Perşembe akşamı Türkiye, Mısır, Suudi Arabistan, Katar, Ürdün, BAE, Endonezya ve Pakistan olmak üzere sekiz ülkenin dışişleri bakanları, Yahudilerin Mescid-i Aksa’ya yönelik tekrarlanan baskınlarını kınayan ortak bir bildiri yayımladılar. Bunun “durması gereken açık bir ihlal ve kabul edilemez bir provokasyon” olduğunu vurguladılar. Bildiride bakanlar, “Mescid-i Aksa/Harem-i Şerif’teki bu provokatif eylemlerin uluslararası hukukun ve uluslararası insancıl hukukun açık bir ihlali olduğunu, dünya genelindeki Müslümanlar için kabul edilemez bir provokasyon teşkil ettiğini ve kutsal şehrin mahremiyetine yönelik ağır bir saldırı olduğunu” yinelediler. Bakanlar, Kudüs’ün ve oradaki İslami ve Hristiyan kutsal mekânların mevcut tarihi ve hukuki statüsünü değiştirmeyi amaçlayan her türlü girişimi kategorik olarak reddettiklerini ifade ettiler. Bakanlar, geçtiğimiz Çarşamba günü yüzlerce yerleşimcinin Mescid-i Aksa’ya baskın düzenleyerek Talmudik ayinler gerçekleştirmeleri ve baskın sırasında şarkılar söyleyip dans etmeleri üzerine böyle bir bildiri yayınlamışlardır.

Müslümanların yöneticileri, Rasûlullah SallAllahu Aleyhi ve Sellem’in İsra mekânına karşı sürekli bu utanç verici tavrı sergilemekten ve ölüm sessizliğine bürünmekten zerre kadar utanmıyorlar. Sadece boş gürültüden öteye geçmeyen kınama ve telin mesajları yayınlamakla yetiniyorlar. Halbuki Yahudi varlığının apaçık küstahlığını, Filistin halkına yönelik saldırganlığını ve Mescid-i Aksa’yı sürekli kirlettiğini gözleriyle görüyorlar. Bu varlığın liderlerinin Tevrat kaynaklı hayallerini ve Filistin ile diğer İslâm beldelerine yönelik yayılmacı emellerini açıkça dile getirdiklerini kulaklarıyla duyuyorlar. Yine de kendilerini halklarına karşı olan sorumluluklarından ve kınanmışlıktan kurtaracağını sanarak tüm bu gerçeklerden kopuk bir tavır sergiliyorlar.

Hatta bu yöneticilerin, Kudüs’ün mevcut tarihi ve hukuki statüsünün değiştirilmesini kesin bir dille reddettiklerine dair söylemleri bile aslında Yahudi varlığının Mübarek Toprak üzerindeki işgalinin kalıcı hale gelmesi yönünde yapılan bir çağrıdan başka bir şey değildir. Bu eziklerin ve zavallıların talep ettiği mevcut statü, 1967’den beri süregelen işgalin ta kendisidir! Kutsal mekanlar üzerindeki sembolik vesayet, herkesin bildiği üzere hiçbir ağırlığı ve değeri olmayan bir kâğıt parçasından ibarettir. Bu vesayet, Yahudilerin saldırısına mâni olamadığı gibi Mescid-i Aksa’yı kazılardan, bazı kısımlarının yıkılmasından veya yıl boyu kirletilmesinden bile koruyamamış, Müslümanlar ile Yahudiler arasında zamansal/mekânsal olarak bölünmesine engel olamamıştır.

Kınama ve telin mesajları, Yahudilerin sözde uluslararası hukuku ihlal ettiklerinin dile getirilmesi veya benzeri bayatlamış senfoniler, Yahudi varlığının küstahlığı, Filistin ve diğer Müslüman beldelerinde tırmanan suçları için asla çare ve çözüm olamaz. O yüzden Yahudilerin yüzünü kapkara etmek ve ele geçirdikleri her şeyi yerle yeksan etmek üzere ciddi ve gerçek bir duruş sergilenmesi ve ümmetin ordularının harekete geçirilmesi elzemdir.

فَإِذَا جَاء وَعْدُ الآخِرَةِ لِيَسُوؤُواْ وُجُوهَكُمْ وَلِيَدْخُلُواْ الْمَسْجِدَ كَمَا دَخَلُوهُ أَوَّلَ مَرَّةٍ وَلِيُتَبِّرُواْ مَا عَلَوْاْ تَتْبِيراً “İki vaatten ikincisinin vakti gelince, yüzünüzü üzüntüye sokmaları, kötülük yapmaları, önceden Mescid’e girdikleri gibi girmeleri, ele geçirdikleri yerleri harap etmeleri için onları tekrar göndereceğiz.” ^{[İsra 7]}

Bunun dışındaki her türlü yanıt veya hareket, vakit kaybından ve İslam ümmetinin yakaladığı fırsatları heba etmekten başka bir şey değildir. Bu yüzden Filistin’e yardım etmek ve onu Yahudi varlığının pençelerinden kurtarmak, bütün Ümmetin ordularının boynunun borcudur.

Amerika’da göçmen gözaltı merkezlerinde tutulan kadın ve çocuklara yapılan muamele insanlık dışı olarak tanımlanırken; ABD Göç ve Gümrük Muhafaza (ICE) memurlarının gözaltındakilere karşı şiddet uyguladığına dair raporlar gelmeye devam ediyor. Göçmen gözaltı merkezlerinde onlarca yıldır cinsel, fiziksel ve psikolojik taciz vakaları yaşandığı belgelense de, son zamanlarda bu vakalarda belirgin bir şekilde artış olduğu bildirilmektedir. Bu artışın başlıca sebebinin, 2024 yılında başkanlığı devralan Trump’ın seçim vaatlerinden biri olan göçmenlerin tutuklanması ve gözaltına alınması olduğu ifade edilmektedir.

Gözaltı merkezlerinde göçmenlere, özellikle de kadın ve çocuklara yapılan kötü muamele dehşet verici. Üreme Hakları Merkezi (Repro) Amerika programları başkanı Raşana Desai Martin şöyle demiştir: “ICE gözetimindeki hamile ve yeni doğum yapmış kadınlardan duyduklarımız şoke edici. Yataklara zincirleniyorlar, gerekli doğum öncesi bakımdan mahrum bırakılıyorlar ve düşük yapana kadar tek başlarına bırakılıyorlar. Emziren anneler bebeklerinden ayrılıp sınır dışı ediliyor. Bu, insanlık dışı” Repro raporunda hamile bir kadının, hastaneye sevk edilmeden önce günlerce kanama geçirdiğini, ardından sevk edildiği hastanede su veya tıbbi bakım olmaksızın düşük yapana kadar 24 saatten fazla bir süre yalnız bırakıldığını, Tıbbi yardım isteyen bir başka kadına ise muayene edilmek yerine sadece “su içmesi” söylendiğini bildirmektedir. Repro ayrıca bebekler ve küçük çocuklar dâhil olmak üzere çocukların, düzenli olarak sınır dışı edilen ebeveynlerinden ayrıldığını; bu çocukların ya Amerikan bakım evlerine yerleştirildiğini ya da zorla ortadan kaybedildiklerini ifade etmektedir.

Amerika’nın en kötü şöhretli gözaltı merkezlerinden biri olan Teksas’taki Dilley Gözaltı Merkezi’nde durum içler acısıdır. Su kirli olup gözaltındakileri hasta etmektedir; verilen yemekler az pişmiştir, hatta bazı raporlara göre içinden kurtçuklar çıkmaktadır. Gece gündüz açık bırakılan parlak ışıklar ve gardiyanların sürekli gürültü yapması çocukların uyumasını engellemektedir. Tıbbi bakım ise son derece yetersizdir, eğitim ise neredeyse hiç yoktur. Bu da birçok çocuğun okulda akranlarından en az bir sınıf geride kalmasına neden olmaktadır. Gardiyanlar gözaltındakilere eziyet etmekte ve sıklıkla çocukları ailelerinden ayırmakla tehdit etmektedirler. Bu koşullar altındaki çocuklar depresyon geçirmekte, bazıları altına kaçırmakta ve sürekli bir korku ve kaygı içinde yaşamaktadırlar. Merkezdeki doktorlar ise çocuklara antidepresan ve antipsikotik ilaçlar vermektedir; ebeveynler bu ilaçların çocuklarını sürekli uyuttuğundan şikayetçidir. Georgia’daki Stewart Gözaltı Merkezi’nde ise birçok göçmen kadın, hem hükümet birimleri hem de merkezi işleten özel şirket tarafından korunan bir erkek hemşirenin defalarca cinsel saldırısına maruz kalmıştır.

Bu ihlaller sadece bu gözaltı merkezleriyle sınırlı değildir, ülke genelindeki tüm ICE ve İç Güvenlik Bakanlığı tesislerinde bu tür ihlallere rastlamak mümkündür. Bu durum aslında hiç de şaşırtıcı değildir; zira Amerika, kuruluşundan bu yana kadınlara yönelik onlarca yıllık fiziksel ve cinsel saldırıların yaşandığı bir ülkedir. Yerli kadınlar, köleliğe zorlanan kadınlar, insan ticareti mağduru çocuklar, Vietnam ve Kore’deki kadınlar, Afganistan, Irak ve tüm İslâm coğrafyasındaki bacılarımız; politikacıların, askerlerin ve devlet görevlilerinin elleriyle bu aşağılayıcı ve vahşi saldırılara maruz kalmışlardır. Aslında kadın ve çocuklara yapılan tecavüz ve saldırı; Amerikan devlet elitinin ve bir bütün olarak toplumun dokusunun ayrılmaz bir parçası haline gelmiştir. Bunun müsebbibi ise, bireyleri en ufak bir Allah korkusu duymadan heva ve arzularına göre hareket etmeye teşvik eden seküler liberal kültür ve kişisel/cinsel özgürlükleri kutsayan beşerî sistemdir.

Buna karşılık İslam, erkeklere kadınlara her zaman saygılı davranmayı ve onlara ikramda bulunmayı farz kılmış; her türlü istismarı, tacizi, şiddeti veya kötü muameleyi da haram kılmıştır. İslam, insana kadınlara karşı davranışlarında Yaratıcıya karşı sorumlu olduğu bilincini aşılar. Allah Subhânehu ve Teâlâ, erkeği kadının velisi, koruyucusu ve muhafızı olarak tanımlamış ve şöyle buyurmuştur:

وَعَاشِرُوهُنَّ بِالْمَعْرُوفِ “Onlarla iyi geçinin.” ^{[Nisa 19]} Peygamber SallAllahu Aleyhi ve Sellem de şöyle de buyurmuştur:

اسْتَوْصُوا بِالنِّسَاءِ خَيْراً “Kadınlara karşı nazik olun.”

İslam’daki içtimai nizam, hayatın her alanında kadın ve erkeğin onurunu koruyacak şekilde sağlıklı bir iş birliğini garanti eder. Hilafet Devleti, bu İslami ilke ve hükümleri toplumda kapsamlı bir şekilde uygulayacak, topraklarına sığınanlar da dahil olmak üzere tüm kadınların korunması için bir meşale olacaktır.

Haber - Yorum

İran’ın Amerika’ya Karşı Tepkisi, Sahih İradeden Yoksun Bir Tepkidir

Haber:

İran Silahlı Kuvvetleri'nin savaşı yürüten birimi Hatemül Enbiya Merkez Karargahı, ABD’nin Hürmüz Boğazı’nda uyguladığı deniz ablukasına ilişkin sert uyarılarda bulundu. Hatemül Enbiya Merkez Karargahı’nın İran Devlet Televizyonu’nda yer alan açıklamalarına göre, İran Silahlı Kuvvetleri Hürmüz Boğazı konusunda ABD'yi uyardı.

Açıklamada, “Eğer saldırgan Amerikan ordusu bölgedeki kuşatma ve korsanlığa devam ederse, güçlü İran silahlı kuvvetlerinin tepkisiyle karşı karşıya kalacaklarından emin olsunlar.” ifadelerine yer verilirken, İran Silahlı Kuvvetleri’nin ülkenin egemenliği ve toprak bütünlüğünü sağlamak için geçmiş dönemlere kıyasla daha güçlü ve daha hazır olduğu vurgulandı.

Öte yandan açıklamada, İran Silahlı Kuvvetleri’nin bölgedeki tüm “düşman hareketlerini” yakından izlediği ve Hürmüz Boğazı’nı kontrol etme ile İran’a yönelik olası yeni bir saldırıya ciddi şekilde karşılık verme noktasındaki kararlılık ve hazırlık vurgulandı. (trthaber, 25/04/2026).

Yorum:

İnsanın ilişkilerinde hayatına yön veren en önemli unsurlardan biri de iradedir. En genel tanımıyla irade, bir şeyi yapıp yapmamaya karar verme, seçme, isteme ve tercih etme gücüdür. Seçme ve karar verme açısından irade; insanın önüne çıkan seçeneklerden birine yönelmesi ve o yönde karar kılmasıdır. Özgürlük açısından irade; kişinin kendi kararlarını kendi hür iradesiyle alabilmesi durumudur. Bu genel tanımlara bakıldığında, genel olarak İran’ın Amerika’ya karşı göstermiş olduğu tepki ve özel olarak da İran Silahlı Kuvvetleri'nin savaşı yürüten birimi Hatemül Enbiya Merkez Karargahı’nın, ABD’nin Hürmüz Boğazı’nda uyguladığı deniz ablukasına ilişkin tepkisi, kayda değer bir tepki ve Amerika’ya karşı gösterilen iradenin bir tezahürüdür. Ancak bir Müslüman açısından iradenin, sahih bir irade olması gerekir. Sahih irade ise; emr-i bi’l marûf ve nehy-i ani’l münker ile İslami hayatı yeniden başlatmak için İslam’ın ve ümmetin kalkanı olan Hilafeti yeniden ikame etme davasını ölüm kalım meselesi haline getirmek ve bu davayı dünyadaki bütün işlerin önüne almaktır. Yani ya zafer ya da bu dava uğrunda şehadet düşüncesi vazgeçilmez bir unsur olmalıdır. Hedefe ulaşma iradesi ise; siyasi bir çalışmayla ümmeti değişim yönünde hazırlamak ve davetin çalışma metodu ile ilgili şerî hükümlerde hiçbir taviz vermeden ve ertelemeden sarılmakla meydana gelmektedir. Nitekim Allah’ın Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem bu sahih iradeyi hayatında uygulamış ve Mekkeli müşrikler davasından caydırmak, amacından saptırmak için birçok yola başvurmuş ve farklı tekliflerde bulunmuşlardı; ancak her defasında Allah'ın Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem, Allah’ın vahyine sımsıkı sarılarak onların getirdikleri teklifleri geri çevirmiş ve hatta bir teklif üzerine Allah’ın Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem, amcasına şöyle demiştir: يَا عَمّ ، وَاَللّهِ لَوْ وَضَعُوا الشّمْسَ فِي يَمِينِي ، وَالْقَمَرَ فِي يَسَارِي عَلَى أَنْ أَتْرُكَ هَذَا الْأَمْرَ حَتّى يُظْهِرَهُ اللّهُ أَوْ أَهْلِكَ فِيهِ مَا تَرَكْتُهُ “Ey amcacığım! Allah'a yemin olsun ki, bu davayı terk etmem şartıyla onlar sağ elime güneşi, sol elime de ayı verseler ben yine bu davadan vazgeçmem. Allah bu dini zafere erdirinceye ya da ben bu uğurda helak oluncaya, öldürülünceye kadar bu işe devam edeceğim.” Peki başta Gazze olmak üzere birçok İslam beldelerinde İslam ümmetinin evlatlarının bedenleri parçalanırken, yerlerinden edilirken ve açlıkta ölürken adını İslam’dan alan İran Silahlı Kuvvetleri'nin savaşı yürüten birimi Hatemül Enbiya Merkez Karargahı’nın, sırf İslam’la hiçbir ilgisi olmayan kendi mezhepçi ve ulusal çıkarlar adına Amerika’ya karşı gösterdiği tepkinin sahih iradeyle bir ilgisi var mı acaba?

Sahih iradenin en önemli unsurlarından biri de Müslümanların sözlerinde Allah’ın emirlerine bağlı kalmaları, amellerinde Allah’ın emrine bağlı kalarak hareket etmeleri ve her daim sadece O’nun rızasını gözetmeleridir. Nitekim Ebu Umame el-Bahili’nin rivayet ettiği hadiste, Allah’ın Rasulü Sallallahu Aleyhi ve Sellem şöyle buyurmuştur: إِنَّ اللَّهَ لا يَقْبَلُ مِنَ الْعَمَلِ إِلا مَا كَانَ لَهُ خَالِصًا وَابْتُغِيَ بِهِ وَجْهُهُ “Allah’ın rızası gözetilmeden ihlastan yoksun olarak yapılan bir ameli Allah kabul etmez.” Peki İran Silahlı Kuvvetleri'nin savaşı yürüten birimi Hatemül Enbiya Merkez Karargahı’nın, ümmetin ortak mülkü olan Hürmüz Boğazı’nı sanki kendi özel mülküymüş gibi kendi mezhepçi ve ulusalcı çıkarları adına kullanmasının Allah’ım emrine bağlı kalmakla bir ilgisi var mıdır?

Sonuç olarak İran’ın Amerika’ya karşı göstermiş olduğu tepki her ne kadar övgüye layık bir tepki olsa da, söyleminde, amelinde ve hedefinde İslami sahih bir iradeye sahip olmadığı sürece asla İslam ümmetinin hayrına bir sonuç olmayacaktır. إِنَّ اللّهَ لاَ يُغَيِّرُ مَا بِقَوْمٍ حَتَّى يُغَيِّرُواْ مَا بِأَنْفُسِهِمْ “Şüphesiz ki bir kavim, kendini nefsini değiştirmedikçe; Allah da onları değiştirmez.” [Rad 11]

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Ramazan Ebu Furkan

Haber - Yorum

Modern Dünyanın Buhranı

Haber:

Türkiye’nin Siverek ilçesinde 19 yaşında bir eski okul öğrencisi pompalı tüfekle okulda rastgele ateş açtı 16 kişi yaralandı, saldırgan olay yerinde intihar etti. Bu olaydan bir gün sonra Kahramanmaraş şehrinde 14 yaşında sekizinci sınıf öğrencisinin gerçekleştirdiği okul saldırısında ise 10 kişi öldü, 12 kişi yaralandı, saldırgan ise ölü olarak ele geçirildi.

Yorum:

Son dönemde Şanlıurfa’nın Siverek ilçesinde ve Kahramanmaraş’ta eğitim kurumlarına kadar sirayet eden şiddet olayları, toplumun vicdanında derin yaralar açmıştır. Öğrencilerin ve öğretmenlerin hedef alındığı bu saldırılar, sadece münferit birer asayiş vakası değil, aksine uzun süredir içten içe büyüyen bir *toplumsal yozlaşmanın* ve *sosyal çürümenin* somut birer tezahürüdür. Bu vahim tablo, bizi temel bir soruyla yüzleşmeye zorlamaktadır. İnsanlık neden bu denli bir toplumsal çöküşe sürüklenmektedir.

Sadece Türkiye’de değil, küresel ölçekte gözlemlenen bu sosyal çürüme ve ahlaki erozyonun temelinde, hayatın merkezinden İslami değerlerin ve Allah korkusunun çıkarılarak yerine tamamen maddeci bir anlayışın ikame edilmesi yatmaktadır. Laiklik temelli kapitalist sistem, insanı sadece para, menfaat, güç, zevk sarmalına hapsettiğinde sosyal çürüme dediğimiz değerlerin tükenmesi ile karşılaşırız. Değerleri tükenen insan için artık doğru ile yanlışın, iyi ile kötünün önemi yoktur.

İslami değerlerden arındırılmış laik bir eğitim ve hukuk sistemi, suçun sadece cezai müeyyidelerle engellenebileceği, güvenlikçi yaklaşımla suçlu ile mücadele edilebileceği yanılgısına düşmekte, asıl meselenin suç ile mücadele olduğu gözden kaçmaktadır.

Suç ile mücadele inanç ile, doğru fikir ve bakış açısı ile, güzel ahlak ile, toplumsal ilişkileri bozan yasalar yerine bu ilişkileri ıslah eden Allah’ın hükümlerini ikame etmek ile, insanları suç işlemeye iten sebepleri ortadan kaldırmak ile ve suç işlenmeden önce suçu önleyici tedbirler mekanizmalarını hayata geçirmekle olur.

Bir insanı kimsenin görmediği yerde kötülükten alıkoyacak olan şey, kalbindeki *Allah korkusu* ve *sorumluluk bilincidir*. Kur’an-ı Kerim’de buyurulduğu üzere:

وَمَنْ أَعْرَضَ عَنْ ذِكْرِي فَإِنَّ لَهُ مَعِيشَةً ضَنْك

"Kim de benim zikrimden yüz çevirirse, şüphesiz onun sıkıntılı bir hayatı olacaktır..." (Tâhâ 124)

Toplum Allah’ın koyduğu hudutlardan ve zikrinden uzaklaştıkça, modern dünyanın sunduğu özgürlük anlayışının sonucu hiçbir değere ve kurala bağlı kalmadan aşağıların aşağısı bir hayatla karşı karşıya kalmaktadır. Unutulmamalıdır ki insan kurallara bağlı olmak düşüncesiyle kalkınır. Kuralsızlık ilkelliğe yol açar. Alemlerin Rabbi olan Allah kuralsızlık nedeniyle geri kalıp ilkelleşen insanı seçkin bir hayata yükseltmek için İslami kurallar manzumesi olan dinini göndermiştir.

أَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلَهَهُ هَوَاهُ أَفَأَنْتَ تَكُونُ عَلَيْهِ وَكِيلًا أَمْ تَحْسَبُ أَنَّ أَكْثَرَهُمْ يَسْمَعُونَ أَوْ يَعْقِلُونَ إِنْ هُمْ إِلَّا كَالْأَنْعَامِ بَلْ هُمْ أَضَلُّ سَبِيلًا

“Gördün mü o heva ve hevesini ilâh edineni. Artık ona sen mi vekîl olacaksın. Gerçekten sen onların hakkı işitip anladıklarını mı sanıyorsun. Hayır onlar hayvanlar gibidir. Hatta hayvanlardan bile daha sapıktırlar.” (Furkan 43-44)

Toplumsal dokuyu bir arada tutan en güçlü bağ, karşılıklı sevgi, saygı ve "Emr-i bi'l-ma'rûf ve nehy-i ani'l-münker" (iyiliği emretmek, kötülükten sakındırmak) ilkesidir. Ancak bugün seküler yaşam biçiminin etkisiyle bu değerler erozyona uğramış, bireycilik zirve yapmıştır.

Eğitim sisteminde ahlakın ve edebin teknik bilgiden sonra gelmesi, hukukun ise sadece "kanunlara uygunluk" olarak görülüp "doğruluk ve adaletin" önemsiz görülmesi sosyal çürümeyi hızlandırmaktadır. İslami değerlerin hayattan soyutlanması toplumsal çöküntüye ve buhranlara zemin hazırlamaktadır.

Yaşanan bu acı olaylar bir uyarı niteliğindedir. Okullarımızı metal dedektörlerle ya da polisiye tedbirlerle değil, çocukların kalplerini Allah sevgisi ve Allah’a hesap verme bilinciyle doldurarak koruyabiliriz. Şiddetin ve yozlaşmanın panzehiri, modernizmin dayattığı haz odaklı yaşam değil, İslam’ın sunduğu istikamet üzere bir hayattır.

Sonuç olarak, Türkiye’nin ve dünyanın içinden geçtiği bu buhran dönemi, ancak *vahiyle barışık bir toplum yapısı* ve *Allah korkusunu merkeze alan İslam Nizamı* ile aşılabilir. Kurtuluş, yaratılış gayemize uygun bir yaşam sürmekte gizlidir.

Hizb-ut Tahrir Merkezi Medya Ofisi İçin Yazan
Remzi Özer