Haber-Yorum

Her Kim Vatancılık Temelinde İran ve Gazze’deki Müslümanlara Yardım Etmeyi Reddederse, Cehennemdeki Yerini Hazırlasın

Haber:

20 Mart 2026 tarihinde Pakistan ordusu medya kanadı, "Askeri İmtiyaz ve Haydari Nişanı sahibi, Genelkurmay Başkanı ve Savunma Kuvvetleri Komutanı Mareşal Syed Asim Munir'in, Rawalpindi'de Şii mezhebinden olan din alimleriyle bir araya geldiğini bildirdi; toplantıda ulusal güvenlik konuları ve toplumda uyumu sağlamada alimlerin rolü ele alındı; ayrıca başka bir ülkede meydana gelen olaylar nedeniyle Pakistan'da yaşanan şiddet olaylarına izin verilmeyeceği belirtildi.”

Yorum:

İran’daki Müslümanların Amerikan haçlı seferiyle karşı karşıya olduğu bir dönemde, sayı bakımından dünyanın en büyük ordularından biri olan ve askeri güç açısından yedinci sırada yer alan bir ordunun komutanı, Caferi mezhebine mensup alimleri önemli bir toplantıda bir araya getirdi; zira Pakistan, İran’dan sonra Caferi mezhebine mensup Müslümanların en büyük topluluğuna ev sahipliği yapmaktadır. Bu buluşma, Pakistan'da ABD Büyükelçiliği ve konsoloslukları da dahil olmak üzere sömürgeci kurumlara karşı düzenlenen protestoların ardından gerçekleşti. Çatışmalarda 23 gösterici hayatını kaybetti; göstericilerden 10 tanesi, ABD Konsolosluğu'nun güvenlik görevlilerinin dış duvarı aşanlara ateş açmasının ardından Karaçi Limanı'nda, 11'i Birleşmiş Milletler ofislerinin yakıldığı kuzeydeki Skardu kentinde, 2'si ise İslamabad'da ölmüştür.

Trump İran'a karşı haçlı savaşı ilan ettikten sonra, Pakistanlı yöneticilerin görevi, ABD büyükelçiliğini ve konsolosluklarını derhal kapatmaktı. Zira bu karargahlar, bölgedeki Amerikan casusluk ve askeri destek merkezleri olarak bilinmektedir. Eğer bunu yapmış olsalardı, Müslümanlar protesto etmek zorunda kalmazlardı; ancak gerçekte yöneticiler, sömürgeci güvenlik yapısının koruyucuları olup Munir de, “Pakistan'daki şiddet” hakkındaki sözleriyle bunu kastetmektedir.

“Başka bir ülkede meydana gelen olaylar nedeniyle” şeklindeki sözü ise kokuşmuş bir vatancılık söylemidir! Oysa İslam ümmeti tek bir ümmet olup Müslümanların ülkesi de tektir; dolayısıyla İslam’da ümmetin mafsallarını parçalayan ulusal sınırların hiçbir kıymeti yoktur. Bu yüzden dünyadaki tüm Müslümanlar, Gazze’ye, İran’a veya Lübnan’a yönelik saldırıları gördüklerinde acı çekmektedirler ve bu yüzden acı çekmeleri de gerekir. Munir ve yandaşlarının milliyetçi söylemi fasit bir söylem olup reddedilmesi gerekir; zira bu yöneticiler, Pakistan’daki üniversite öğrencilerini tehdit etmeyi alışkanlık edinmişlerdir; çünkü onlar, Filistin’i sevenlere “Filistin’e gidin” diyorlardı, şimdi de İran’ı sevenlere “İran’a gidin” diyorlar! İşte bu, o iğrenç milliyetçiliğin ta kendisidir.

Müslümanların ülkelerinin vatancılık ve milliyetçilik temelinde bölünmesi caiz değildir; aksine bir İmam veya Halifenin gölgesinde birleşmeleri gerekir. Zira H. 855 yılında vefat eden Bedrüddin el-Ayni el-Hanefi, “Umdetü'l-Kari Şerhu Sahihi'l Buhari” adlı eserinde şöyle demiştir: مَا بَالُ دَعْوَى الْجَاهِلِيَّةِ؟ “Bu cahiliye davası da nedir?” Yani birbirinize, kabilelere göre değil, İslam adına tek bir çağrı ile çağrıda bulunun demektir. Sonra şöyle dedi: مَا شَأْنهمْ؟“Onların durumu nedir/ne oluyor onlara?” Yani onlara ne oldu ve bunu gerektiren şey nedir demektir. Sonra şöyle dedi: دَعُوهَا “Onu (milliyetçiliği) terk edin.” Yani bu sözü bırakın, yani bunu terk edin veya bu davayı terk edin demektir; sonra da terk etmenin hikmetini şöyle açıkladı: فَإِنَّهَا مُنْتِنَةٌ “Çünkü o (milliyetçilik) kokuşmuştur.” Yani bu (milliyetçilik) çağrısı habistir, yani reddedilmesi gereken bir çirkinlik, iğrençlik ve münkerdir; zira milliyetçilik, batıla karşı öfkeyi ve batıl uğruna savaşmayı körükler, bu da cehenneme götürür demektir. Tıpkı hadiste şu şekilde geçtiği gibi: مَنْ دَعَا بِدَعْوَى الْجَاهِلِيَّةِ فَإِنَّهُ مِنْ جِثِيِّ جَهَنَّمَ “Kim cahiliye davasına (milliyetçiliğe) davet ederse o cehennem odunudur.”

Ey Pakistan Müslümanları, alimleri ve silahlı kuvvetleri: Biz İran, Lübnan, Filistin ve Keşmir’deki Müslümanlarla aynı safta dururken, Müslümanların başındaki yöneticiler ise Amerika, Yahudi varlığı ve Hindu devletiyle başka bir safta durmaktadırlar; ama milliyetçilik bizi bölüp zayıflattı, hatta birbirimizi desteklemekten çekinir ve milliyetçiliğin emriyle birbirimizle savaşır bir hale geldik. Artık bizim, köklü bir değişime ihtiyacımızın olduğu açıkça ortaya çıkmıştır; bu değişim sadece yöneticilerle sınırlı kalmamalı, aksine bizzat yönetim sistemini de kapsamalıdır; yani laik ulusal rejimleri ortadan kaldırıp onların yerine yasalarını İslam ümmetinin akidesinden alan bir sistemle değiştirmemiz gerekir ki işte bu, Hilafet sistemidir. Bu yüzden hepimizin, muteber teşrî kaynaklardan istinbat edilmiş anayasa tasarısı da dahil olmak üzere İslami yönetim sistemi için kapsamlı bir plan hazırlayan Hizb-ut Tahrir ile birlikte çalışması gerekir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Musab Umeyr – Pakistan

وَمَا كَانَ لِمُؤْمِنٍ وَلا مُؤْمِنَةٍ إِذَا قَضَى اللَّهُ وَرَسُولُهُ أَمْراً أَن يَكُونَ لَهُمُ الْخِيَرَةُ مِنْ أَمْرِهِمْ وَمَن يَعْصِ اللَّهَ وَرَسُولَهُ فَقَدْ ضَلَّ ضَلالاً مُّبِيناً

“Allah ve Rasûlü bir iş hakkında hüküm verdikleri zaman, hiçbir mümin erkek ve hiçbir mümin kadın için kendi işleri konusunda tercih kullanma hakları yoktur. Kim Allah’a ve Rasûlüne karşı gelirse, şüphesiz ki o apaçık bir şekilde sapmıştır.” ^{[Ahzab 36]}

Ey insanlar için çıkarılmış en hayırlı ümmet! Muhammed SallAllahu Aleyhi ve Sellem ’in Ümmeti, diğer insanlardan ayrı olarak tek bir Ümmet değil midir? Ümmetin oruçta ve bayramda ayrılığa düşmesi, ihtilaf etmesi, parçalanmışlıklarını kökleştirmek ve birliklerini yırtmak demek değil midir?

Müslüman beldelerindeki rejimlerin, Müslümanlar arasında oruç ve bayram hususunda tefrikayı kökleştirmeye ne kadar hırslı olduklarını görmüyor musunuz?

Müslüman beldelerindeki Fetva Kurumlarının, Ezher bünyesindeki İslami Araştırmalar Akademisi’nin fetvasından neden vazgeçtiklerini ve bu fetvayı sitelerinden neden kaldırdıklarını hiç sormadınız mı? O fetva ki, İslam beldelerinde oruç ve bayramın birliğine vurgu yapıyor ve Rasulullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem ’in

صُومُوا لِرُؤْيَتِهِ وَأَفْطِرُوا لِرُؤْيَتِهِ فَإِنْ غُبِّيَ عَلَيْكُمْ فَأَكْمِلُوا عِدَّةَ شَعْبَانَ ثَلَاثِينَ “Hilali gördüğünüz zaman oruç tutun. Hilali gördüğünüzde iftar edin. Eğer hava kapalı olursa, Şa’bân ayını otuza tamamlayın” ^[Buhari] hadis-i şerifi uyarınca; bir beldede hilalin görülmesinin sabit olması halinde bunun tüm Müslümanlar için bağlayıcı olduğu ifade ediliyordu.

Ey insanlar için çıkarılmış en hayırlı ümmet! Hizb-ut Tahrir, Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in

صُومُوا لِرُؤْيَتِهِ وَأَفْطِرُوا لِرُؤْيَتِهِ “Hilali görünce oruç tutun, hilali görünce iftar edin” ^[Buhari] sözüyle amel ederek Müslümanların orucunun da bayramının bir olması gerektiğini benimsemiştir. Hizb-ut Tahrir, işte İslam Ümmetinin diğer insanlardan ayrı olarak tek bir Ümmet olduğu gerçeğini ifade eden bu şer’i hükmü benimsemiştir. Ancak uşak rejimler ve onların borazanları, Hizb’in Müslümanları oruç ve bayramlarında birlik olmaya çağıran bu davetiyle savaşmakta ve Müslümanlar arasındaki ayrılığı körüklemektedirler. Hatta işi o kadar ileri götürmüşlerdir ki, Hizb-ut Tahrir’in oruç ve iftar birliği çağrısını fitne ve tefrika olarak nitelemişlerdir! Halbuki bu, hakkı batıl ile örtmeye ve karıştırmaya çalışan mücrimlerin kadim üslubudur.

وَلَا تَلْبِسُوا الْحَقَّ بِالْبَاطِلِ وَتَكْتُمُوا الْحَقَّ وَأَنتُمْ تَعْلَمُونَ “Hakkı batılla karıştırıp da bile bile hakkı gizlemeyin” ^{[Bakara 42]}

Ey mübarek toprak halkı! Allah’a ve Rasûlü’ne ihanet eden Filistin Yönetimi; Hizb-ut Tahrir’in Şevval hilalinin şer’î bir şekilde görüldüğünü ilan etmesinin ardından tüm borazanlarını seferber etmiş, emniyet birimlerini harekete geçirmiş ve valileri vasıtasıyla demir yumrukla vurma tehditleri savuran tehditkâr açıklamalar yayınlamıştır!

Peki bu telaş neden? Bu sertlik niçin? Neden halkın malını mülkünü talan eden otoritenin yozlaşmış adamlarına karşı aynı telaş ve sertliği göremiyoruz? Neden o valilerin; Filistin halkına saldıran, evlerini ve camilerini yakan, arazilerini gasp edip ağaçlarını söken yerleşimcilere “demir yumrukla” karşılık vereceklerine dair tehditler savurduklarını göremiyoruz? Tam tersine, güvenlik birimlerinin, gazaba uğrayanlar ve onların yerleşimci sürülerinin her hareketinde inlerine saklandıklarını görüyoruz!

Ey insanlar için çıkarılmış en hayırlı ümmet! Düşmanlarınızın en çok korktuğu şey sizin birliğinizdir. Bu nedenle Ümmetimizi parçalamak ve birliğini dağıtmak için ellerinden geleni yapmaktadırlar. Zira bu parçalanmışlık sayesinde kanlarımızı akıtmakta, mukaddesatımızı çiğnemekte ve servetlerimizi yağmalayabilmektedirler. Mescid-i Aksa’nın kapatılması ve namazın engellenmesi, ümmetin bölünmüşlüğünün sonucu değil mi? Gazze’nin yıkılması, halkının açlığa mahkûm edilmesi, hâlâ kuşatma altında olması İslam’ın yokluğu ve ümmetin parçalanmışlığının neticesi değil mi? Lübnan ve İran’ın bombardıman altında olması İslam’ın yokluğu ve Ümmetin bölünmüşlüğünün sonucu değil mi? Artık İslam ümmeti ve orduları için, tek bir lider etrafında birleşme ve safları birleştirme zamanı gelmedi mi?!

Ey insanlar için çıkarılmış en hayırlı ümmet!

إِنَّ اللهَ يُحِبُّ الَّذِينَ يُقَاتِلُونَ فِي سَبِيلِهِ صَفّاً كَأَنَّهُم بُنْيَانٌ مَّرْصُوصٌ “Hiç şüphe yok ki Allah, kendi yolunda, duvarları birbirine kenetlenmiş bir bina gibi saf bağlayarak çarpışanları sever.” ^{[Saf 4]} Peki bu nasıl gerçekleşecek? Bunun yolu nedir? Ümmet nasıl tek bir saf hâlinde, yekpare bir yapı gibi düşmanlarıyla savaşacaktır? Suud ailesi, Ürdün yönetimi veya Sisi rejiminin gölgesi altında bu mümkün mü?

Müslümanlar daha oruçta ve bayramda bile birleşemezken, duvarları birbirine kenetlenmiş bir bina gibi olmamız mümkün mü?

Ey Allah için sevdiğimiz kardeşlerimiz! Hizb-ut Tahrir, sizi orucunuzu ve bayramınızı bir kılmaya, ordularınızı düşman ile savaşta tek bir safta birleştirmeye davet ediyor.

Hizb-ut Tahrir sizi; Müslümanlara zillet, eziklik ve tefrikayı miras bırakan Amerika ve Batı’ya bağımlılıktan kurtulmaya çağırıyor.

Hizb-ut Tahrir, aranızda Nübüvvet Minhacı üzere Raşidi Hilafeti kurmak için çalışmaktadır. Raşidi Hilafet, kelimenizi birleştirecek, dininizi ikame edecek ve insanlığı kapitalizmin karanlıklarından İslam’ın nuruna çıkarmak için bu dini bir hayır ve hidayet risaleti olarak tüm dünyaya taşıyacaktır.

İşte bizim çağrımız budur; bu aynı zamanda Allah ve Rasûlü’nün müminlere yönelik bir çağrısıdır. Allah Subhânehu ve Teâlâ’dan kalplerinizi bu hayra açmasını; böylece hayatınızın, kurtuluşunuzun ve Rabbinizin rızasının olduğu Allah ve Rasûlü’nün emrine icabet etmenizi niyaz ediyoruz.

Allah oruçlarınızı ve ibadetlerinizi kabul etsin, bayramınızı mübarek kılsın. Hamd, âlemlerin Rabbi olan Allah’a mahsustur.

يَا أَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا اسْتَجِيبُوا لِلَّهِ وَلِلرَّسُولِ إِذَا دَعَاكُمْ لِمَا يُحْيِيكُمْ وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ يَحُولُ بَيْنَ الْمَرْءِ وَقَلْبِهِ وَأَنَّهُ إِلَيْهِ تُحْشَرُونَ * وَاتَّقُوا فِتْنَةً لَا تُصِيبَنَّ الَّذِينَ ظَلَمُوا مِنْكُمْ خَاصَّةً وَاعْلَمُوا أَنَّ اللَّهَ شَدِيدُ الْعِقَابِ “Ey iman edenler! Size hayat verecek şeylere sizi çağırdığı zaman, Allah’ın ve Rasûlü’nün çağrısına uyun ve bilin ki Allah, kişi ile kalbi arasına girer. Yine bilin ki, O’nun huzurunda toplanacaksınız. Sadece içinizden zulmedenlere erişmekle kalmayacak olan bir azaptan sakının ve bilin ki Allah, azabı çetin olandır.” ^{[Enfal 24-25]}

Fevzi Lebze (Ed-Diziri)

مِنَ الْمُؤْمِنِينَ رِجَالٌ صَدَقُوا مَا عَاهَدُوا اللَّهَ عَلَيْهِ فَمِنْهُم مَّن قَضَى نَحْبَهُ وَمِنْهُم مَّن يَنتَظِرُ وَمَا بَدَّلُوا تَبْدِيلاً

“Müminlerden öyle adamlar vardır ki, Allah’a verdikleri söze sâdık kaldılar. İçlerinden bir kısmı verdikleri sözü yerine getirmiştir. Bir kısmı da beklemektedir. Verdikleri sözü asla değiştirmemişlerdir.” ^{[Ahzab 23]}

Hizb-ut Tahrir / Tunus Vilayeti, dava taşıyıcısı yiğitlerinden olan kardeşimiz “Ed-Diziri” künyeli Fevzi Lebze’nin vefatını duyurmaktan derin bir üzüntü duyar. Kardeşimiz, H. 27 Ramazan 1447 M. 16 Mart 2026 Pazartesi günü (dün) Hakk’ın rahmetine kavuşmuştur. Merhum, hayatı boyunca kardeşleriyle birlikte hayır sancağını taşımış; sabırla, metanetle ve ihlasla davet yolunda yürümüş, Nübüvvet metodu üzere Raşidi Hilafet’in yeniden ikamesi için yapılan davetin yoluna nur serpmiştir. Ne gördüğü eziyetler onu yolundan çevirebilmiş ne de maruz kaldığı baskılar onun azmini kırabilmiştir. Hastalık onu bitap düşürüp hareketten alıkoyduğunda bile, kalbi Allah’a bağlı kalmış, düşüncesi ise İslam davasının derdiyle meşgul olmuştur.

Allah Subhânehu ve Teâlâ’dan, onu Salihler zümresi arasında kabul buyurmasını, derecesini ‘illiyyîn’e yüceltmesini, geride kalan kederli ailesine, yakınlarına, sevdiklerine ve dava arkadaşlarına sabır, metanet ve ecir ihsan etmesini niyaz ederiz.

إِنَّا لِلَّهِ وَإِنَّا إِلَيْهِ رَاجِعُونَ

“Biz şüphesiz Allah’a aitiz ve şüphesiz O’na döneceğiz” derler.” ^{[Bakara 156]}

Ümmetin ve İnsanlığın Aradığı Gerçek Vizyoner Devlet Adamı

İslam Ümmeti, tüm zulümlere rağmen iki milyardan fazla Müslümanla ve her gün inanılmaz artan insan kaynağıyla, dünyanın en güçlü, donanımlı, cesur ordularına, dünyanın en verimli topraklarına, en bereketli yer altı ve yer üstü zenginliklerine sahip olmasına rağmen işgallere, sömürülere, en ufak bir zulme dahi son verecek siyasi iradeye, etkiye sahip olamıyor.

Sebebi ise gerçek gücün, servetle değil liderlikle elde ediliyor olmasıdır. Gerçekten şu ki; İslam Ümmetini bu duruma mahkûm eden, sahip olduğu tüm avantajlarını, enerjilerini, ümitlerini heder eden, boş sloganlarla ve siyasi mugalatalar ile oyalayarak dünya ve ahirette başarının garantisi olan gerçek değişime ulaşmaktan alıkoyan, hatta İslam’ın ve Müslümanların düşmanlarına olan yakınlıkları, dostlukları ve hizmetleri ile kendini öven, sahte ve abartılı imajlarla süslenmiş, başına musallat olmuş zararlı, zorba, merhamet yoksunu, küfür düzeninin “megalomanyak”, fasit siyasi liderleri ve bekçileridir.

En başta belirtelim; liderlik ile lider aynı şey değildir. Liderlik bir vizyon iken, lider bir vizyonu benimseyip, kendi kişiliğinde cisimleştirerek onunla öncülük edendir. Demek ki gerçek bir vizyona sahip olmayanlar asla lider olmaya da layık değillerdir. Demek İslam Ümmeti liderlere değil, gerçek vizyoner liderliği sahiplenip taşıyan adam gibi devlet adamlarına muhtaçtır.

Gerçek ve sarsılmaz bir vizyonu sadece ve sadece Allah Subhanehu ve Teâlâ sunmuştur. Dolayısıyla İslam’dan başka, İslam’ın dışından olan her türlü “vizyon” iddiası, ancak şahsi hevesleri ve arzuları gerçekleştirmeye yönelik “vehimden” ibarettir ve başarısızlığa mahkûmdur. Nitekim, nice güçlü toplumlar, devletler, ideolojiler gördü bu dünya ama her biri sonunda yok olup gitti. Dün geçerli ilan ettiği hukuku bugün yok sayan, adaleti sadece insanların küçük bir kesimine layık gören, servetleri bir avuç insanın mülkiyetine vererek çoğunluğu yoksulluğa mahkûm eden, ahlak ve edebi sadece sapkın cinsel arzularının kısıtlandığı veya maddi kazancının tehdit görebileceği yere kadar taşıyan (en son delili Epstein olaylarıdır), dünyanın idaresini inhisarına alarak kendisini en üstün ve sonsuz gücün ve başarının sahibi zanneden kapitalist dünya düzeni de bugün can çekişiyor. En baştan itibaren kendi helvadan putlarını (hürriyetler, eşitlik, insan hakları, kadın hakları, çocuk hakları, uluslararası hukuk vs.) yiyerek ancak bugüne dek gelmeyi başarmış olan sömürgeci küfür düzeninin elinde insanlığı kandıracak hiçbir “kapitali” kalmamıştır. Bu düzenin dümenini elinde tutanlar ise, dönüşü olmayan sularda kayaya oturttukları gemiyi terk etmekten aciz, artık kendilerini hayatta tutacak hiçbir şeyleri kalmadığından her zamankinden daha vahşi, adeta kuduz hayvan gibi önüne geçen herkese ve her şeye saldırıyorlar.

İnsanlık tarihi delildir ki vehimler, hiçbir zaman vizyon olamamıştır. Bu vehimler üzerinden inşa edilen liderlikler ise insanlığı kısır döngülerin dişlileri arasında ezerken, kendi kendini yok etmiştir. Bu tarz liderlikler ile insanların işlerini gütmeye soyunanlar ise en fazla firavun, nemrut, zorba, diktatör ve ısırıcı melikler olabilmiş ve yine kendilerinin ve tüm yaratılmışların Rabbi olan Allah’ın gazabına uğrayarak helak olmuşlardır. Vizyondan yoksun düzenleri de kendileriyle birlikte helak olmuştur.

Gerçek, sahih ve başarılı vizyon; İslam’ın ta kendisidir. Bu vizyon başarısının garantisini onu sunan Âlemlerin Rabbi Azîz ve Celîl olan Allah’tan aldığından, kapitalizmde olduğu gibi sadece insanların bir kısmını değil, tümünü huzura götürür; kendisini benimseyen her toplumu sadece maddi bir kalkınmaya değil, ahlaki, insani, kültürel, bilimsel ve herkesin elde edebileceği doğru kalkınmaya götürür. Bununla birlikte, insanları iki günde bir değişen ömür boyu alternatif arayışına terk ederek huzursuz, doyumsuz ve mutsuz bir hayata mahkûm etmez, çünkü Allah’ın olan bu vizyon yine Allah’ın insanoğluna verdiği fıtrata uygundur.

Bu vizyonun başarısı, sadece dünya hayatı ile sınırlı olmayıp ahirette de sonsuz olduğundan, onu sahiplenenler de gerçek vizyonerlerdir. Gerçek vizyonerlerde hiçbir korku, dur durak yoktur; onlar hiçbir korkuya yenik düşmez, fedakârlıkta, sabır ve sebatta sınır tanımazlar. Onlar güç sahibi olarak kendilerini değil Allah’ı gördükleri için büyüklenmenin aksine hayatlarını asıl gücün sahibinin hizmetine adayarak vakarla örnek ve öncü olurlar, bundan dolayı kimseye de boyun eğmez, hedefe varan yolda hiçbir pazarlığa girmez, taviz vermezler.

Gerçek vizyonu sahiplenenler, gerçek vizyonerlerdir. Onları lider kılan şey, karizmaları, paraları, sosyal çevreleri değil, sahiplendikleri vizyoner fikrin liderliğidir. Onlar birbirleri ile rekabet içinde değil, birbirlerini cesaretlendiren, iyiliği emredip kötülükten alıkoyan, birlikten güç alan, daima Allah’ın ipine tutunan ve tutunmaya davet eden şahit ve emin devlet adamlarıdı r.

Vizyoner bir liderliği sahte liderliklerden, dolayısıyla güvenilir lideri, lider görünümlü, aldatıcı megalomanyaklardan ayırt eden en önemli özellikleri kısaca şöyle özetleyebiliriz:

- Yenilikçidirler:Herkesin yaptığını taklit eden değil, tüm insanlık ve dünya için fayda odaklı değer yaratacak, sürdürülebilir gelişme ve kalkınma sağlayan yeni çözümler ve konseptler üretebilen ve bunları hayata geçirebilme becerisi olan seçkin şahsiyetlerdir. Vizyoner bir liderlik, hiçbir zaman, hiç kimseden, hiçbir şeyden etkilenmez, aksine ulaştığı her yeri, her şeyi, her dönemde etkileyendir. Dolayısıyla vizyoner liderliğe sahip kişiler, gayelerini ve hedeflerini ellerinde tutarcasına zihinlerinde tasavvur edebilen, alışılmış ve dayatılan düşünce kalıplarını kabul etmeyen, onlara meydan okuyan ve onları aşan kişilerdir. Dünyevi menfaatler peşinde koşturanların aksine vizyoner liderliğe sahip olan kişiler; eylemlerini tamamen takva, ihlas ve ihsan ile, Allah’a, Müslümanlara ve insanlara hesap vereceğinin bilinci dışında hiçbir plan yapmaz, hiçbir stratejiye ve yola meyletmezler.

- Feraset sahibidirler:Karmaşık ve çok katmanlı bağlantıları anlayabilen, analitik düşünen kişilerde görülen bu haslet, Müslümanda çok farklı bir boyut kazanmaktadır. Feraset, ancak Allah’ın nuru ile bakanda oluşur ve sıradan insanların ileri görüşlülüğünden çok daha öte olan bir yetidir. Allah’ın nuruyla bakan kişi; yüzeysel bilgilerle, cevaplarla yetinmez, her zaman meselelerin derinine iner ve aydın bir bakış ile analiz eder. Elde ettiği bilgileri de Rabbinin koyduğu ölçüler ile değerlendirerek kararlar alır ve bu kararları uygulamaya geçirir. Yani, feraset sahibi vizyoner devlet adamının aksiyon çerçevesi sadece Şer’i hükümlerdir.

- Basiret sahibidirler:Hedef odaklı olmaları, onları günlük, anı kurtaran çözümlerle meşgul olmakla sınırlandırmaz, daha ziyade uzun vadeli hedeflere ulaştıracak, sağlam stratejilere sahip olan sağlam kişilerdir. Basiret sahibi devlet adamının tek sınırı Allah’ın rızası, tek hedefi de ahirette kurtuluşa erenlerden olmaktır. Allah’ın koyduğu hedef ve başarı değerinden başka bir hedef, başka bir değer gözetmeksizin, sadece Kur’an, Sünnet, Sahabenin İcması ve Kıyas ile dünya ve ahiret için başarıyı hedefler. Böylesi bir vizyonun sağladığı basiretli devlet adamı için en büyük zarar, hatta helak nedeni, gaye ve hedefinin dışına düşmektir. Bununla birlikte çevresini de asıl hedefe ulaşmak için motive edebilen, harekete geçirebilen, insanları hedeften alıkoymaya yönelik tehditlere, tehlikelere karşı uyaran, ciddiyet, azim, dürüstlük ile örnek olandır. Halbuki geldiğimiz noktada tüm insanlık; kapitalist ve diğer küfür sistemlerinin “sözde ileri görüşlü” oportünist zihniyetlerinin eliyle çektiği zarar ve yıkımdan ne kadar da yorulmuştur...

Liderlik ile lider arasındaki farkı biraz daha netleştirmek icap etmektedir: Liderlik genelde karizmatik, çevresi ve maddi imkanları güçlü olan kişiden kaynaklı bir fazilet olarak anlaşılmaktadır. Oysa Rabbimiz liderliği Usvet-ul Hasene olan Rasulullah Sallallahu aleyhi ve Sellem’i bile atfetmemiştir. Evet, onu Usvet-ul Hasene ve Âlemlere Rahmet peygamberi olarak adlandırmıştır… Fakat liderliğin kendisini, “Habibim” dediği peygamberine, Rasulüne (sav) bile atfetmemiş, fakat onu vizyoner liderliğin en seçkin, en örnek alınası taşıyıcısı olarak tanımlamıştır.

وَمَا مُحَمَّدٌ اِلَّا رَسُولٌۚ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ الرُّسُلُۜ اَفَا۬ئِنْ مَاتَ اَوْ قُتِلَ انْقَلَبْتُمْ عَلٰٓى اَعْقَابِكُمْۜ﴾ ﴿ “Muhammed ancak bir Rasuldür. Ondan önce de pek çok peygamber gelip geçmiştir. Şayet o ölür veya öldürülürse, ökçeleriniz üzerine eski dininize geri mi döneceksiniz?” [Al-i İmran 144]

Demek ki Âlemlerin Rabbi olan Allah Subhanehu ve Teâlâ, peygamberini örnek olarak almamızı emrederken, onun taşıdığı mesajı -o eşsiz vizyoner liderliği- onun taşıdığı gibi taşımamızı emretmiştir. Zira Rasul (Arapça: رسول), kelime anlamı olarak: “ tasarrufa hakkı olmaksızın, birinin sözünü olduğu gibi bir başkasına bildiren kimse” demektir. Yani Rasul; Allah Subhanehu ve Teâlâ’nın insanları “müjdelemek ve uyarmak vizyonu” ile görevlendirdiği kişilere verdiği unvandır. Buna göre rasuller ölür veya öldürülür ama mesajları kıyamete kadar diri kalır! İslam’a iman eden kişiler ise Rabbimizin ﴾ وَهُوَ الَّذ۪ي جَعَلَكُمْ خَلَٓائِفَ الْاَرْضِ وَرَفَعَ بَعْضَكُمْ فَوْقَ بَعْضٍ دَرَجَاتٍ لِيَبْلُوَكُمْ ف۪ي مَٓا اٰتٰيكُمْۜ ﴿ “Sizi yeryüzünün halifeleri yapan, verdiği nimetlerle sizi imtihan etmek için bir kısmınıza diğerlerinden üstün dereceler veren O’dur.” [En’am 165] diyerek kendilerine yüklenmiş olan bu yüce misyonu Muhammed ur-Rasul’den Sallallahu aleyhi ve Sellem’den miras alarak üstlenenlerdir.

Özetle; İslam Ümmeti sahih bir liderliğe muhtaçtır. Bu liderlik esrarengiz veya icat edilmeyi bekleyen bir hayal, bir vehim değildir. Aksine Âlemlerin Rabbi olan Allah Subhanehu ve Teâlâ bu liderliği insanlığa gönderdiği son peygamberi, son Rasulü olan Muhammed Sallallahu aleyhi ve Sellem’e vahyederek bizlere göstermiştir. Bu liderlik ne ruhani ne felsefi ne bilimsel ne de beşerîdir. Bu liderlik tamamen İslam’ın (Kur’an ve Sünnetin) insanların işlerini siyasa etmesidir. Dolayısıyla her bir Müslüman imanının getirisi olarak bir siyasetçi ve devlet adamıdır.

Hizb-ut Tahrir’in kurucusu, âlim, müçtehit ve siyasetçi Takiyyuddin en-Nebhani (rm) “devlet adamı” kavramını “Siyasi Mefhumlar” adlı kitabında şöyle tarif etmiştir: “Devlet Adamı; icat edici siyasi bir lider, yönetim akliyetine sahip, devlet işlerini idare edebilecek, sorunları çözebilecek, özel ve umumi alakalarda hükmedebilecek kişilerdir. Devlet Adamı, bir yönetici olmasa da yönetim işlerinden bir şeyi deruhte etmese de insanlar arasında bulunabilir.”

Demek oluyor ki; devlet adamı (siyasetçi, İslami vizyonun liderliğini taşıyan Müslüman) aktif siyasi bir kişi olabileceği gibi, görev başındakileri muhasebe eden bir kişi de olmalıdır, İslam Ümmetinin birliğini sağlayan liderliği ikame etmek için çalışan kişi de olmalıdır, Ümmeti ve insanlığı küfür sistemlerinin tehlikelerine, hilelerine karşı uyaran, onları karanlıklardan aydınlığa, bataklıklardan refahın zirvelerine ulaştıran vizyoner mesajın taşıyıcısı, koruyucusu, hatta bizzat cisimleşmiş hali olmalıdır. Zira Ümmet ve insanlık helak edici sahte liderlerden yoruldu, gerçek liderliğin ışığında yönetilmeye, idare edilmeye, başarılı bir şekilde kurtarılmaya, hakkı olan gerçek kurtuluşla huzura kavuşturacak sürdürülebilir başarıya muhtaçtır.

Bunun için en başta İslam akidesinden kaynaklanan siyasi fikirler yerine kapitalist fikir ve çözümlerle yönetme işinden kopmak istemeyen taklitçi, aciz yöneticilerden kurtulup, icat edici vizyoner siyasiler olup el ele vermeye gayret etmeliyiz.

Yine iç ve dış siyasetini sömürgeci ABD, NATO, AB ve BM ile ittifak çizgisinden bağımsız yürütemeyen, esir zihniyetlerden kurtulup Şer’i hükümlerin belirlediği İslami vizyonun gerçek hürriyetiyle yöneten devleti ikame edecek gerçek hür devlet adamları yetiştirmeli ve onları destekleyip güçlendirmeliyiz.

Ümmetin ve insanlığın sorunlarını çözmede İslam akidesinden kaynaklı “mesuliyet ihsasına” ve “liderlik vizyonuna” sahip devlet adamları yetiştirmek için çalışmalıyız. Bu çalışmayı yapmaya muktedir olan yine ancak Allah Subhanehu ve Teâlâ’nın gösterdiği, emrettiği şekilde lider bir kitle, diğer bir ifadeyle lider bir siyasi partidir. ﴾وَلْتَكُنْ مِنْكُمْ اُمَّةٌ يَدْعُونَ اِلَى الْخَيْرِ وَيَأْمُرُونَ بِالْمَعْرُوفِ وَيَنْهَوْنَ عَنِ الْمُنْكَرِۜ وَاُو۬لٰٓئِكَ هُمُ الْمُفْلِحُونَ﴿ “İçinizden hayra çağıran, iyiliği emredip kötülüğü yasaklayan seçkin bir topluluk bulunsun. İşte onlar, doğru ve kalıcı yatırım yapıp kurtuluşa erenlerin ta kendileridir.” [Al-i İmran 104]

Dünyanın ve Ümmetin hâli yamalı çözümlerle değil, ancak köklü bir değişim ile değişir. Bu da İslam ideolojisi üzerine kurulmuş, İslami görüşlere sahip, İslami fikirler, hükümler ile hareket eden İslami siyasi partilerle olur. Zira liderlik şahıslarda değil FİKİRDE olmalıdır. Şahıslar değişse de fikir asla değişmez! Vizyoner bir siyasi partinin ve vizyoner siyasetçilerinin metodu ancak Rasulullah Sallallahu aleyhi ve Sellem’in metodudur, yani Nübüvvet metodu üzere davet çalışmasıdır. Böylesi bir parti ve siyasetçiler/devlet adamları şiarlarını Kur’an’dan aldıkları için onların her halini yakından takip edebilir, onları muhasebe edebilir ve gerektiğinde yine Kur’an ve Sünnet üzere kolayca düzeltebilirsiniz, ki onlar ancak şöyle derler:

﴾ قُلْ هٰذِه۪ سَب۪يل۪ٓي اَدْعُٓوا اِلَى اللّٰهِ عَلٰى بَص۪يرَةٍ اَنَا۬ وَمَنِ اتَّبَعَن۪يۜ وَسُبْحَانَ اللّٰهِ وَمَٓا اَنَا۬ مِنَ الْمُشْرِك۪ينَ ﴿ “De ki: “İşte benim yolum budur: Ben ve bana tâbi olanlar, insanları Allah’a körü körüne değil, basiret üzere, delillere dayanarak ve ne yaptığımızı bilerek dâvet ediyoruz. Allah’ı her türlü noksanlıktan tenzih ederim ve ben, O’na ortak koşanlardan değilim!”” [Yusuf 108]

Başarı imanın genlerine işlenmiş bir hakikattir. ﴾ وَكَذٰلِكَ جَعَلْنَاكُمْ اُمَّةً وَسَطًا لِتَكُونُوا شُهَدَٓاءَ عَلَى النَّاسِ وَيَكُونَ الرَّسُولُ عَلَيْكُمْ شَه۪يدًاۜ ﴿ “İşte böylece sizin insanlığa şahitler olmanız, Rasul’ün de size şahit olması için sizi vasat/lider bir ümmet kıldık.” (Bakara 143)

Burada “şahitler” kelimesi ile vizyoner siyasetçinin en önemli vazifesi tarif edilmektedir. Şâhit kelimesinin bir anlamı da “gözetim altında tutmadır”. Buna göre bütün insanları gözetim altında tutma görevini Allah Subhanehu ve Teâlâ İslam Ümmetine vermektedir. Yani Allah Subhanehu ve Teâlâ, İslam Ümmetinin bütün insanları kontrol etme gücünde olmasını murat etmektedir. İslam Ümmetini her türlü taşkınlıktan, haddi aşmaktan, zulmetmekten alıkoyan ise Rasulullah Sallallahu aleyhi ve Sellem’in Ümmet üzerindeki şahitliği, yani gözetimi ve kontrolü altında olmasıdır. Rasulullah Sallallahu aleyhi ve Sellem bu vazifesini İslam Ümmeti üzerinde vahyi anlatarak ve uygulayarak yerine getirmiş ve kıyamete kadar taşınması ve canlı tutulması gereken bir miras olarak bırakmıştır. Velhasıl, tüm insanlık acilen İslam Ümmeti’nin vizyoner liderliğine muhtaçtır ve bu liderliği hasretle beklemektedir. Bu liderliğin yeniden inşa edileceğini Allah Subhanehu ve Teâlâ vadetmiş, Rasulü Sallallahu aleyhi ve Sellem de müjdelemiştir.

Özetle, Mü’min karamsar olmasını gerektirecek hiçbir neden yoktur. Aksine vizyon sahibi Mü’minler olarak şimdi daha da azimli, daha da gayretli çalışma zamanıdır. Zira, dünyaya yeni bir şafak söküyor. Şimdi artık perdeleri kenara çekip pencereleri ardına kadar açıp sabah meltemini içeri alan “vasat Ümmetin” “şahit” kahramanlarının zamanıdır. Gerçek başarılı gerçek değişimi getirecek olan gerçek “vizyonerler” onlardır!

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Zehra Malik