinin, savaş alanında kazanılan şeyi müzakere masalarında kaybetmesi korkunç bir suçtur.

4- Biatin ve Hilafetin vacip olması: Nebi Sallallahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur: وَمَنْ مَاتَ وَلَيْسَ فِي عُنُقِهِ بَيْعَةٌ مَاتَ مِيتَةً جَاهِلِيَّةً “Kim boynunda biat halkası olmadan ölürse cahiliye ölümüyle ölmüş olur.” [Müslim rivayet etti] Müslümanların başındaki mevcut yöneticiler gibi zalim bir yöneticinin altında cihadın caiz olmasına rağmen mevcut yöneticilerin İslam’ın emrettiği şekilde seferber olması olası değildir. Bilakis onlar, orduları iki yıldan fazla bir süredir frenlediler ve şimdi de Yahudi varlığının işgalini genişletmek için zemin hazırlıyorlar. Bu nedenle İslam ümmetinin, mevcut yöneticilerini devirmesi ve Nübüvvet Minhacı üzere Hilafeti kurması gerekir. Zira her asırda bir Halifeye biat etmek şerî bir vacip olup Hilafetin yokluğunun azami süresi üç gün ve üç gecedir. Ancak 105 yıldan fazla hicri yıl geçmiş ve Hilafetin yokluğu, cihad da dahil olmak üzere birçok farzın yokluğuna neden olmuştur.

6- Yardım, Allah katındandır: Allahu Teala şöyle buyurmuştur: يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا إِنْ تَنْصُرُوا اللَّهَ يَنْصُرْكُمْ وَيُثَبِّتْ أَقْدَامَكُمْ “Ey iman edenler! Eğer siz Allah’ın dinine yardım ederseniz Allah da size yardım eder ve ayaklarınızı sabit kılar.” [Muhammed 7] Olası sonuç veya diğerlerine gelince; şerî vaciplerin ve maddi hazırlıkların yerine getirilmesinin ardından İslam ümmeti, yardım konusunda sadece Allah Celle Celaluhu’ya güvenmelidir. Amerika pahasına krizden yaralanmak için Çin, Rusya ve Avrupa’nın oynadığı rol de dahil olmak üzere kafirlerin tuzağını ve Amerika'nın, acımasız bir yıpratma savaşının ortasında İran'daki ajanlarını darbeye kışkırtma çabalarını püskürtecek olan sadece Allah Celle Celaluhu'nun yardımıdır. Bu nedenle askerleri geceleri zafer için dua eden İslam ordusu, şafak vakti düşmana saldırırlar ve düşmanı yenilgiye uğratırlardı.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Musab Umeyr – Pakistan